รบกวนช่วยกันตามหาผู้หญิงให้หน่อยครับ ผมมีคำถามจะถามเธอ

เรื่องนี้ผ่านมาจะ 2ปีแล้วครับ
แต่ผมยังลืมไม่ได้
เริ่มเลยครับผมเจอเธอที่บริเวณ ข้างๆอาคารจอดรถของ ตึก เชษฐ์โชติศักดิ์ แถวๆหลัง บิ๊กซี ลาดพร้าว2
ตอนนั้นผมจอดรถไว้ที่อาคาร กำลังเดินไปทำธุระบนตึกเชษฐ์โชติศักดิ์ครับ ระหว่างทาง ผมเห็นผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าตาน่ารัก เธอน่าจะเป็นลูกครึ่งครับ อายุราวๆ 17-19ครับในตอนนั้น กำลังเดินออกมาจาก หมู่บ้าน กิตติกร เธอมากับสุนัขครับ เป็นสนัขพันธุ์เล็ก ผมไม่รู้เหมือนกันครับว่าเป็นพันธุ์อะไร แว๊บแรกผมเห็นเธอผ่านๆครับ แต่มันสะดุดๆยังไงไม่รู้ครับเลยหันไปมองอีกที ทีนี่เรียบร้อยเลยครับ เธอสวยมากครับ สวยมากจริงๆครับ ผมชอบเธอครับอยากจะรู้จักเธอมากกว่าแค่คนเดินสวนกันครับ แต่ตอนนั้นผมก็รีบครับ +กับหวั่นไหวด้วย แต่สุดท้ายก็ลองตัดสินใจเข้าไปทักครับ แต่ด้วยความที่ผมหวั่นไหวในตอนนั้น มันทำให้ผมตื่นเต้นมากครับ ปรกติกับผู้หญิงทั่วไปผมจะไม่รู้สึกแบบนี้ครับ แต่เพราะอะไรไม่รู้เหมือนกันครับอาจจะเป็นเพราะ รอยยิ้ม หน้าตา หรืออะไรก็แล้วแต่มันทำให้ผมอยากรู้จักเธอมากกว่านี้ แต่ที่ผมทำได้คือ
ผม *หวัดดีครับ
เธอ *ค่ะ
ผม *อยู่แถวนี้หรอครับ
เธอ *ค่ะ
ผม *พาหมามาเดินเล่นหรอครับ
เธอ *ค่ะ พามาเดินเล่นรอพี่ชายค่ะ
แล้วผมก็ถามว่า *หมาชื่อไรครับ
เธอตอบ *แจ็คสัน ค่ะ
ตลอดเวลาสั่นๆที่คุยกันเธอยิ้มให้ตลอดครับ เป็นช่วงสั้นๆที่ได้อารมณ์มากครับ
หลังจากนั้นผมก็ขอตัวไปทำธุระครับโดยที่ยังไม่ได้ถามเธอถามอะไรสักอย่าง ระหว่างที่ผมเดินขึ้นไปทำธุระ ผมก็นึกเสียดายอยู่ตลอด ผมก็คิดกับตัวเองว่า ถ้าเสร็จธุระลงมาได้เจออีกผมจะไม่ยอดพลาดโอกาศนี้แน่ๆ แต่พอลงมา มันพลาดตั้งแต่ทีแรกที่ผมรีบแยกออกมาแล้ว

ตอนนั้นผมไม่รู้จะทำยังไงครับ ผมคิดอย่างเดียว โอกาศถ้ามันไม่มีเราสร้างมันเองก็ได้ ผมตัดสินใจสอบถาม พี่ รปภ ครับ
ผม *พี่เห็น ผู้หญิงลูกครึ่งตัวเล็กๆที่เดินมากับหมาเมื่อกี้ มั้ย
ผมถามต่อ *เขาอยู่แถวนี้หรอ
พี่ รปภ *ใช่ครับ อยู่ในหมู่บ้านข้างๆนี้ครับ
พี่ รปภ ถามผมต่อ *เป็นเพื่อน เขาหรอครับ จะมาหาหรอครับ
ผมก็ตามน้ำไปเรื่อยครับ ครับๆไปเรื่อย
แล้วผมก็ถามพี่เขาว่า *เธออยู่บ้านหลังไหน
แต่ตามหน้าที่ครับ พี่ รปภ ไม่บอกครับพร้อมกับบอกอีกด้วยว่า พ่อของเธอดุมากก จะไปจีบเขาระวังโดนยิง 555
ผมเลยตัดสินใจเขียน เบอร์ เขียน line ลงในกระดาษ กะจะฝาก พี่ รปภ เอาไปให้เธอครับ
ตอนนั้นคิดว่า ถ้าให้แล้วเธอไม่ติดต่อกลับมาก็ไม่เป็นไร ถือว่าเราพลาดเอง แต่พี่ รปภ ดันไม่รับฝากครับ ตายๆๆ
จ๋อยเลยผม ทำไงทีนี้ ตอนนั้นทำอะไร ไม่ได้แล้ว ผมเลยกลับครับ ผมมาจาก ชลบุรีครับ

ผ่านไป ราว 1อาทิตย์ ผมมีโอกาศไปทำ ธุระที่ตึกนั้นอีกครั้งนึงครับ
คราวนี้พอเสร็จธุระ ผมเลยขับรถเข้าไปในหมู่บ้าน กิตติกร เลยครับ วนดูเพื่อจะเจอเธอพา ไอ้ แจ็คสัน มาเดินเล่นอีกแต่ก็ไม่เจอครับ
ขาออกจากหมู่บ้าน พี่ รปภ เจ้าเก่าปั้นจักรยานคู่ใจมา สอบถามว่าผมมาทำอะไรครับ
ผมก็ตอบว่าจะมาหาเพื่อน
พี่ รปภ*เพื่อนชื่ออะไร บ้านอยู่หลังไหนครับ
ตอนนั้น ซวยละครับ เพราะผมไม่รู้อะรเลย มั่วก็ไม่ได้
เลยบอกพี่ รปภไปตามความจริงครับ ว่าผมจะมาตามหาผู้หญิง คนนึงครับ เป็นลูกครึ่ง พี่ช่วยบอกได้มั้ย บ้านเข้าอยู่หลังไหน
เขาก็ทำตามหน้าที่ครับ บอกไม่ได้พร้อมไล่ผมออกมา

ถัดไปอีก อาทิตย์ ผมก็ไปที่นั้นอีกครั้งครับ แต่พี่ รปภ จำรถได้ครับ เพราะทะเบียนจำง่าย +กับเป็น ป้าย ชลบุรี
พี่ รปภ ไม่ให้เข้าละครับ ผมจะฝากจดหมายรัก 555 ก็ไม่รับ แล้วก็ไล่ผมออกมาตามสเต็ป

ผ่านไปอีก ราวๆ 2อาทิตย์ ผมไปอีกครับทีนี้เปลี่ยนรถไปครับ เข้าได้ตามที่คิดครับ ไม่ใช่ว่าพี่ รปภ ละเลยนะครับ แต่เราอาศัยจังหว่ะเอารถเข้าไปครับ
วนเหมือนเดิมครับ ไม่เจอเหมือนเดิน เพิ่มเติมคือ พี่ รปภ ปั้นจักรยานคู่ใจ มาไวกว่าเดิม

ตอนนั้นผมก็ไม่รู้จะคุยอะไรแล้วครับ เลยตัดสินขับออกมาจากหมู่บ้าน พร้อมกับคำถามที่ยังค้างอยู่ในใจผมมาตลอดเวลา เกือบ 2ปีที่ผ่านมา
จนถึงตอนนี้ ไม่ไหวแล้วครับ

ถ้าใครพอรู้ว่าเธอคนนี้คือใครช่วยบอกผมทีครับ ผมคิดว่าคนใน หมู่บ้าน กิตติกร ที่เป็นลูกครึ่งคงมีไม่เยอะ ช่วยผมหน่อยครับแต่ถ้าท่านเห็นว่าไม่สมควรก็ต้องขอโทษด้วยครับที่ทำให้ท่านเสียเวลากับเรื่องของผม

ช่วยหน่อยครับ ผมอยากถามเธอว่าตอนนี้ ไอ้แจ็คสัน เป็นไงบ้าง