มันเป็นเส้นบางๆระหว่างสงสารกับเห็นแก่ตัว

ผมอยากปรึกษานะครับพอดีผมเป็นเกย์​คบกับแฟนมาจะสี่ปีแล้วปีแล้วเค้าดูรักผมมากแต่ช่วงหลังมานี้แฟนผมมีปัญหา​กับที่ทำงานจนตกงานหางานทำไม่ได้ผมเป็นคนเจ้าชู้พอสมควรเลยแหละแต่ผมไม่เคยคิดที่จะเอาใครมาแทนเค้าเลยแต่ตอนนี้แฟนมีปัญหา​ตกงานเค้าไม่มีใครที่สามารถพึ่งพาได้ญาติพี่น้องเค้าไม่ให้คำปรึกษาอาไรเลยแล้วทุกๆอย่างก็ตกมาอยู่ที่ผมทุกวันผมใช้เงินไม่ถึงร้อยทำงานต้องเอาข้าวไปกินเองจ่ายแค่ค่ารถเมย์​แต่เค้าวิ่งหางานออกนอกบ้านใช้เงินเยอะกว่าผมบางทีที่บ้านผมบอกให้คุยกับเค้าแล้วเลิกรากันแล้วแยกย้ายเพราะตัวผมไม่ได้มีอะไรต่างคนแยกแล้วไปใช้ชีวิตคนล่ะทางแต่ตัวผมเองสงสารเค้าเค้าไม่มีใครให้พึ่งพาเลยผมทำถูกไหมมจนึงอยากจะไล่ไปแต่อีกใจก็ไล่ไปแล้วเค้าจะอยู่อย่างไรผมเครียด​เค้าเองก็เครียด​มีคนมากมายเข้ามาผมก็คุยแต่ผมไม่ได้จะนอกลู่นอกทาง​แค่คุยไปเท่านั้นผมคิดว่าเค้าคงจะมีงานสักวันหนึ่งแต่ผมไม่รู้​ว่า​อนาคต​จะเกิดอะไรขึ้นเราสร้างอะไรด้วยกันเยอะมากแต่มันก็มีบ้างที่จะไม่อยากรับรู้​อะไรจากใคร​  มันดูเหมือนเห็นแก่ตัวมากๆแต่ผมอยากระบายนะครับเพราะตอนนี้แม่ก็อยากให้ถอยญาติผมก็อยากให้ถอยแต่ผมก็สงสารตัวเค้านะครับ...
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่