ดิฉันทะเลาะกับสามีค่ะ เค้าขนเสื้อผ้าออกไปและเมื่อดิฉันง้อเค้าบอกให้แยกกันอยู่ไปก่อน เพราะกลัวเราจะเหมือนเดิม คือเราทะเลาะกันบ่อยสามเดือนที่ย้ายมาอยู่ด้วยกัน สำหรับดิฉันคิดว่ามันช่วงปรับตัวเพราะเราม่ายลูกติดทั้งคู่ ซึ่งคงต้องปรับมากกว่าคู่รักทั่วไป แต่ก่อนหน้านี้ก้อมีทะเลาะกันบ่อย ดิฉันเองก้อเป็นคนพูดตรง ก้อไม่ได้ปล่อยวางแบบเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ คือเห็นก้อพูด ซึ่งสามีเองไม่ได้ผิดทุกอย่าง แต่เราไม่มีเรื่องชู้สาวกับคนอื่นนะคะ
ดิฉันง้อสามีแล้วทั้งขอโทษ ทั้งตามไปหา แต่เค้าก้อใจแข็งเหลือเกิน อันนี้เป็นทุกครั้งที่ทะเลาะ เพื่อนดิฉันเคยเห็นดิฉันทุกข์ใจมากจนบอกว่า ถ้าเป็นเขา เขาจะไม่ง้อ แต่ดิฉันก้อง้อ คราวนี้ก้อเช่นกัน แต่ทุกๆครั้งที่เค้าโกรธ เค้าจะไม่แยแส ไม่แค ไม่สนใจอะไรเราเลย บางครั้งดิฉันต้องทำขนาดที่ว่าบอกว่าไปรอที่ห้างหนึ่ง โดยที่เค้าไม่รับปากว่าจะมา ก้อคือดิฉันก้อรอไปอย่างไร้จุดหมาย สุดท้ายโชคดีหน่อยที่เค้ามา เวลาเค้าโกรธ เค้ามักจะหายไปจริงๆชนิดที่เรียกว่า ดิฉันไม่เคยทุกข์ทรมานใจอะไรขนาดนี้มาก่อน กว่าจะได้เจอคือ แทบตาย แต่ดิฉันก้ออดทน
ส่วนครั้งนี้ไม่รู้จริงๆว่าเค้าจะโกรธถึงขนาดไหน ทำได้แค่ไหว้พระ ขอให้เค้ากลับมา สิ่งที่ผิดดิฉันก้อได้ขอโทษไปแล้ว ไปหาแล้ว ซึ่งตอนนี้ก้อหมดปัญญา เค้าบอกดิฉันมีแค่สองทางเลือก คือ เริ่มต้นใหม่กัน แต่ก้อต้องแยกกัน จนกว่าเค้าจะมั่นใจ อย่างที่สอง คือเลิกเลย วันที่ดิฉันไปหาเค้า เค้าบอกว่า เดี๋ยวตอนเย็นเค้าโทรหา เค้าก้อทำตามที่พูด
แต่ดิฉันเองก้ออึดอัด คืออยากให้แฟนกลับ ก้อถาม ดูเค้าจะรำคาญ และหลังจากนั้นก้อมีแต่ดิฉันติดต่อเอง และเค้ามักไม่ค่อยรับสาย ซึ่งดิฉันเหนื่อยเหลือเกินค่ะ ได้แต่เตือนว่าถ้าโกรธเอาเป็นเอาตายความรักเราอาจจะพัง ทำไงดีคะ เครียดเหลือเกินค่ะ
อยู่ต่อหรือให้มันจบไปดี
ดิฉันง้อสามีแล้วทั้งขอโทษ ทั้งตามไปหา แต่เค้าก้อใจแข็งเหลือเกิน อันนี้เป็นทุกครั้งที่ทะเลาะ เพื่อนดิฉันเคยเห็นดิฉันทุกข์ใจมากจนบอกว่า ถ้าเป็นเขา เขาจะไม่ง้อ แต่ดิฉันก้อง้อ คราวนี้ก้อเช่นกัน แต่ทุกๆครั้งที่เค้าโกรธ เค้าจะไม่แยแส ไม่แค ไม่สนใจอะไรเราเลย บางครั้งดิฉันต้องทำขนาดที่ว่าบอกว่าไปรอที่ห้างหนึ่ง โดยที่เค้าไม่รับปากว่าจะมา ก้อคือดิฉันก้อรอไปอย่างไร้จุดหมาย สุดท้ายโชคดีหน่อยที่เค้ามา เวลาเค้าโกรธ เค้ามักจะหายไปจริงๆชนิดที่เรียกว่า ดิฉันไม่เคยทุกข์ทรมานใจอะไรขนาดนี้มาก่อน กว่าจะได้เจอคือ แทบตาย แต่ดิฉันก้ออดทน
ส่วนครั้งนี้ไม่รู้จริงๆว่าเค้าจะโกรธถึงขนาดไหน ทำได้แค่ไหว้พระ ขอให้เค้ากลับมา สิ่งที่ผิดดิฉันก้อได้ขอโทษไปแล้ว ไปหาแล้ว ซึ่งตอนนี้ก้อหมดปัญญา เค้าบอกดิฉันมีแค่สองทางเลือก คือ เริ่มต้นใหม่กัน แต่ก้อต้องแยกกัน จนกว่าเค้าจะมั่นใจ อย่างที่สอง คือเลิกเลย วันที่ดิฉันไปหาเค้า เค้าบอกว่า เดี๋ยวตอนเย็นเค้าโทรหา เค้าก้อทำตามที่พูด
แต่ดิฉันเองก้ออึดอัด คืออยากให้แฟนกลับ ก้อถาม ดูเค้าจะรำคาญ และหลังจากนั้นก้อมีแต่ดิฉันติดต่อเอง และเค้ามักไม่ค่อยรับสาย ซึ่งดิฉันเหนื่อยเหลือเกินค่ะ ได้แต่เตือนว่าถ้าโกรธเอาเป็นเอาตายความรักเราอาจจะพัง ทำไงดีคะ เครียดเหลือเกินค่ะ