มีแฟนต่างชาติคะ เจอกันที่นู้น รู้จักกันตั้งแต่กุมภาพันธ์ แต่ในฐานะพี่ชายน้องสาว เรารู้มาตลอดว่าเค้าเป็นเพลย์บอย แต่เราไม่ได้คิดอะไรในตอนแรก แล้วก็รู้ด้วยว่าเขาเพิ่งหย่าร้างกับภรรยา มีลูกด้วยกัน 1 คน อายุ เกือบ 2 ขวบ เขาก็เที่ยวบ่อยนะ หรือ เป็นเพราะเพิ่งหย่าร้างกันเราก็ไม่ค่อยแน่ใจ แต่พอมาช่วงเมษา เขาก็เหมือนพยายามเข้ามา แล้วก็เริ่มจีบ คุย จนกระทั้งเราต้องกลับไทย ต้นเดือนพฤษภา เค้าก็บอกเดี๋ยวตามมาหาที่ไทยนะ เค้าอยากไปเที่ยว ไปเจอพ่อแม่เราด้วย ( เราก็ตกใจนะ ! คือบ้านเราไม่เคยอนุญาติให้เอา ผช เข้าบ้านเลย พ่อหวงมาก! ) แต่เราก็ลองคุยกะที่บ้าน พ่อก็โอเค เค้ามาไทยช่วงสิ้นเดือน พค. ไปเที่ยวไปไหว้พระกัน เค้าให้เกียรติเรามากในระดับนึง เค้าก็น่ารักในระดับหนึ่ง บุคลิกท่าทางอาจจะดูเถื่อนๆหน่อยแต่ ใจดี เอาตรงๆตอนแรกไม่คิดจะจิงจังอะไร เพราะเราผิดหวังเรื่องความรักบ่อยครั้ง และที่ไปตทป. หลายเดือนก็เพราะหนีช้ำจากรักเก่านะแหละ . . แต่พอได้ใกล้ชิดเค้า เรารู้สึกได้ถึงความจริงใจ ของเค้า ก็เลยตัดสินใจลองคบ หลังจากนั้น เค้าก็บินไป-กลับอีก 2 รอบ จนกระทั่ง ...... รอบสุดท้าย เขาบินกลับไปได้ 2 วัน แล้ว ก็มีท่าทีแปลกๆ จนเราถามว่า มีอะไรไหม ทำไมช่วงนี้แปลกไป เค้าเลยยอมพูดความจริง ว่า ครอบครัวอดีตภรรยาเค้าต้องการให้เค้ากลับไปอยู่ด้วยกันอีกเพื่อลูก ทางนั้นเค้าไม่อยากให้หลานเติมโตมาในครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์ แต่.. แฟนเรายังยืนยันว่า เป็นไปไม่ได้เพราะเขาไม่มีความรักให้กับแม่ของลูกแล้ว แต่เค้าก็ยังส่งเสียเลี้ยงดูทุกอย่าง แล้วก็ไปรับลูกมาอยู่ด้วยทุกสัปดาห์ ณ. ตอนนั้นเราก็ได้แต่บอกเค้าว่า ใจเย็นๆค่อยๆคิด
จนสุดท้าย เค้าโทรมาขอเราว่า ทางนั้นเรียกให้ไปคุย เราเลยบอกว่าไปเถอะ ไปคุยกันให้รู้เรื่อง จนช่วงเย็นของวันนั้น เค้าก็โทรมาขอโทษที่ต้องกลับไป เค้าไม่มีทางเลือก เพราะยังไงลูกเค้าต้องมาที่หนึ่ง แต่เค้าก็ยังคงห่วงเรา บลาๆๆๆ แต่เราก็ได้แต่พูดว่า ไปเถอะ ฉันโอเค ไม่เป็นไร ( แต่ลึกๆแล้วก็หนักเอาการ เพราะจริงๆแล้วคนที่ไม่มีทางเลือกคือเรา ใช่ไหม ? )
พอวันต่อๆมาเค้าก็ยังติดต่อเราอยู่ เราเลยรู้สึกว่า ถ้าเป็นแบบนี้เค้าจะไม่ตัดใจ เราเลยหาเรื่องด่าทอเค้า จนเค้าเลิกติดต่อ แต่เราก็ยังรับรู้ข่าวสารจากทางเพื่อนๆเค้านะคะ ว่าเค้าไม่มีความสุขเลย ผอมลง เที่ยวดึกกลับบ้านดึก ตื่นเช้า เพราะไม่อยากคุยกับภรรยา ตอนนี้เราก็เริ่มสับสนแล้วแหละ ว่าที่เราปล่อยให้เค้าไป แบบนี้ มันถูกต้องแล้วหรอ ทางนี้มันดีที่สุดแล้วหรอ ??
สับสน ทำถูกแล้วหรือไม่ ? ที่ปล่อยเขาไป
จนสุดท้าย เค้าโทรมาขอเราว่า ทางนั้นเรียกให้ไปคุย เราเลยบอกว่าไปเถอะ ไปคุยกันให้รู้เรื่อง จนช่วงเย็นของวันนั้น เค้าก็โทรมาขอโทษที่ต้องกลับไป เค้าไม่มีทางเลือก เพราะยังไงลูกเค้าต้องมาที่หนึ่ง แต่เค้าก็ยังคงห่วงเรา บลาๆๆๆ แต่เราก็ได้แต่พูดว่า ไปเถอะ ฉันโอเค ไม่เป็นไร ( แต่ลึกๆแล้วก็หนักเอาการ เพราะจริงๆแล้วคนที่ไม่มีทางเลือกคือเรา ใช่ไหม ? )
พอวันต่อๆมาเค้าก็ยังติดต่อเราอยู่ เราเลยรู้สึกว่า ถ้าเป็นแบบนี้เค้าจะไม่ตัดใจ เราเลยหาเรื่องด่าทอเค้า จนเค้าเลิกติดต่อ แต่เราก็ยังรับรู้ข่าวสารจากทางเพื่อนๆเค้านะคะ ว่าเค้าไม่มีความสุขเลย ผอมลง เที่ยวดึกกลับบ้านดึก ตื่นเช้า เพราะไม่อยากคุยกับภรรยา ตอนนี้เราก็เริ่มสับสนแล้วแหละ ว่าที่เราปล่อยให้เค้าไป แบบนี้ มันถูกต้องแล้วหรอ ทางนี้มันดีที่สุดแล้วหรอ ??