สาเหตุที่ผู้คนส่วนมากไม่รู้ว่าความโลภ ความโกรธ..ความอยาก ความยึด..
ความรัก ความชัง ที่กำลังพุ่งพล่านขึ้นมาในตนเองนั้น ทำตนเองให้เป็นทุกข์และไม่บริสุทธิ์
จึงมีผู้คนเพียงส่วนน้อยที่พยายามที่จะระงับความโลภ ความโกรธของตนด้วยความวางคลาย  
มีแต่พยายามที่จะทำลายศัตรูคู่อริของตนให้ย่อยยับไปกับมือเสียเป็นส่วนมาก..                                    
เหตุนั้นมิใช่อะไรอื่นนอกจากเพราะขาดสมาธิความสงบที่เป็นตัวทำให้เกิดปัญญานี่เอง..
ผู้ที่รู้ว่าความโลภ ความโกรธ ความอยาก ความยึดทำตนเองและใครๆให้เป็นทุกข์นั้น
ล้วนเป็นผู้ที่เคยมีประสบการณ์จากการภาวนาทำจิตให้สงบในขณะเคลื่อนไหวกระทำ
หรือในขณะกระทบสัมผัสรับรู้มาก่อนแล้วทั้งนั้น..
สมาธิความสงบของจิตนั้นจึงเป็นเครื่องมือสำหรับพิสูจน์ทราบความทุกข์ความบีบคั้น
ว่าเกิดขึ้นมาจากเหตุใดและวางคลายดับเหตุนั้น..