คือตอนนี้ผมเลิกกับแฟนมาได้เกือบ2เดือนแล้วครับ เหตุเกิดจากที่ผมนอกใจเค้าเองครับ อันนี้ผมยอมรับว่าผมผิดครับผิดมากด้วยครับ ผมก็รู้ว่าถ้าผมเป็นคนโดนเองคงรับไม่ได้ ผมก็เคยขอโอกาสเธอนะแต่ก็รู้แหละว่าคงไม่กลับมาแน่นอน เพราะมันเป็นเรื่องร้ายแรงมากสำหรับคนรักกัน
จากเหตุการณ์นี้มันสอนอะไรผมหลายๆอย่างเลยครับ มันเปลี่ยนมุมมองความรักผมไปเยอะมากครับ
เดิมผมคิดมากตลอดว่าพอถึงเวลาที่ผมจะได้ไปอยู่กับแฟนผมจะเลิกทำตัวแบบนี่ (เราอยู่กันคนละจังหวัดครับ) มีช่วงผมเริ่มนอกใจแฟน เหตุเกิดเพราะผมเป็นชอบโทรหาแฟนครับแบบ ว่างผมก็โทรหา แฟนว่าก็จะโทรหาผม เราดูแลกันดีมากครับแบบผมพูดได้เลยว่าผมบอกรักเค้าทุกวันเพราะความรู้สึกมันอยากบอกแบบนั้น แต่แล้วมีช่วงนึ่งครับ แฟนผมติดงานเยอะมั้ง หรือเรียนหนักก็ไม่รู้ เราค่อยๆคุยกันน้อยลงๆๆ จนขนาดแบบ วันนึ่งคุยกันแค่2 นาที โทรไปเค้าก็จะอยู่แต่กับเพื่อนผญ ซึ่งเค้าเคยบอกว่าไม่ชอบให้ผมโทรหาตอนอยู่กับเพื่อนเท่าไร เพราะเค้าเกรงใจเพื่อน เราค่อยๆห่างๆๆ จนเป็น1-2 เดือน คุยกันวันละ2-5นาทีทุกวัน จากที่ผมตัวติดกับแฟนผมก็เริ่มมาอยู่กับเพื่อนบ่อยขึ้น ตกเย็นผมก็ออกไปกินเหล้ากับเพื่อน บ่อยขึ้น จนมีผญคนนึ่ง เค้ามาคุยเนื่องจากเจอจากร้านเหล้า ผมก็คุยเล่นๆไปไม่คิดไรมาก ก็แก้เหงาดีเพราะเค้าก็รู้ว่าผมมีแฟนแล้ว แล้วมีวันนึ่งเรามันเค้า แล้วก็มีไรกัน พอตื่นมาผมรู้สึกผิดแบบมากๆ ผมบอกเค้าว่าผมขอโทด ผมไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ เค้าก็บอกไม่เป็นไร ผมก็บอกเค้าตรงๆแหละว่า รู้ใช่มั้ยว่าผมมีแฟนแล้ว แล้วผมก็เลือกแฟน เราก็คุยกันเหมือนเข้าใจนะครับ ใช่คำว่าเหมือน เพราะเธอก็ทักมาคุยเรื่อยๆผมก็คุย แต่ผมก็บอกเธอว่าผมเลือกแฟน แต่ด้วยความที่ผมเป็นคนไม่กล้าพูดตรงๆเพระเค้าเคยขู่ผมว่าถ้าผมเลิกคุยกะเค้า เค้าจะเอาเรื่องนี่ไปบอกแฟนผม ผมก็คุยไปสักพักจนแบบ ไม่ไหวเพราะผมอยากเลิกคุยจริงๆ ผมอยากอยู่แต่กับแฟน เค้าจึงทักมาบอกแฟนผมเรื่องนั้น ผลสรุปคือแฟนผมก็ได้เลิกกับผม ผมก็หาวิธีขอคือดี ขอโอกาสแต่ก็รู้ว่าไม่มีทางแน่นอน เพราะมันร้ายแรง แฟนผมก็บอกได้ว่าเป็นได้แค่เพื่อนเท่านั้น ในสถานะตอนนั้นผมขอแค่เพื่อนผมก็ดีใจมากแล้วครับ เวลาผ่านไป เกือบ2 เดือน ผมก็คุยกะแฟนผมเรื่อยๆ คุยกันตลอด แต่ภายใต้คำว่าเพื่อน ผมก็ได้แต่หวังว่าผมจะทำให้เธอรู้สักวันว่าผมรักเธอแค่ไหน ผมคิดว่าผมรอเธอได้นะ แต่ผมก็ห่วงความรู้สึกเธอกับสิ่งที่ผมเคยทำไป ผมสงสารเธอ
ตัดบทเลยแล้วกัน
ผมว่าผู้ชายที่เจ้าชู้นิโคตรไม่เท่เลยนะเอาจริงๆ ผมว่าถ้าคุยเจอคนที่รักคุณแล้วคุณอย่าทำเค้าหลุดมือเลยแล้วคุณจะไม่มีทางได้เธอกลับคืนมา
รักแฟนพวกคุณไว้มากๆนะครับ จะได้ไม่เสียดายคนที่ดีกับเราในวันที่เค้าไม่อยู่กับเรา
บ่นมาสะยาวเลย
ถาม: 1.จะมีทางมั้ยที่สักวันเธอจะใจอ่อนกลับมา (ผมไม่ค่อยหวังแต่อยากลองถามคนอื่น)
2.สถานะเพื่อนแบบนี้ไปเรื่อยๆ ผมจะมีวันทำใจเป็นเพื่อนกับเธอได้มั้ยอ่ะ
ปล.ถ้าผมพิมพ์ผิดหรือไม่รู้เรื่องขอโทษด้วยนะครับพอดีผมไม่ค่อยได้ตั้งกระทู้
อย่าผมเยอะเลยนะครับ ผมกำลังชดใช้กรรมกับสิ่งที่ทำกับเธออยู่ ผมลืมเธอไม่ได้สักวันเลย
ปรึกษาความรักหน่อยครับ
จากเหตุการณ์นี้มันสอนอะไรผมหลายๆอย่างเลยครับ มันเปลี่ยนมุมมองความรักผมไปเยอะมากครับ
เดิมผมคิดมากตลอดว่าพอถึงเวลาที่ผมจะได้ไปอยู่กับแฟนผมจะเลิกทำตัวแบบนี่ (เราอยู่กันคนละจังหวัดครับ) มีช่วงผมเริ่มนอกใจแฟน เหตุเกิดเพราะผมเป็นชอบโทรหาแฟนครับแบบ ว่างผมก็โทรหา แฟนว่าก็จะโทรหาผม เราดูแลกันดีมากครับแบบผมพูดได้เลยว่าผมบอกรักเค้าทุกวันเพราะความรู้สึกมันอยากบอกแบบนั้น แต่แล้วมีช่วงนึ่งครับ แฟนผมติดงานเยอะมั้ง หรือเรียนหนักก็ไม่รู้ เราค่อยๆคุยกันน้อยลงๆๆ จนขนาดแบบ วันนึ่งคุยกันแค่2 นาที โทรไปเค้าก็จะอยู่แต่กับเพื่อนผญ ซึ่งเค้าเคยบอกว่าไม่ชอบให้ผมโทรหาตอนอยู่กับเพื่อนเท่าไร เพราะเค้าเกรงใจเพื่อน เราค่อยๆห่างๆๆ จนเป็น1-2 เดือน คุยกันวันละ2-5นาทีทุกวัน จากที่ผมตัวติดกับแฟนผมก็เริ่มมาอยู่กับเพื่อนบ่อยขึ้น ตกเย็นผมก็ออกไปกินเหล้ากับเพื่อน บ่อยขึ้น จนมีผญคนนึ่ง เค้ามาคุยเนื่องจากเจอจากร้านเหล้า ผมก็คุยเล่นๆไปไม่คิดไรมาก ก็แก้เหงาดีเพราะเค้าก็รู้ว่าผมมีแฟนแล้ว แล้วมีวันนึ่งเรามันเค้า แล้วก็มีไรกัน พอตื่นมาผมรู้สึกผิดแบบมากๆ ผมบอกเค้าว่าผมขอโทด ผมไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ เค้าก็บอกไม่เป็นไร ผมก็บอกเค้าตรงๆแหละว่า รู้ใช่มั้ยว่าผมมีแฟนแล้ว แล้วผมก็เลือกแฟน เราก็คุยกันเหมือนเข้าใจนะครับ ใช่คำว่าเหมือน เพราะเธอก็ทักมาคุยเรื่อยๆผมก็คุย แต่ผมก็บอกเธอว่าผมเลือกแฟน แต่ด้วยความที่ผมเป็นคนไม่กล้าพูดตรงๆเพระเค้าเคยขู่ผมว่าถ้าผมเลิกคุยกะเค้า เค้าจะเอาเรื่องนี่ไปบอกแฟนผม ผมก็คุยไปสักพักจนแบบ ไม่ไหวเพราะผมอยากเลิกคุยจริงๆ ผมอยากอยู่แต่กับแฟน เค้าจึงทักมาบอกแฟนผมเรื่องนั้น ผลสรุปคือแฟนผมก็ได้เลิกกับผม ผมก็หาวิธีขอคือดี ขอโอกาสแต่ก็รู้ว่าไม่มีทางแน่นอน เพราะมันร้ายแรง แฟนผมก็บอกได้ว่าเป็นได้แค่เพื่อนเท่านั้น ในสถานะตอนนั้นผมขอแค่เพื่อนผมก็ดีใจมากแล้วครับ เวลาผ่านไป เกือบ2 เดือน ผมก็คุยกะแฟนผมเรื่อยๆ คุยกันตลอด แต่ภายใต้คำว่าเพื่อน ผมก็ได้แต่หวังว่าผมจะทำให้เธอรู้สักวันว่าผมรักเธอแค่ไหน ผมคิดว่าผมรอเธอได้นะ แต่ผมก็ห่วงความรู้สึกเธอกับสิ่งที่ผมเคยทำไป ผมสงสารเธอ
ตัดบทเลยแล้วกัน
ผมว่าผู้ชายที่เจ้าชู้นิโคตรไม่เท่เลยนะเอาจริงๆ ผมว่าถ้าคุยเจอคนที่รักคุณแล้วคุณอย่าทำเค้าหลุดมือเลยแล้วคุณจะไม่มีทางได้เธอกลับคืนมา
รักแฟนพวกคุณไว้มากๆนะครับ จะได้ไม่เสียดายคนที่ดีกับเราในวันที่เค้าไม่อยู่กับเรา
บ่นมาสะยาวเลย
ถาม: 1.จะมีทางมั้ยที่สักวันเธอจะใจอ่อนกลับมา (ผมไม่ค่อยหวังแต่อยากลองถามคนอื่น)
2.สถานะเพื่อนแบบนี้ไปเรื่อยๆ ผมจะมีวันทำใจเป็นเพื่อนกับเธอได้มั้ยอ่ะ
ปล.ถ้าผมพิมพ์ผิดหรือไม่รู้เรื่องขอโทษด้วยนะครับพอดีผมไม่ค่อยได้ตั้งกระทู้
อย่าผมเยอะเลยนะครับ ผมกำลังชดใช้กรรมกับสิ่งที่ทำกับเธออยู่ ผมลืมเธอไม่ได้สักวันเลย