เรากับเค้าเป็นแฟนกันได้ 1-2 ปี ไม่รู้ว่าน้อยไปไหม
เรากับเค้าก็แพลนกันไว้ ว่าโอเคจะมีลูก มีครอบครัว บลาๆ
แต่ด้วยความที่เราอยากได้ความแน่ใจจากเค้า เพราะการสร้างครอบครัวนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
วันนั้นเราทะเลาะกันหนักมากๆ เพราะไม่เข้าใจกัน เหมือนแปลคำว่ารักไม่ตรงกัน เค้าเหมือนยังคิดแบบเด็กๆ
มีลูกน่ารักๆ เราไม่ต้องทำงาน เป็นแม่บ้าน ไปเที่ยวกัน ให้เราเป็นส่วนเติมเต็มของเค้า
แต่เราต้องการที่จะทำงาน (เพราะเราค่อนข้างไฮเปอร์) พอเราทะเลาะกันเสร็จ ก็ไม่ได้คุยกันเกือบสัปดาห์
เราก็มาคิดทบทวนว่าจะเอายังไงดี หรือเราจะเสียสละ งั้นเราเปลี่ยนแพลนตัวเองใหม่ดีไหม โอเคเป็นแม่บ้าน พอลูกโต แล้วเรากลับไปทำงานคงจะดี
คนละครึ่งทาง วินวิน เราก็เลยกลับไปคุยค่ะ แต่เรารู้สึกว่าเค้าไม่เหมือนเดิม เราคิดว่าเค้าก็คงได้คิดอะไร ตลอดทั้งสัปดาห์นั้น
เราถามเค้าอย่างเปิดใจ หลายๆคำถามให้เค้าระบาย พอถึงเค้าถามที่ไม่คิดว่าจะได้ยินคำตอบแบบนี้ ทำไมถึงอยากให้เราเป็นแม่บ้านหรอ
เค้าตอบว่า เค้ามีแฟนเก่า นิสัยคล้ายๆเรา ใจเย็น อยู่ด้วยแล้วไม่เครียด ทำให้เค้ามีความสุข ผู้หญิงคนนั้นเคยอยู่กับเค้า(ร่วมหลับนอน!) มันดีมากๆ จากนั้นเค้าก็เล่ายาว สรุปคือคิดถึงรักครั้งเก่าของตัวเองมากๆ และยังมีวันไนท์สแตนกับอาหมวย กับสาวแซ่บ เราอึ้งแล้วอึ้งอีก เราถามต่อว่า ซื้อหรอ เค้าบอกว่าเปล่า ผญเข้ามาหาเอง เค้าแค่ช่วยค่าtaxi [ไม่รู้ว่าจะเล่ายังไง เราแทบไม่อยากได้ยินตอนเค้าเล่า] แต่เราจับใจความได้ว่า เราคือตัวแทนแน่ๆ และเราไม่ใช่เราสำหรับเค้า เราคือคนอื่น เราเลยบอกว่า งั้นเราก็เลิกกันเถอะ เราว่าเธอคงต้องกลับไปรักตัวเองซักหน่อยดีไหม เค้าก็ถามต่อว่า มันน่าเสียดายนะ เราเป็นเพื่อนกันได้หนิ ผมรู้ว่าคุณคิดถึงผม ใช่ไหม (เราคิดถึงเค้าค่ะ แต่มันเป็นแบบนี้ก็จำเป็นต้องตัดใจ ก่อนที่จะกลายเป็นของตายสำหรับเค้า) เค้าบอกว่า เค้าอยากคุยกับเราแต่ฐานะเพื่อนก็ได้ (เราเป็นผู้ฟังที่ดีค่ะ จริงๆก็ไม่รู้จะพูดอะไรมากกว่า) เค้าบอกต่อว่า พรุ่งนี้มาฟังเค้าเล่าเรื่องราวของเค้าต่อนะ (เรื่องท่องเที่ยวเขาค่ะ เค้าชอบเที่ยวมาก เหมือนเค้าไม่มีคนฟังหรือเปล่า เราทีนึง หูเราแทบพัง ) เราก็กลายเป็นเพื่อนของเค้าไปโดยปริยาย ส่วนเราก็งงๆกับความรู้สึกของตัวเอง เรายังจำเสียงตอนที่เค้าบอกว่า ผมรักคุณ ผมขอบคุณจริงๆจากใจ สองสามวันมานี้เราแทบหมดแรง เราทำอะไรของเราอยู่ นี่ไม่ได้รักกันเลยใช่ไหม
เคยกำลังจะสร้างอนาคตกับใครแล้วสุดท้ายมันไม่จริงไหมคะ
เรากับเค้าก็แพลนกันไว้ ว่าโอเคจะมีลูก มีครอบครัว บลาๆ
แต่ด้วยความที่เราอยากได้ความแน่ใจจากเค้า เพราะการสร้างครอบครัวนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
วันนั้นเราทะเลาะกันหนักมากๆ เพราะไม่เข้าใจกัน เหมือนแปลคำว่ารักไม่ตรงกัน เค้าเหมือนยังคิดแบบเด็กๆ
มีลูกน่ารักๆ เราไม่ต้องทำงาน เป็นแม่บ้าน ไปเที่ยวกัน ให้เราเป็นส่วนเติมเต็มของเค้า
แต่เราต้องการที่จะทำงาน (เพราะเราค่อนข้างไฮเปอร์) พอเราทะเลาะกันเสร็จ ก็ไม่ได้คุยกันเกือบสัปดาห์
เราก็มาคิดทบทวนว่าจะเอายังไงดี หรือเราจะเสียสละ งั้นเราเปลี่ยนแพลนตัวเองใหม่ดีไหม โอเคเป็นแม่บ้าน พอลูกโต แล้วเรากลับไปทำงานคงจะดี
คนละครึ่งทาง วินวิน เราก็เลยกลับไปคุยค่ะ แต่เรารู้สึกว่าเค้าไม่เหมือนเดิม เราคิดว่าเค้าก็คงได้คิดอะไร ตลอดทั้งสัปดาห์นั้น
เราถามเค้าอย่างเปิดใจ หลายๆคำถามให้เค้าระบาย พอถึงเค้าถามที่ไม่คิดว่าจะได้ยินคำตอบแบบนี้ ทำไมถึงอยากให้เราเป็นแม่บ้านหรอ
เค้าตอบว่า เค้ามีแฟนเก่า นิสัยคล้ายๆเรา ใจเย็น อยู่ด้วยแล้วไม่เครียด ทำให้เค้ามีความสุข ผู้หญิงคนนั้นเคยอยู่กับเค้า(ร่วมหลับนอน!) มันดีมากๆ จากนั้นเค้าก็เล่ายาว สรุปคือคิดถึงรักครั้งเก่าของตัวเองมากๆ และยังมีวันไนท์สแตนกับอาหมวย กับสาวแซ่บ เราอึ้งแล้วอึ้งอีก เราถามต่อว่า ซื้อหรอ เค้าบอกว่าเปล่า ผญเข้ามาหาเอง เค้าแค่ช่วยค่าtaxi [ไม่รู้ว่าจะเล่ายังไง เราแทบไม่อยากได้ยินตอนเค้าเล่า] แต่เราจับใจความได้ว่า เราคือตัวแทนแน่ๆ และเราไม่ใช่เราสำหรับเค้า เราคือคนอื่น เราเลยบอกว่า งั้นเราก็เลิกกันเถอะ เราว่าเธอคงต้องกลับไปรักตัวเองซักหน่อยดีไหม เค้าก็ถามต่อว่า มันน่าเสียดายนะ เราเป็นเพื่อนกันได้หนิ ผมรู้ว่าคุณคิดถึงผม ใช่ไหม (เราคิดถึงเค้าค่ะ แต่มันเป็นแบบนี้ก็จำเป็นต้องตัดใจ ก่อนที่จะกลายเป็นของตายสำหรับเค้า) เค้าบอกว่า เค้าอยากคุยกับเราแต่ฐานะเพื่อนก็ได้ (เราเป็นผู้ฟังที่ดีค่ะ จริงๆก็ไม่รู้จะพูดอะไรมากกว่า) เค้าบอกต่อว่า พรุ่งนี้มาฟังเค้าเล่าเรื่องราวของเค้าต่อนะ (เรื่องท่องเที่ยวเขาค่ะ เค้าชอบเที่ยวมาก เหมือนเค้าไม่มีคนฟังหรือเปล่า เราทีนึง หูเราแทบพัง ) เราก็กลายเป็นเพื่อนของเค้าไปโดยปริยาย ส่วนเราก็งงๆกับความรู้สึกของตัวเอง เรายังจำเสียงตอนที่เค้าบอกว่า ผมรักคุณ ผมขอบคุณจริงๆจากใจ สองสามวันมานี้เราแทบหมดแรง เราทำอะไรของเราอยู่ นี่ไม่ได้รักกันเลยใช่ไหม