เรื่องมีอยู่ว่า เรามีแฟนคนแรกเป็นผู้ชายที่เรารักมาก เราคบกันมาประมาณ5ปี พอเข้าปีที่6 เราและเข้าก็มีลูกสาวหนึ่งคน เราอยู่ด้วยกันจนคลอดลูกสาวได้ขวบกว่า จนมาวันนึง เข้าได้ถูกจับ ในคดียาเสพติด โทษตัดออกมา25ปี ซึ่งเราก็เสียใจมาก พูดไม่ออก บอกไม่ถูก เพราะลูกเราก็ยังเล็กและอีกอย่างเราเคยบอกเค้าให้เลิกในสิ่งที่เค้าทำอยู่แต่เค้าไม่ฟังเรา แต่เราก็ไม่รู้ทำไมเรายังรักเค้าอยู่ จนระยะเวลาผ่านไป4ปี ตลอดระยะเวลา4ปีเราก็ไปๆมาๆหาเค้าเท่าที่เราจะทำได้ เพราะเราต้องทำงาน ไหนจะลูกอีก จนมาวันนึ่งเราได้เจอผู้ชายอีกคน ซึ่งเค้าก็ดีกับเราและลูกเรามาก ดีมากถึงมากที่สุด เราตกลงที่จะคบกับเค้าคนใหม่ แต่ในใจเราลึกๆเรายังรักพ่อของลูกเราอยู่ เราตัดสินใจแบบนั้นไปเพราะอะไรหลายๆอย่าง เราไม่อยากให้ลูกมีปม เราอยากให้ลูกเรามีชีวิตที่สมบูรณ์ แต่เราไม่เคยปิดบังลูกนะ ว่าพ่อเค้าคือใครแล้วเรายังพาไปหาพ่อเค้าทุกครั้งที่เราไป เราคบกับคนใหม่ได้3ปี ตลอดระยะเวลาที่เราคบกับคนใหม่เราก็พาลูกไปหาพ่อของเค้าด้วยนะ ซึ่งคนใหม่ของเราเนี่ยหละเป็นคนพาไปส่ง เห็นไหมว่าเค้าดีแค่ไหน เราว่าคงไม่มีผู้ชายที่ไหนยอมทำได้ขนาดนี้แล้วหละ และมันก็มาถึงวัน วันนึงที่เรามานั่งคิดว่าระหว่างความรักกับความดีเราควรเลือกแบบไหน
ระหว่างความดีกับความรัก