ผมและภรรยาเก่าหย่าร้างกันมาได้เกือบจะ5ปีแล้วและมีลูกด้วยกัน1คน ลูกเป็นผู้ชายอายุ6ขวบโดยผมเป็นคนดูแล ภรรยาผมเป็นคนต่างชาติโดยปีนึงเค้าจะมาเยี่ยมลูก1ครั้งโดยที่ภรรยาจะมานอนที่โรงแรมและผมเป็นคนพาลูกไปหาแม่ของเค้า โดยที่ตอนเช้าเราจะพาลูกไปเที่ยวและกินข้าวด้วยกัน พอตอนกลางคืนผมก็จะกลับมานอนที่บ้าน ภรรยาผมมีแฟนใหม่และแฟนเค้ารับได้ที่ภรรยาผมมีลูกแล้ว แต่ผมก็ยังหวังว่าสักวันเค้าจะกลับมาอยู่กับผมและลูกอีกครั้ง ผมเคยถามเค้าแล้วว่าเป็นไปได้ไหมที่เราจะกลับมาอยู่เป็นครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาอีกครั้ง เค้าตอบว่าไม่ต้องรอเค้า เค้าไม่ได้รักผมอีกแล้ว สักวันหนึ่งเค้าคงจะแต่งงานใหม่หรือไม่เค้าก็จะอยู่คนเดียว ส่วนลูกเค้าบอกว่าเมื่อลูกเราโตขึ้นเค้าจะเข้าใจเหตุผลที่เราหย่าร้างกัน ยอมรับครับว่าได้ยินคำตอบนี้มันทั้งอึ้งและเจ็บปวดหัวใจมาก ผมรอเค้ามาตลอดและรักเค้าหมดหัวใจ โดยตลอดเวลา 5ปีมานี้ผมไม่เปิดใจรับคนใหม่เลย ผมเคยไปหาจิตแพทย์มาเพราะมีอาการเป็นโรคซึมเศร้าเพราะจมอยู่กับความเศร้านี้มานาน พยายามปล่อบวางและยอมรับกับความจริงแต่ก็ยังทำไม่ได้สักทีครับ ใครมีข้อคิดดีๆหรือมีวิธีทำใจกับเหตุการนี้ของผมช่วยแนะนำด้วยครับ
ลืมภรรยาเก่าไม่ได้ แล้วยังหวังและรอให้กลับมาเป็นครอบครัวอีกครั้งเพื่อลูก