สวัสดีครับ วันนี้ผมขอพื้นที่พันทิปเพื่อระบายเรื่องราวความรักของผม ต้องบอกก่อนเลยว่าจริง ๆ ผมมีล็อกอินที่ใช้ประจำ แต่วันนี้ขอสมัครใหม่เพื่อไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนจริง ๆ ของผม เพราะว่ารักของผมนั้นเป็นความรักแบบ ชาย-ชาย ความสัมพันธ์ระหว่างเราไม่สามารถเปิดเผยได้ครับ ตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง ทำเป็นไม่รู้เรื่องทนเจ็บต่อไป หรือถอยออกมาทั้งที่ยังรัก เลือกไม่ได้สักทางเลยครับ
ผมพิมพ์ไว้หมดแล้ว แต่จะแบ่ง และทะยอยลงนะครับ
เข้าเรื่องเลยนะครับ ขอเท้าความยาว ๆ ๆ ครับ
ผมคบกับแฟนมาได้ 7 ปี เพิ่งครบ 7 ปีมาเมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา เป็น 5 ปี สำหรับความรักของเรา และอีก 2 ปีที่ผมพยายามรักษาความสัมพันธ์ระหว่างเรา 2 คน อยู่แค่ฝ่ายเดียว เมื่อ 7 ปีที่แล้ว สมัยยังเรียนผมกับแฟน เรารู้จักกันผ่าน MSN ครับ ช่วงนั้นผมแค่ต้องการหาเพื่อนคุยเพราะไม่ได้ตั้งใจจะหาแฟนแต่อย่างใด ผมจำได้ว่าเค้าเป็นฝ่ายแอดมาหาผมเอง
เราเริ่มคุยกันถามชื่อถามอายุแต่คุยได้นิดเดียวครับ เค้าขอตัวไปเล่นเกม(เค้าเป็นคนติดเกมมาก) แต่ผมก็ยังรู้สึกอยากคุยต่อ เพราะระหว่างที่คุยกันเค้าจะลงท้ายด้วยการหัวเราะ “555” เสมอ ผมก็คิดว่า เอ้อ..ผู้ชายคนนี้ท่าทางจะอารมณ์ดีหัวเราะตลอดเวลา เลยรอให้เค้าเล่นเกมกลับมา หายไปนานมาก แล้วเค้าก็กลับมาทักผมว่า “เอ้า ยังอยู่หรอ รออยู่ป่าวเนี่ย” ผมก็ยอมรับนะว่าผมรอ คุยไปคุยมาเค้าก็ขอเบอร์โทรหาผม ผมก็ให้ไปแล้วเค้าก็โทรมาเลย
ในโทรศัพท์ก็เหมือนกับใน MSN เลย สุภาพ เรียกคุณ ผม และอารมณ์ดีอย่างที่ว่าตลอด หลังจากนั้นเราก็คุยกันมาเรื่อย ๆ โทรคุยทีก็ไม่นานครับ ผมไม่รู้ว่าเราเริ่มรู้สึกดีต่อกันตอนไหน มารู้อีกทีคือชอบเค้าไปแล้ว คุยกันไปสักพัก อันดับต่อไปเรานัดเจอกันครับ
เป็นอะไรที่ผมตื่นเต้นมาก ผมไม่ได้นัดเจอเพื่อนทางอินเตอร์เนตบ่อย ๆ เคยเห็นแต่ในรูป วันนี้ได้เจอตัวจริงคงวางตัวไม่ถูก พอถึงที่หมายเราก็โทรศัพท์หากันแล้วก็มาเจอกัน เค้าสูงคับ ขาว ดัดฟัน น่ารักมาก แต่ผมนี่ตัวเล็กเตี้ยกว่าเค้า 10 กว่า ซม. แน่ะ ผมเขินมาก มากจนไม่กล้าสบตาเค้าเลยทีเดียว 55
นั่นก็เป็นครั้งแรกที่เราเจอกันแล้วมีโอกาสก็จะนัดมาเดินห้าง กินข้าวกันเสมอตอนนั้นสถานะเราทั้งคู่ยังอยู่ที่คำว่าเพื่อนนะครับ ผ่านไปไม่น่าจะเกิน 2 เดือนมั้ง มีคืนนึงเค้าก็โทรมาตอนที่ผมนอนไปแล้ว เราก็คุยกันไปเรื่อย จนมาถึงเหตุการณ์ที่ผมไม่เคยลืมเลย คือเค้าขอผมเป็นแฟน ผมนี่ตาสว่าง คือตอนนั้นมีความสุขมาก ไม่คิดว่าเราจะได้เจอคน ๆ นึง ที่มีความรู้สึกเหมือนกัน แล้วจะให้ผมทำยังไงครับเค้าขอมาแบบนี้ ผมก็เลยตอบตกลงในทันที 555 ใจง่ายเหลือเกิน (ตอนนั้นไม่รู้นะครับว่าเค้ามีใครอยู่หรือป่าว เพราะผมคิดเอาเองว่าคนที่จะมาขอเราเป็นแฟน เค้าต้องโสดเหมือนเราสิ)
ความรัก 7 ปีของผมที่อาจจะจบในเร็ววันนี้ และไม่รู้จะจบยังไง
ผมพิมพ์ไว้หมดแล้ว แต่จะแบ่ง และทะยอยลงนะครับ
เข้าเรื่องเลยนะครับ ขอเท้าความยาว ๆ ๆ ครับ
ผมคบกับแฟนมาได้ 7 ปี เพิ่งครบ 7 ปีมาเมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา เป็น 5 ปี สำหรับความรักของเรา และอีก 2 ปีที่ผมพยายามรักษาความสัมพันธ์ระหว่างเรา 2 คน อยู่แค่ฝ่ายเดียว เมื่อ 7 ปีที่แล้ว สมัยยังเรียนผมกับแฟน เรารู้จักกันผ่าน MSN ครับ ช่วงนั้นผมแค่ต้องการหาเพื่อนคุยเพราะไม่ได้ตั้งใจจะหาแฟนแต่อย่างใด ผมจำได้ว่าเค้าเป็นฝ่ายแอดมาหาผมเอง
เราเริ่มคุยกันถามชื่อถามอายุแต่คุยได้นิดเดียวครับ เค้าขอตัวไปเล่นเกม(เค้าเป็นคนติดเกมมาก) แต่ผมก็ยังรู้สึกอยากคุยต่อ เพราะระหว่างที่คุยกันเค้าจะลงท้ายด้วยการหัวเราะ “555” เสมอ ผมก็คิดว่า เอ้อ..ผู้ชายคนนี้ท่าทางจะอารมณ์ดีหัวเราะตลอดเวลา เลยรอให้เค้าเล่นเกมกลับมา หายไปนานมาก แล้วเค้าก็กลับมาทักผมว่า “เอ้า ยังอยู่หรอ รออยู่ป่าวเนี่ย” ผมก็ยอมรับนะว่าผมรอ คุยไปคุยมาเค้าก็ขอเบอร์โทรหาผม ผมก็ให้ไปแล้วเค้าก็โทรมาเลย
ในโทรศัพท์ก็เหมือนกับใน MSN เลย สุภาพ เรียกคุณ ผม และอารมณ์ดีอย่างที่ว่าตลอด หลังจากนั้นเราก็คุยกันมาเรื่อย ๆ โทรคุยทีก็ไม่นานครับ ผมไม่รู้ว่าเราเริ่มรู้สึกดีต่อกันตอนไหน มารู้อีกทีคือชอบเค้าไปแล้ว คุยกันไปสักพัก อันดับต่อไปเรานัดเจอกันครับ
เป็นอะไรที่ผมตื่นเต้นมาก ผมไม่ได้นัดเจอเพื่อนทางอินเตอร์เนตบ่อย ๆ เคยเห็นแต่ในรูป วันนี้ได้เจอตัวจริงคงวางตัวไม่ถูก พอถึงที่หมายเราก็โทรศัพท์หากันแล้วก็มาเจอกัน เค้าสูงคับ ขาว ดัดฟัน น่ารักมาก แต่ผมนี่ตัวเล็กเตี้ยกว่าเค้า 10 กว่า ซม. แน่ะ ผมเขินมาก มากจนไม่กล้าสบตาเค้าเลยทีเดียว 55
นั่นก็เป็นครั้งแรกที่เราเจอกันแล้วมีโอกาสก็จะนัดมาเดินห้าง กินข้าวกันเสมอตอนนั้นสถานะเราทั้งคู่ยังอยู่ที่คำว่าเพื่อนนะครับ ผ่านไปไม่น่าจะเกิน 2 เดือนมั้ง มีคืนนึงเค้าก็โทรมาตอนที่ผมนอนไปแล้ว เราก็คุยกันไปเรื่อย จนมาถึงเหตุการณ์ที่ผมไม่เคยลืมเลย คือเค้าขอผมเป็นแฟน ผมนี่ตาสว่าง คือตอนนั้นมีความสุขมาก ไม่คิดว่าเราจะได้เจอคน ๆ นึง ที่มีความรู้สึกเหมือนกัน แล้วจะให้ผมทำยังไงครับเค้าขอมาแบบนี้ ผมก็เลยตอบตกลงในทันที 555 ใจง่ายเหลือเกิน (ตอนนั้นไม่รู้นะครับว่าเค้ามีใครอยู่หรือป่าว เพราะผมคิดเอาเองว่าคนที่จะมาขอเราเป็นแฟน เค้าต้องโสดเหมือนเราสิ)