สวัสดีค่ะทุกคน
เข้าเรื่องเลยนะ เรากับแฟนเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน (เราเป็นทอมนะ) เราแอบชอบแฟนเรามาตั้งแต่ตอนเรียนด้วยกัน ครั้งแรกที่สารภาพความในใจ คำตอบที่ได้รับคือ "จะมาชอบกูทำไม กูเพื่อนนะ" หลังจากนั้นเราก็ตามจีบมาเรื่อยๆจนเค้าใจอ่อน ยอมเป็นแฟนกับเรา ตอนนี้คบกันมา4ปีกว่าแล้วค่ะ แรกๆก็ดีเหมือนทุกคู่นั้นแหละค่ะ พอผ่านมานาน เค้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นคนละคน มีอยู่ช่วงนึงที่เค้าก็เกิดอยากกลับไปอยู่กับพ่อแม่ที่ต่างประเทศไปช่วยพ่อแม่ทำงานค่ะ เค้าไม่ถามความเห็นเราสักคำ อยากไปก็ไปเลย ไปได้3-4เดือนค่ะ เราบินไปหาเค้าบ้าง เค้าบินมาหาเราบ้าง แล้วเราก็จับได้ว่าเค้าคุยกับแฟนเก่าค่ะ ตอนนั้นเจ็บมาก เค้าบอกมาแค่ว่า เค้าเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าได้ไม่มีอะไร เราเลยดูเป็นคนงี่เง่าตั้งแต่นั้นมา เรื่องมันก็เริ่มตั้งแต่ตอนนั้น จากนั้นก็ทะเลาะกันเล็กๆน้อยๆตามประสาค่ะ แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะ เค้าก็จะด่าเราเสียๆหายๆ ด่าแรงบางคำมันฟังแล้วแย่มาก บอกว่าอยู่กับเราแล้วชีวิตพัง จนปัจจุบัน พ่อแม่เค้าให้กลับมาหางานทำที่ไทยค่ะ เราก็กลับมาอยู่ด้วยกันอีก เค้าให้ทำนู้นนี่นั้นให้ เราทำให้ทุกอย่าง แต่มันไม่ถูกใจเค้าสักอย่าง แล้วทุกครั้งที่ทำไม่ถูกใจก็จะโดนด่าเสียๆหายๆ พูดไม่รักษาน้ำใจ เราก็อดทนมาตลอด ล่าสุดเมื่อคืนค่ะ ทะเลาะกันอีก เราก็เลยนอนก่อนไม่พูดไรค่ะ เราหนาวค่ะ เค้าปิดแอร์แล้วก็วางรีโมทย์แรงมากบนหัวนอน แล้วพูดว่า อยู่ด้วยกันไม่ได้หรอกแค่นี้ยังร้อนหนาวไม่เหมือนกันเลย เราเงียบไม่พูดไร แต่เครียด เก็บมาคิดว่าเราควรทำไงดี จะเลิกกับเค้าเลยดีไหม ต่างคนต่างไป เราไม่เคยเป็นเหตุผลให้เค้าอยากอยู่ที่นี่ ใจเค้ากลับไปอยู่กับพ่อแม่อย่างเดียว คือเราเข้าใจนะเรื่องอยู่ห่างพ่อแม่แล้วคิดถึงอ่ะ มันไม่แปลก ประเด็นคือเวลาเค้าอยู่กับแม่เค้าไม่ต้องทำไรมาก ช่วยนิดหน่อย เวลาที่เหลือไปเที่ยวกับเพื่อน รอพ่อแม่สร้างอนาคตให้ เราแค่คิดว่าถ้าสร้างเองมันภูมิใจกว่ารึป่าว พ่อแม่เราก็อยู่ต่างประเทศ เวลาไม่เคยไปยุ่งอะไรกับท่านเลย ตั้งแต่เรียนจบมาก็หางานทำ ไม่ไปขอเงินท่านอีก มีไปหาช่วงเทศกาลบ้าง เราไม่รู้ว่าเราต้องทำไง ควรเลิกกับเค้าดีไหม
ทะเลาะกับแฟน เครียดมาก
เข้าเรื่องเลยนะ เรากับแฟนเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน (เราเป็นทอมนะ) เราแอบชอบแฟนเรามาตั้งแต่ตอนเรียนด้วยกัน ครั้งแรกที่สารภาพความในใจ คำตอบที่ได้รับคือ "จะมาชอบกูทำไม กูเพื่อนนะ" หลังจากนั้นเราก็ตามจีบมาเรื่อยๆจนเค้าใจอ่อน ยอมเป็นแฟนกับเรา ตอนนี้คบกันมา4ปีกว่าแล้วค่ะ แรกๆก็ดีเหมือนทุกคู่นั้นแหละค่ะ พอผ่านมานาน เค้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นคนละคน มีอยู่ช่วงนึงที่เค้าก็เกิดอยากกลับไปอยู่กับพ่อแม่ที่ต่างประเทศไปช่วยพ่อแม่ทำงานค่ะ เค้าไม่ถามความเห็นเราสักคำ อยากไปก็ไปเลย ไปได้3-4เดือนค่ะ เราบินไปหาเค้าบ้าง เค้าบินมาหาเราบ้าง แล้วเราก็จับได้ว่าเค้าคุยกับแฟนเก่าค่ะ ตอนนั้นเจ็บมาก เค้าบอกมาแค่ว่า เค้าเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าได้ไม่มีอะไร เราเลยดูเป็นคนงี่เง่าตั้งแต่นั้นมา เรื่องมันก็เริ่มตั้งแต่ตอนนั้น จากนั้นก็ทะเลาะกันเล็กๆน้อยๆตามประสาค่ะ แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะ เค้าก็จะด่าเราเสียๆหายๆ ด่าแรงบางคำมันฟังแล้วแย่มาก บอกว่าอยู่กับเราแล้วชีวิตพัง จนปัจจุบัน พ่อแม่เค้าให้กลับมาหางานทำที่ไทยค่ะ เราก็กลับมาอยู่ด้วยกันอีก เค้าให้ทำนู้นนี่นั้นให้ เราทำให้ทุกอย่าง แต่มันไม่ถูกใจเค้าสักอย่าง แล้วทุกครั้งที่ทำไม่ถูกใจก็จะโดนด่าเสียๆหายๆ พูดไม่รักษาน้ำใจ เราก็อดทนมาตลอด ล่าสุดเมื่อคืนค่ะ ทะเลาะกันอีก เราก็เลยนอนก่อนไม่พูดไรค่ะ เราหนาวค่ะ เค้าปิดแอร์แล้วก็วางรีโมทย์แรงมากบนหัวนอน แล้วพูดว่า อยู่ด้วยกันไม่ได้หรอกแค่นี้ยังร้อนหนาวไม่เหมือนกันเลย เราเงียบไม่พูดไร แต่เครียด เก็บมาคิดว่าเราควรทำไงดี จะเลิกกับเค้าเลยดีไหม ต่างคนต่างไป เราไม่เคยเป็นเหตุผลให้เค้าอยากอยู่ที่นี่ ใจเค้ากลับไปอยู่กับพ่อแม่อย่างเดียว คือเราเข้าใจนะเรื่องอยู่ห่างพ่อแม่แล้วคิดถึงอ่ะ มันไม่แปลก ประเด็นคือเวลาเค้าอยู่กับแม่เค้าไม่ต้องทำไรมาก ช่วยนิดหน่อย เวลาที่เหลือไปเที่ยวกับเพื่อน รอพ่อแม่สร้างอนาคตให้ เราแค่คิดว่าถ้าสร้างเองมันภูมิใจกว่ารึป่าว พ่อแม่เราก็อยู่ต่างประเทศ เวลาไม่เคยไปยุ่งอะไรกับท่านเลย ตั้งแต่เรียนจบมาก็หางานทำ ไม่ไปขอเงินท่านอีก มีไปหาช่วงเทศกาลบ้าง เราไม่รู้ว่าเราต้องทำไง ควรเลิกกับเค้าดีไหม