เรามีแฟนสองคนคะ
คนแรกหนุ่มไทยที่ไกลกัน มันกลายๆเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเพราะคบกันมานานมากกก
อีกคนคือหนุ่มฝรั่งวัยสามสิบต้นๆ อีกคน
หนุ่มไทย เจ้าชู้เงียบ อ่อยเก่งมาก เกือบจะสิบครั้งที่เค้าแอบคุยกับคนอื่น นี่เฉพาะที่เคยจับได้นะแต่ด้วยอะไรไม่เข้าใจเลิกกันไม่ได้สักที นานๆครั้งเราจะเจอกันมีความสุขบ้างไม่มีบ้าง สิ่งที่ดีที่สุดของเค้าคือเค้ามีครอบครัวพ่อแม่พี่สาวน้องสาวที่ดีมากๆ เรารักพวกเค้าคะ และเค้าเป็นคนตั้งใจทำงาน และก้าวหน้าซะด้วย
หนุ่มฝรั่งเมกัน เป็นเพื่อนสนิทพี่เรา เจอกันสองครั้ง ดูไม่ออกว่าเค้าชอบเราแต่หลังจากกลับไปประเทศเค้าๆก็ติดต่อมาหาเรา รวมระยะเวลาที่คุยกันสี่ปีแล้วคะ(อันนี้ผช.นับนะคะเราจำไม่ได้หรอก) เจอตัวจริงกันแค่นั้นจริงๆแต่เค้าจะวิดีโอคอลมาบ่อยมาก ทำอะไรที่ไหนมันเหมือนอยู่ใกล้กันจริงๆ
ตอนแรกเค้ายังมีแฟนนะ แต่เราคุยกันในฐานะเพื่อนต่างชาติ เรารู้ว่าเค้าคิดมากกว่านั้นมาตลอด จนเมื่อปีที่แล้วเค้าเลิกกับแฟน อยู่ดีๆก็ถามเราเรื่องเราอยากมีลูกมั้ย มาอยู่กับเค้าได้มั้ย อยากพาเราไปหาครอบครัว อธิบายต่างๆนานาว่าไม่สารถมาใช้ชีวิตกับเราที่ไทยได้ เพราะเรื่องงาน ส่วนเราปีหน้ามีแพลนจะไปต่อโทที่โน่น แถมเมืองที่จะไปอยู่ใกล้กับเมืองที่เค้าทำงานประมาน2 ชั่วโมงขับรถ เราสงสัยแต่ไม่กล้าถามเค้า ก่อนมีลูกนี่ควรแต่งงานก่อนไม่ใช่เหรอ แต่เค้าไม่ได้พูดถึงเรื่องแต่งนี่สิ เห้อ... ส่วนแฟนไทยอยู่ในช่วงต่างคนต่างรู้ว่าอาจต้องแยกกัน มันเหมือนไม่ต้องมีคำพูดอะไรกันมาก แต่ทั้งเราและเค้ารู้สถานะการณ์
เล่าซะยืดยาว ถามเลยนะคะเราควรถามแฟนฝรั่งรึเปล่าคะ ว่าจริงๆจะแต่งงานก่อนมีลูกใช่มั้ย คำถามนี่ผช.ควรถามไม่ใช่เหรอ ถ้าเค้าไม่อยากแต่งเราคิดว่าคงจะให้ความสัมพันธ์เป็นเพื่อนไปก่อนดีกว่าคะ ไปโฟกัสที่การเรียนต่อให้จบดีกว่า คิดยังไงกันบ้าง รบกวนออกความเห็นได้เลยคะ
ความเอยความรัก รักเดียวว่าเหนื่อยแล้วสองรักนี่.......ยังไง
คนแรกหนุ่มไทยที่ไกลกัน มันกลายๆเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเพราะคบกันมานานมากกก
อีกคนคือหนุ่มฝรั่งวัยสามสิบต้นๆ อีกคน
หนุ่มไทย เจ้าชู้เงียบ อ่อยเก่งมาก เกือบจะสิบครั้งที่เค้าแอบคุยกับคนอื่น นี่เฉพาะที่เคยจับได้นะแต่ด้วยอะไรไม่เข้าใจเลิกกันไม่ได้สักที นานๆครั้งเราจะเจอกันมีความสุขบ้างไม่มีบ้าง สิ่งที่ดีที่สุดของเค้าคือเค้ามีครอบครัวพ่อแม่พี่สาวน้องสาวที่ดีมากๆ เรารักพวกเค้าคะ และเค้าเป็นคนตั้งใจทำงาน และก้าวหน้าซะด้วย
หนุ่มฝรั่งเมกัน เป็นเพื่อนสนิทพี่เรา เจอกันสองครั้ง ดูไม่ออกว่าเค้าชอบเราแต่หลังจากกลับไปประเทศเค้าๆก็ติดต่อมาหาเรา รวมระยะเวลาที่คุยกันสี่ปีแล้วคะ(อันนี้ผช.นับนะคะเราจำไม่ได้หรอก) เจอตัวจริงกันแค่นั้นจริงๆแต่เค้าจะวิดีโอคอลมาบ่อยมาก ทำอะไรที่ไหนมันเหมือนอยู่ใกล้กันจริงๆ
ตอนแรกเค้ายังมีแฟนนะ แต่เราคุยกันในฐานะเพื่อนต่างชาติ เรารู้ว่าเค้าคิดมากกว่านั้นมาตลอด จนเมื่อปีที่แล้วเค้าเลิกกับแฟน อยู่ดีๆก็ถามเราเรื่องเราอยากมีลูกมั้ย มาอยู่กับเค้าได้มั้ย อยากพาเราไปหาครอบครัว อธิบายต่างๆนานาว่าไม่สารถมาใช้ชีวิตกับเราที่ไทยได้ เพราะเรื่องงาน ส่วนเราปีหน้ามีแพลนจะไปต่อโทที่โน่น แถมเมืองที่จะไปอยู่ใกล้กับเมืองที่เค้าทำงานประมาน2 ชั่วโมงขับรถ เราสงสัยแต่ไม่กล้าถามเค้า ก่อนมีลูกนี่ควรแต่งงานก่อนไม่ใช่เหรอ แต่เค้าไม่ได้พูดถึงเรื่องแต่งนี่สิ เห้อ... ส่วนแฟนไทยอยู่ในช่วงต่างคนต่างรู้ว่าอาจต้องแยกกัน มันเหมือนไม่ต้องมีคำพูดอะไรกันมาก แต่ทั้งเราและเค้ารู้สถานะการณ์
เล่าซะยืดยาว ถามเลยนะคะเราควรถามแฟนฝรั่งรึเปล่าคะ ว่าจริงๆจะแต่งงานก่อนมีลูกใช่มั้ย คำถามนี่ผช.ควรถามไม่ใช่เหรอ ถ้าเค้าไม่อยากแต่งเราคิดว่าคงจะให้ความสัมพันธ์เป็นเพื่อนไปก่อนดีกว่าคะ ไปโฟกัสที่การเรียนต่อให้จบดีกว่า คิดยังไงกันบ้าง รบกวนออกความเห็นได้เลยคะ