คนบางคนพยายามทำให้เป็นจุดสนใจของคนหมู่มาก แต่ในเวลาที่เขาพยามโดดเด่นนั้น เขากลับต้องทำให้คนบางคนเป็นตัวตลกค่ะ เวลาฉันเห็นเพื่อนคนนึงพูดถึงตัวเองดีแบบนู้นแบบนี้แล้วก็เบี่ยงเบนไปถามเพื่อนคนที่ด้อยกว่าประมาณว่า เธอก็มีใช่มั้ย เธอรู้ก็จักใช่มั้ย แต่ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าเค้าไม่มีเหมือนกับหล่อน แล้วคำตอบที่จะได้กลับมาคือ ฉันไม่..... แล้วก็จบด้วยเสียงหัวเราะของเพื่อนๆตลอดเวลา คิดยังไงกับการใช้ชีวิตของพวกโรคจิตแบบนี้คะ เราเห็นบ่อยๆจนเอือมระอา แล้วก็ถามมันบ่อยๆว่า ทำไปเพื่ออะไร ??? นางก็หัวเราะแล้วก็ทำหน้าไม่สำนึกอยู่ทุกวัน ....อยากบอกนางว่า ความ

ของนางในยุคนี้เค้าดูออกหมดว่านางต้องการจะเหยียดใคร แต่พวกมันแค่ไม่พูดแล้วใส่หน้ากากเข้าหาเพื่อหวังผลประโยชน์เท่านั้นเอง ลับหลังนางก็โดนพวกเพื่อนนางนินทา ใจนึงก็สมน้ำหน้าอีกใจก็สงสารนางค่ะ อยากให้นางมีสติ แต่เตือนเท่าไหร่ก็เฉยค่ะ ควรจะทำไงกับเพื่อนประเภทนี้ดีคะ จริงๆจะปล่อยผ่านก็ได้ แต่นางเคยนิสัยดีมาก่อน ก่อนที่จะมีพ่อเป็นฝรั่งนางเคยลำบาก แต่พอนางมีกินมีใช้ นางกลับอวดเว่อร์เวิน อันนี้ไม่ได้ว่า แต่ไม่เข้าใจทำไมนางต้องเหยียดคนอื่น ยกระดับตัวเองจนลืมกำพืด ลืมความรู้สึกที่เคยโดนมา จะเตือนนางยังไงดีคะ
อยากเรียกสติเพื่อนกลับคืนค่ะ สมองสมองมันไปหมดแล้ว