จากประสบการณ์ที่ผมไปเจอมาที่ศูนญืฝึกทำให้รู้สึกไม่กล้าเชื่อใจครูฝึก รด.
เลย
ครั้งแรกที่เจอคือตอนที่ผใขาดสอบในปีแรกเพราะติดการแข่งขัน จึงไปสอบเก็บตก แต่ปรากฎว่าไม่มีรายชื่อเราในรายชื่อคนตก
เราก็งงๆ แล้วทหารก็ให้เซ็นแทนคนอื่นที่ตกแทน อ้าว แล้วเรามาทำไมวะ ไอ้เราก็ปฏิเสธไม่ได้ด้วย
เลยเซ็นไปแบบงงๆ เท่ากับว่าวันนั้นเราลาเรียนช่วงเช้าฟรี แถมไปทำให้คนที่ไม่ได้ทำอะไรเลยผ่านอีกต่างหาก
คิดว่ามีอะไรแปลกๆไหมล่ะ
ครั้งที่ 2 คือ ช่วงปี 2 มีคนที่ขาดเยอะมาก และหลายครั้งมาก เกิน 5-6 ครั้งก็มี แต่เราก็อุตส่า
รักษาวินัย โดยการมาทุกวัน ไม่เคยขาด
แบบที่ทหารเค้าชอบพูดๆกัน ทั้งๆที่การเรียนก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย สำหรับคนที่เรียนเพื่อหนีเกณฑ์ทหารนะ
แต่วันสุดท้าย ครูฝึกเอาใบลามาให้เซ็น บอกว่าที่ขาดไปก็ยกให้
อ้าวอีกแล้ว แล้วเรามาทำอะไร เรารักษาระเบียบเพื่ออะไร แบบนี้ผมเอาเวลา 4-5 ชม. ไปทิ้งทำไมวะ
ครั้งล่าสุดสดๆร้อนๆ คือ ครูฝึกเอาใบบริจาคเลือดมา มี 20 ใบ แล้วบอกว่าให้ไปก็อปปี้กันเอาเองถ้าไม่พอ แล้วก็ยอกอีกว่าใครบริจาคเสร็จกลับได้เลย
แล้วมันจะไปพอได้ไงครับ ผมก็เริ่มคิดละ เห้ย หน่วยงานรัฐนะเว้ย ทำไมไม่เคยมีอะไรพร้อมเลย
แต่ก็ไม่อะไรมาก สัปดาห์ต่อมาก็เอาใบมาส่ง
แต่ มาทีนี้ครูฝึกบอกคนที่บริจาคก็ต้องอยู่ต่อ
อ้าวววววว ครั้งนี้
โคตรจริงๆอะ พูดไว้ซะขนาดนั้นแล้วมากลับลำแบบนี้
แถมการบริจาคก็มีจำกัดคน โดนเรียกไปนั่งเฉยๆ แล้วอยู่ดีๆก็ยอกให้กลับไปนั่งที่กอง ไม่ได้เช็คสุขภาพอะไรเลย มีงี้ด้วยแฮะ
ระเบียบจัดกันจริงๆ
และยังมีประสบการณือื่นๆอีกมากที่ทำให้ผมหมดความรู้สึกอยากไม่ร่วมมือกับทหาร ทั้งเก็บตังค์ซื้อของที่ไม่เคยใช้ อุปกรณ์ก็ห่วยแตก
ยังไม่นับการปล่อยที่ไม่รู้ใช้อะไรคิด ปล่อยตอน 5 โมง ซึ่งก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าช่วงนั้นมันเลิกงาน รถมันติด ผมเคยกลับถึงบ้าน 2 ทุ่ม
แล้วมีใครเคยเจออะไรแบบนี้บ้างไหม หรือเป็นผมที่โชคร้ายเอง
ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมไม่ได้เกลียดการเรียน รด. ผมสนุกมากตอนไปเขาชนไก่ ครูฝึกก็ใจดี แต่พฤติกรรมของทหารนี่แหละ ที่ทำให้ผมเริ่มเกลียดแล้ว
คุณคิดว่าครูฝึก รด. มีความน่าเชื่อถือมั้ย
ครั้งแรกที่เจอคือตอนที่ผใขาดสอบในปีแรกเพราะติดการแข่งขัน จึงไปสอบเก็บตก แต่ปรากฎว่าไม่มีรายชื่อเราในรายชื่อคนตก
เราก็งงๆ แล้วทหารก็ให้เซ็นแทนคนอื่นที่ตกแทน อ้าว แล้วเรามาทำไมวะ ไอ้เราก็ปฏิเสธไม่ได้ด้วย
เลยเซ็นไปแบบงงๆ เท่ากับว่าวันนั้นเราลาเรียนช่วงเช้าฟรี แถมไปทำให้คนที่ไม่ได้ทำอะไรเลยผ่านอีกต่างหาก
คิดว่ามีอะไรแปลกๆไหมล่ะ
ครั้งที่ 2 คือ ช่วงปี 2 มีคนที่ขาดเยอะมาก และหลายครั้งมาก เกิน 5-6 ครั้งก็มี แต่เราก็อุตส่ารักษาวินัย โดยการมาทุกวัน ไม่เคยขาด
แบบที่ทหารเค้าชอบพูดๆกัน ทั้งๆที่การเรียนก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย สำหรับคนที่เรียนเพื่อหนีเกณฑ์ทหารนะ
แต่วันสุดท้าย ครูฝึกเอาใบลามาให้เซ็น บอกว่าที่ขาดไปก็ยกให้
อ้าวอีกแล้ว แล้วเรามาทำอะไร เรารักษาระเบียบเพื่ออะไร แบบนี้ผมเอาเวลา 4-5 ชม. ไปทิ้งทำไมวะ
ครั้งล่าสุดสดๆร้อนๆ คือ ครูฝึกเอาใบบริจาคเลือดมา มี 20 ใบ แล้วบอกว่าให้ไปก็อปปี้กันเอาเองถ้าไม่พอ แล้วก็ยอกอีกว่าใครบริจาคเสร็จกลับได้เลย
แล้วมันจะไปพอได้ไงครับ ผมก็เริ่มคิดละ เห้ย หน่วยงานรัฐนะเว้ย ทำไมไม่เคยมีอะไรพร้อมเลย
แต่ก็ไม่อะไรมาก สัปดาห์ต่อมาก็เอาใบมาส่ง แต่ มาทีนี้ครูฝึกบอกคนที่บริจาคก็ต้องอยู่ต่อ
อ้าวววววว ครั้งนี้
แถมการบริจาคก็มีจำกัดคน โดนเรียกไปนั่งเฉยๆ แล้วอยู่ดีๆก็ยอกให้กลับไปนั่งที่กอง ไม่ได้เช็คสุขภาพอะไรเลย มีงี้ด้วยแฮะ
ระเบียบจัดกันจริงๆ
และยังมีประสบการณือื่นๆอีกมากที่ทำให้ผมหมดความรู้สึกอยากไม่ร่วมมือกับทหาร ทั้งเก็บตังค์ซื้อของที่ไม่เคยใช้ อุปกรณ์ก็ห่วยแตก
ยังไม่นับการปล่อยที่ไม่รู้ใช้อะไรคิด ปล่อยตอน 5 โมง ซึ่งก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าช่วงนั้นมันเลิกงาน รถมันติด ผมเคยกลับถึงบ้าน 2 ทุ่ม
แล้วมีใครเคยเจออะไรแบบนี้บ้างไหม หรือเป็นผมที่โชคร้ายเอง
ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมไม่ได้เกลียดการเรียน รด. ผมสนุกมากตอนไปเขาชนไก่ ครูฝึกก็ใจดี แต่พฤติกรรมของทหารนี่แหละ ที่ทำให้ผมเริ่มเกลียดแล้ว