จุดประสงค์กระทู้: ขอคำแนะนำในการเป็นคนที่ดีขึ้น อยากเป็นคนที่ดีขึ้น
คือเรารู้สึกว่าเรามองโลกในแง่ร้ายไปอะค่ะ
อย่างเช่น มีงานกลุ่มที่ต้องช่วยกันเสนออะไรเยอะๆ มีเพื่อนเราคนนึงที่สนิทด้วยอยู่ในกลุ่ม เวลาเราคิดแย้งอะไรกับคนส่วนใหญ่ เราก็จะพูดเบาๆ กับเพื่อนคนนี้ก่อน แล้วค่อยดูว่าเป็นไปได้ไหม ถ้าเพื่อนคนนี้เห็นไปในทิศทางเดียวกัน เราก็จะเสนอเพื่อนส่วนใหญ่ แล้วถ้าเพื่อนส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย เพื่อนคนนี้ก็จะเหมือนไม่เคยเห็นด้วยกับเรามาก่อนเลยอะค่ะ แบบว่าเหมือนย้ายทีมเลย ทำให้เรารู้สึกลบกับเพื่อนคนนี้ ทั้งๆ ที่ถ้าคนอื่นเป็นเราก็อาจจะเฉยๆ ก็ได้ ไม่ได้ต้องรู้สึกไม่ดีไปด้วย
หรือ เราอยู่หอกับเพื่อน แล้วเพื่อนจะไปอ่านหนังสือข้างนอก เราอ่านในห้อง แล้วคณะเราเป็นคณะที่ต้องอ่านหนังสือหนัก การแข่งขันสูง เราสังเกตได้ว่า ช่วงที่ต้องอ่านหนังสือ เพื่อนจะเข้ามาในห้องบ่อยมาก เช่น อยู่ดีๆ เดินเข้ามาหวีผม อยู่ดีๆ เดินเข้าห้องมาเปิดตู้แล้วก็ออกไป เราก็จะคิดว่าเขาเข้ามาเช็คว่า เราอ่านหนังสือป่าว อะไรประมาณนี้อะค่ะ ตอนนี้เลยเปลี่ยนมุมโต๊ะให้เข้าห้องมาแล้วไม่เห็นว่าเราทำอะไรอยู่ ปรากฏว่าเพื่อนคนนี้ก็ไม่เข้ามาค่ะ แบบนี้เราก็จะคิดในแง่ร้ายว่าเพื่อนกลัวว่าเราจะอ่านหนังสืออยู่ อะไรแบบนี้ค่ะ
มีเพื่อนบางคนที่เชื่องช้า เราก็จะไม่อยากรอ แบบรู้สึกสามารถตัดเพื่อนทุกคนออกจากชีวิตได้ โดยที่ไม่ได้เสียดายอะไรอะค่ะ รู้สึกว่าในโลกนี้ไม่มีใครดี (รวมทั้งตัวเราเองด้วย) พร้อมที่จะเกิดมาคนเดียวและตายไปคนเดียว ไม่ต้องแต่งงาน ไม่ต้องมีใคร พร้อมจะอยู่คนเดียว ไม่อยากมีลูก เพราะคิดว่าตัวเองเข้มงวดเกินไป คิดอะไรก็อคติไปหมด กลัวลูกจะเติบโตมาเป็นคนอย่างเรา จริงๆ ชอบอยู่คนเดียวมากกว่ากับเพื่อนๆ ด้วย เลือกได้ก็อยากเดินคนเดียว คิดอะไรกับตัวเองไปมากกว่าที่จะต้องคอยตอบคำถามเพื่อนอะไรแบบนี้ค่ะ แต่ด้วยสังคมและการเรียน ทำให้เพื่อนยังจำเป็นต้องมีอยู่
เรารู้สึกว่า ความขี้สงสารของเราลดลง เมื่อก่อนตอนเด็กๆ เราขี้สงสารมาก แต่ตอนนี้เห็นอะไรก็รู้สึกแบบว่า เขาเอาตรงนี้มาหาผลประโยชน์ พร้อมจะเดินผ่านขอทานโดยไม่รู้สึกอะไร พวกหาเงินตามเฟซที่แชร์ๆ กันมา ก็ไม่ได้รู้สึกสงสาร แต่รู้สึกว่ามีอะไรแอบแฝง เลื่อนผ่านไปเฉยๆ และคิดว่าเดี๋ยวต้องมาคนมาแหกพวกนั้นแน่ๆ อะไรแบบนี้อะค่ะ
รู้สึกไม่เชื่อในบาปบุญ เคยคิดหาเหตุผลเรื่องนี้มาหลายครั้งแล้ว และได้ข้อสรุปมาเอนเอียงไปทางบาปบุญไม่มีจริงมากกว่า ไม่อยากไปทำบุญที่วัด ไม่อยากถวายสังฆทาน แต่ถ้าให้ไปเลี้ยงข้าวเด็กยากจนอะไรแบบนี้ อยากไปค่ะ เห็นพวกเขาอิ่มแล้วมีความสุข
คือมันจะเป็นแบบ คนอื่นไม่ดีในสายตาเราไปหมด
ซึ่งเรารู้ตัวว่าเป็นแบบนี้ และไม่ชอบตัวเองมากๆ แต่ไม่รู้ว่าจะต้องแก้ยังไง
พยายามจะมองคนอื่นๆ ในแง่ดีแล้ว ก็คิดว่ามันไม่สมเหตุสมผลกับการกระทำของเขาเลย แบบ รู้สึกว่า ที่เราคิดในแง่ร้าย มันดูสมเหตุสมผลกับการกระทำของเขามากกว่า
เพิ่มเติมคือ เราอายุ 19 จะ 20 แล้ว คิดว่ามีอาการ OCD หน่อยๆ เพราะดึงผมตัวเองมาตั้งแต่ 13 ยังไม่เคยไปหาหมอ เพราะเท่าที่เคยอ่านมา คนที่ไปหาหมอบอกว่า กินยาแล้วก็ยังไม่หายอยู่ดี ไม่รู้ว่าอาการนี้จะเกี่ยวมั้ย อ้อ พูดถึงอาการนี้ เรารู้สึกว่า เราอาบน้ำนาน แบบล้างจุดเดิมๆ หลายรอบ ล้างมือบ่อยจนเพื่อนในกลุ่มรู้กันว่าเราจะไปล้างมือตอนไหนบ้าง คือเรารู้สึกรำคาญถ้ามือเราเหนียว และเราจะคิดอยู่นั่นแหละว่ามือเราสกปรก (แต่มือเราสกปรกในตอนนั้นจริงๆนะ ไม่ได้คิดไปเอง แบบมือมันหรืออะไรแบบนี้) และเราก็เลยแก้ปัญหาด้วยการไปล้างมือ ซึ่งจริงๆ อาการนี้ทำให้เรารำคาญคนอื่นเวลาที่คนอื่นสกปรก เราจะไม่อยากเข้าใกล้ ถ้าเขาไม่ล้างมือ เราจะไม่จับมือ ที่นอนเขาเราจะไม่ยุ่ง ไม่ชอบใช้ของคนอื่น และไม่ชอบให้คนอื่นใช้ของตัวเอง
เล่ามาเยอะมาก รู้สึกเหมือนระบายอะไรบางอย่างเลย5555 ที่เล่ามาเยอะคือแค่รู้สึกว่าสิ่งพวกนี้อาจจะเกี่ยวข้องกัน เล่ามานานอาจจะลืมกันไปแล้วว่าจุดประสงค์กระทู้นี้คืออะไร555555
ย้ำอีกครั้งนะคะ
จุดประสงค์กระทู้: ขอคำแนะนำในการเป็นคนที่ดีขึ้น อยากเป็นคนที่ดีขึ้น
มีปัญหามาปรึกษาค่ะ อยากเป็นคนที่ดีขึ้น
คือเรารู้สึกว่าเรามองโลกในแง่ร้ายไปอะค่ะ
อย่างเช่น มีงานกลุ่มที่ต้องช่วยกันเสนออะไรเยอะๆ มีเพื่อนเราคนนึงที่สนิทด้วยอยู่ในกลุ่ม เวลาเราคิดแย้งอะไรกับคนส่วนใหญ่ เราก็จะพูดเบาๆ กับเพื่อนคนนี้ก่อน แล้วค่อยดูว่าเป็นไปได้ไหม ถ้าเพื่อนคนนี้เห็นไปในทิศทางเดียวกัน เราก็จะเสนอเพื่อนส่วนใหญ่ แล้วถ้าเพื่อนส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย เพื่อนคนนี้ก็จะเหมือนไม่เคยเห็นด้วยกับเรามาก่อนเลยอะค่ะ แบบว่าเหมือนย้ายทีมเลย ทำให้เรารู้สึกลบกับเพื่อนคนนี้ ทั้งๆ ที่ถ้าคนอื่นเป็นเราก็อาจจะเฉยๆ ก็ได้ ไม่ได้ต้องรู้สึกไม่ดีไปด้วย
หรือ เราอยู่หอกับเพื่อน แล้วเพื่อนจะไปอ่านหนังสือข้างนอก เราอ่านในห้อง แล้วคณะเราเป็นคณะที่ต้องอ่านหนังสือหนัก การแข่งขันสูง เราสังเกตได้ว่า ช่วงที่ต้องอ่านหนังสือ เพื่อนจะเข้ามาในห้องบ่อยมาก เช่น อยู่ดีๆ เดินเข้ามาหวีผม อยู่ดีๆ เดินเข้าห้องมาเปิดตู้แล้วก็ออกไป เราก็จะคิดว่าเขาเข้ามาเช็คว่า เราอ่านหนังสือป่าว อะไรประมาณนี้อะค่ะ ตอนนี้เลยเปลี่ยนมุมโต๊ะให้เข้าห้องมาแล้วไม่เห็นว่าเราทำอะไรอยู่ ปรากฏว่าเพื่อนคนนี้ก็ไม่เข้ามาค่ะ แบบนี้เราก็จะคิดในแง่ร้ายว่าเพื่อนกลัวว่าเราจะอ่านหนังสืออยู่ อะไรแบบนี้ค่ะ
มีเพื่อนบางคนที่เชื่องช้า เราก็จะไม่อยากรอ แบบรู้สึกสามารถตัดเพื่อนทุกคนออกจากชีวิตได้ โดยที่ไม่ได้เสียดายอะไรอะค่ะ รู้สึกว่าในโลกนี้ไม่มีใครดี (รวมทั้งตัวเราเองด้วย) พร้อมที่จะเกิดมาคนเดียวและตายไปคนเดียว ไม่ต้องแต่งงาน ไม่ต้องมีใคร พร้อมจะอยู่คนเดียว ไม่อยากมีลูก เพราะคิดว่าตัวเองเข้มงวดเกินไป คิดอะไรก็อคติไปหมด กลัวลูกจะเติบโตมาเป็นคนอย่างเรา จริงๆ ชอบอยู่คนเดียวมากกว่ากับเพื่อนๆ ด้วย เลือกได้ก็อยากเดินคนเดียว คิดอะไรกับตัวเองไปมากกว่าที่จะต้องคอยตอบคำถามเพื่อนอะไรแบบนี้ค่ะ แต่ด้วยสังคมและการเรียน ทำให้เพื่อนยังจำเป็นต้องมีอยู่
เรารู้สึกว่า ความขี้สงสารของเราลดลง เมื่อก่อนตอนเด็กๆ เราขี้สงสารมาก แต่ตอนนี้เห็นอะไรก็รู้สึกแบบว่า เขาเอาตรงนี้มาหาผลประโยชน์ พร้อมจะเดินผ่านขอทานโดยไม่รู้สึกอะไร พวกหาเงินตามเฟซที่แชร์ๆ กันมา ก็ไม่ได้รู้สึกสงสาร แต่รู้สึกว่ามีอะไรแอบแฝง เลื่อนผ่านไปเฉยๆ และคิดว่าเดี๋ยวต้องมาคนมาแหกพวกนั้นแน่ๆ อะไรแบบนี้อะค่ะ
รู้สึกไม่เชื่อในบาปบุญ เคยคิดหาเหตุผลเรื่องนี้มาหลายครั้งแล้ว และได้ข้อสรุปมาเอนเอียงไปทางบาปบุญไม่มีจริงมากกว่า ไม่อยากไปทำบุญที่วัด ไม่อยากถวายสังฆทาน แต่ถ้าให้ไปเลี้ยงข้าวเด็กยากจนอะไรแบบนี้ อยากไปค่ะ เห็นพวกเขาอิ่มแล้วมีความสุข
คือมันจะเป็นแบบ คนอื่นไม่ดีในสายตาเราไปหมด
ซึ่งเรารู้ตัวว่าเป็นแบบนี้ และไม่ชอบตัวเองมากๆ แต่ไม่รู้ว่าจะต้องแก้ยังไง
พยายามจะมองคนอื่นๆ ในแง่ดีแล้ว ก็คิดว่ามันไม่สมเหตุสมผลกับการกระทำของเขาเลย แบบ รู้สึกว่า ที่เราคิดในแง่ร้าย มันดูสมเหตุสมผลกับการกระทำของเขามากกว่า
เพิ่มเติมคือ เราอายุ 19 จะ 20 แล้ว คิดว่ามีอาการ OCD หน่อยๆ เพราะดึงผมตัวเองมาตั้งแต่ 13 ยังไม่เคยไปหาหมอ เพราะเท่าที่เคยอ่านมา คนที่ไปหาหมอบอกว่า กินยาแล้วก็ยังไม่หายอยู่ดี ไม่รู้ว่าอาการนี้จะเกี่ยวมั้ย อ้อ พูดถึงอาการนี้ เรารู้สึกว่า เราอาบน้ำนาน แบบล้างจุดเดิมๆ หลายรอบ ล้างมือบ่อยจนเพื่อนในกลุ่มรู้กันว่าเราจะไปล้างมือตอนไหนบ้าง คือเรารู้สึกรำคาญถ้ามือเราเหนียว และเราจะคิดอยู่นั่นแหละว่ามือเราสกปรก (แต่มือเราสกปรกในตอนนั้นจริงๆนะ ไม่ได้คิดไปเอง แบบมือมันหรืออะไรแบบนี้) และเราก็เลยแก้ปัญหาด้วยการไปล้างมือ ซึ่งจริงๆ อาการนี้ทำให้เรารำคาญคนอื่นเวลาที่คนอื่นสกปรก เราจะไม่อยากเข้าใกล้ ถ้าเขาไม่ล้างมือ เราจะไม่จับมือ ที่นอนเขาเราจะไม่ยุ่ง ไม่ชอบใช้ของคนอื่น และไม่ชอบให้คนอื่นใช้ของตัวเอง
เล่ามาเยอะมาก รู้สึกเหมือนระบายอะไรบางอย่างเลย5555 ที่เล่ามาเยอะคือแค่รู้สึกว่าสิ่งพวกนี้อาจจะเกี่ยวข้องกัน เล่ามานานอาจจะลืมกันไปแล้วว่าจุดประสงค์กระทู้นี้คืออะไร555555
ย้ำอีกครั้งนะคะ
จุดประสงค์กระทู้: ขอคำแนะนำในการเป็นคนที่ดีขึ้น อยากเป็นคนที่ดีขึ้น