ตามนั้นแหละคับ ผมคบกับแฟนคนนึง เราคบกันมาใกล้จะปีนึงแล้วคับ
อยู่ด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยก็บ่อย
ช่วงเวลาที่คบกันมา ผมรู้สึกว่าเป็นผมตลอดมาที่ต้องปรับเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้เข้ากับเค้าได้ คือเค้าเป็นคนที่ชอบเอาแต่ความคิดตัวเองเป็นหลัก
เค้าคิดอะไรคือถูก คนอื่นต้องคิดแบบเค้าเป็นเค้า
ถ้าคิดต่างเค้าก็ว่าเราผิด
ผมพยายามทำตามความต้องการของเค้าตลอด
แต่ก็เหมือนไม่เคยมีอะไรได้ดั่งใจเค้าเลย
ยิ่งทำก้ยิ่งผิด เวลาเค้าอยากไปไหน
ผมก็พาไปไปเป็นเพื่อนเค้าแบบเต็มใจไป
แต่เวลาผมอยากไปไหน อย่างส่วนตัวผมชอบดูคอนเสิร์ต บลาๆ ผมอยากไปก็ชวนเค้า
อยากให้แฟนไปด้วยเหมือนคนอื่นๆทั่วไป
แต่เค้าว่าเราไร้สาระ เพราะว่าสิ่งที่ผมชอบ เค้าไม่ได้ชอบ โอเคก้ไม่เป็นไรพอจะเข้าใจ แต่ก็แอบน้อยใจแหละ ตลอดเวลาผมรู้สึก เอ้ย ทำไมเราทำไรก็ผิดๆไปหมด ทั้งที่ปกติวิถีชีวิตเราก้เป็นแบบนี้ เหมือนกับหรือว่าที่อะไรๆผมก้ผิด. อาจเป็นเพราะสิ่งที่เป็นตัวผมเอง ความเป็นตัวผม มันไม่ใช่อย่างที่เค้าต้องการ
ถ้าถามคบมามีความสุขมั้ย มีคับ แต่เราทะเลาะกันมากกว่า ความทุกข์มันกลืนความสุขไปเรื่อยๆ
บ่อยครั้งผมรู้สึกว่า ผมคงทำให้เค้ามีความสุขไม่ได้จิงๆ รู้สึกว่าถ้าไม่มีผมเค้าคงมีความสุขกว่ามั้ย
เราต่างมีความเป็นตัวของตัวเองคับ
ต่างมีโลกส่วนตัว แต่ผมพยายามปรับเข้าหาเค้าตลอด ทำเต็มที่ของเราแล้ว ก้ยังรู้สึกว่าผมยังดีไม่พอสำหรับเค้าอีกหรอ รึจะให้ปรับจนไม่เหลือควาทเป็นตัวเอง?? ความรู้ที่อยากจบๆไปทีเถอะเหนื่อยที่ต้องตามเค้าทุกอย่าง มันเกิดขึ้นบ่อยมาก
ผมควรจะทำไงดีคับ กับความรู้สึกอึดอัดนี้
พูดกับเค้าๆก้คงไม่มีทางเข้าใจ เก็บทุกอย่างมาตลอด
บางครั้งมันรู้สึกว่าอยากเลิกจบๆกันไป ทั้งที่ใจก็ยังรัก
ปล.เป็นกระทู้แรกที่ตั้ง ผิดถูกยังไงขออภัยด้วยนะครับ
เคยอยากเลิกกับแฟน ทั้งๆที่ยังรักอยู่มั้ย ???
อยู่ด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยก็บ่อย
ช่วงเวลาที่คบกันมา ผมรู้สึกว่าเป็นผมตลอดมาที่ต้องปรับเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้เข้ากับเค้าได้ คือเค้าเป็นคนที่ชอบเอาแต่ความคิดตัวเองเป็นหลัก
เค้าคิดอะไรคือถูก คนอื่นต้องคิดแบบเค้าเป็นเค้า
ถ้าคิดต่างเค้าก็ว่าเราผิด
ผมพยายามทำตามความต้องการของเค้าตลอด
แต่ก็เหมือนไม่เคยมีอะไรได้ดั่งใจเค้าเลย
ยิ่งทำก้ยิ่งผิด เวลาเค้าอยากไปไหน
ผมก็พาไปไปเป็นเพื่อนเค้าแบบเต็มใจไป
แต่เวลาผมอยากไปไหน อย่างส่วนตัวผมชอบดูคอนเสิร์ต บลาๆ ผมอยากไปก็ชวนเค้า
อยากให้แฟนไปด้วยเหมือนคนอื่นๆทั่วไป
แต่เค้าว่าเราไร้สาระ เพราะว่าสิ่งที่ผมชอบ เค้าไม่ได้ชอบ โอเคก้ไม่เป็นไรพอจะเข้าใจ แต่ก็แอบน้อยใจแหละ ตลอดเวลาผมรู้สึก เอ้ย ทำไมเราทำไรก็ผิดๆไปหมด ทั้งที่ปกติวิถีชีวิตเราก้เป็นแบบนี้ เหมือนกับหรือว่าที่อะไรๆผมก้ผิด. อาจเป็นเพราะสิ่งที่เป็นตัวผมเอง ความเป็นตัวผม มันไม่ใช่อย่างที่เค้าต้องการ
ถ้าถามคบมามีความสุขมั้ย มีคับ แต่เราทะเลาะกันมากกว่า ความทุกข์มันกลืนความสุขไปเรื่อยๆ
บ่อยครั้งผมรู้สึกว่า ผมคงทำให้เค้ามีความสุขไม่ได้จิงๆ รู้สึกว่าถ้าไม่มีผมเค้าคงมีความสุขกว่ามั้ย
เราต่างมีความเป็นตัวของตัวเองคับ
ต่างมีโลกส่วนตัว แต่ผมพยายามปรับเข้าหาเค้าตลอด ทำเต็มที่ของเราแล้ว ก้ยังรู้สึกว่าผมยังดีไม่พอสำหรับเค้าอีกหรอ รึจะให้ปรับจนไม่เหลือควาทเป็นตัวเอง?? ความรู้ที่อยากจบๆไปทีเถอะเหนื่อยที่ต้องตามเค้าทุกอย่าง มันเกิดขึ้นบ่อยมาก
ผมควรจะทำไงดีคับ กับความรู้สึกอึดอัดนี้
พูดกับเค้าๆก้คงไม่มีทางเข้าใจ เก็บทุกอย่างมาตลอด
บางครั้งมันรู้สึกว่าอยากเลิกจบๆกันไป ทั้งที่ใจก็ยังรัก
ปล.เป็นกระทู้แรกที่ตั้ง ผิดถูกยังไงขออภัยด้วยนะครับ