ผมไม่รู้ว่ารอดมาได้ยังไง

ผมจะเล่าเรื่องของผมเมื่อวาน 18/7/60 เวลาประมาน22.30น. ผมได้ขับรถมาจาก มทร.หลังจากเล่นบาส เเล้วกำลังจะกลับบ้าน ผมทำเเบบนี้อยู่ประมานเดือนหนึ่งเเล้ว เเล้ววันนั้นผมก็ขับรถกลับตามปกติของผมทุกวัน ผมกลับกำลังขับออกจากปากคลอง5ความเร็วก็ประมาน90 อยู่ดีๆผมก็คิดได้ยังไงก็ไม่รู้คาดเข็มขัดพอผมออกมาซักแปป ได้ประมานคลอง4 ถนนเส้นนั้นมันมืดมาก อยู่ดีๆหมาตัดหน้ารถผมเเล้วหักหลบหมาด้วยความที่เป็นคนรักหมาอยู่เเล้วด้วย อยู่ดีๆรถผมเสียหลัก ผมพยายามตั้งสติหักรถกลับมาอีกครั้งเเต่ด้วยความที่ถนนน่าจะลื่นจากที่ฝนตกก่อนหน้านี่ซักนิดผมเลยไปชนกับต้นไม้รถหมุน2รอบ เเล้วหลังจากนั้นผมตั้งสติออกมาจากรถหาโทรศัพท์โทรหาพ่อ ตอนนั้นผมทำอะไรเเบบไม่ถูก เเต่ในความโชคร้ายของผมก็ยังมีความโชคดี ผมไม่มีเเผลเลยซักนิดเเต่รถผมพังยับ ยับแบบผมไม่น่ารอดจากเหตุจากนั้น ผมงงอยู่เลยว่ามันเป็นไปได้หรอว่าผมจะไม่เป็นอะไรเลย ผมเป็นคนไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนั้น เเต่ผมของไม่ลบหลู่นะครับ เเต่เรื่องที่เกิดผมก็ไม่รู้จะขอบคุณอะไรจริงๆที่ช่วยทำให้ผมรอดจากเหตุการนี่ ผมอยากเล่าให้ฟัง เเล้วเป็นประสบการณ์เฉยๆ (ผมไม่ได้กื่มเเอลกอฮอลด้วยนะ)