แบบนี้เรียกรักรึป่าวครับ

คือผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่งครับ ตอนแรกเราเข้ากันได้ดีมากๆ จนเขาทะเทาะกับเพื่อนในกลุ่มจนมีการแบ่งพรรคพวกกัน ผมก็เลือกอยู่ฝ่ายเขาครับ จากตอนนั้น เราทะเลาะกันมากขึ้น ตอนแรกๆ ผมทนเอาครับ เวลาที่เขาถามว่าเบื่อไหม รำคาญรึป่าว ผมก็จะบอกว่าไม่เบื่อไม่รำคาญ แต่ผมหงุดหงิดครับ หงุดหงิดมากๆ รู้สึกขัดหูขัดตากับท่าทางของเขาตลอด ผมเริ่มรู้ตัวแล้วครับว่าเขาชอบผม ผมพยายามออกห่างเขานะแต่เขาเหมือนจะชอบผมเอามากๆ แต่ผมก็ออกห่างเขาไม่ได้เต็มที่เพราะเขากับเพื่อนยังไม่เคลียกัน ผมไม่อยากให้เขาอยู่คนเดียวครับ เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ เขาก็งอนผมเรื่องต่างๆนานา อย่างเพราะผมไม่คุยกับเขา เพราะผมไม่ได้ง้อเขา ผมเบื่อมากครับช่วงนั้น แต่ผมยอมรับนะเขาเทคผมดีมาก ผมอยากได้อะไรเขาก็จะซื้อให้ ผมอยากกินอะไรเขาก็ซื้อให้กิน ยอมรับครับผมก็รู้สึกดี บางครั้งก็ดีมากๆบางครั้งก็ไม่ดีเลย ผมเป็นคนขี้แกล้งครับ แล้วตอนนี้ผมทะเลาะกับเขาจะ3เดือนแล้วผมไม่ได้คุยกับเขา แต่ผมก็ยังแกล้วเขาอยู่ครับ ผมจะแกล้งเขาโดยคำพูด แบบพูดหยอด พูดแซะ ขำๆ ผมสนุกที่ได้แกล้งเขา แต่เวลาเห็นเขาอยู่กับคนอื่นแล้วอารมณ์ดี ยิ้มหัวเราะ ผมก็แอบหงุดหงิดนิดๆนะครับ คือตอนนี้ผมไม่มั่นใจว่าผมชอบเขาหรือป่าว แล้วถ้าเกิดผมชอบเขาขึ้นมาผมควรทำยังไงดีครับ แต่ผมไม่อยากเอาใครมาผูกมัดกับผม เพราะผมรู้ตัวว่าตัวเองยังไม่อยากจะมีใคร

ปล.ผมเป็นผู้หญิงครับแค่ชอบแทนตัวเองว่าผมแล้วก็ชอบพูดครับ
ปล.2 เขาก็เป็นผู้หญิงครับ