ขอเชิญชวนทุกคนมาร่วมเเชร์ประสบการณ์ "นกจนชิน"

ตอนนั้นเราเล่นเกม(ปกติฉันไม่เคยเล่นเลยเเบบจริงๆไม่เคยเเตะเกมเลยสักเกม)ช่วงนั้นเราเล่นบ่อยเเต่เล่นเเค่ตอนกลางคืนเพราะคิดว่ามันปลอดภัย5555 เเต่วันนั้นเราเล่นตอนช่วงเย็น เเล้วมีงานพวกตากผ้าปิดหน้าต่างเรา

เราเเอบชอบคนคนนึ่งค่ะคุยกันตลอด เเต่เราเป็นฝ่ายทักไปหาตลอดนะถ้าเราไม่ได้ทักคือไม่ได้คุย ช่วงเเรกๆที่ทักเขาไปเขาดูรำคาณเราตอบช้ามาก เเต่หลังๆมาคือตอบไวมาก เราเลยสารภาพกับเขาไปว่าเราชอบเเกน่ะ เเต่เขาก็ใ

คือเราได้ชวนคนคุยเล่นเกมค่ะคือตะก่อนช่วงเเรกๆเราชวนทีไรเขาเล่นด้วยตลอดเลยค่ะเเต่หลังๆมานี้4-5วันเราชวนเขาเล่นเเต่เขาก็ปฏิเสธเราตลอดเลยค่ะ ไม่ก็อ้างว่าง่วงเเล้ว ไม่ว่าง จะไปเล่นเกมอื่น คือเขาเบื่อเราหร

คืองี้ครับ ผมคุยกับญคนนึงมาเดือนกว่าเเล้วครับ ผมเป็นคนชวนคุยไม่เก่ง ส่วนมากจะถามเค้าเเล้วก็นั่งฟังช่วงเเรกก็คุยกันสนุกดี เเต่หลังๆมานี้เริ่มกร่อยๆ คือแบบว่าตอบช้าบ้าง คุยกันน้อยลง อะไรประมาณนี้ครับ อ๋

เรื่องมีอยู่ว่า วันหนึ่ง เราเล่นเกมกับเพื่อน เขาก็ส่งคำขอเข้าทีมมา ก็รับ บังเอิญเป็นรุ่นพี่ที่เคยอยู่โรงเรียนด้วยกัน ก็เล่นไปเราก็เปิดไมคุยกับเพื่อน คุยกันฮามาก เราก็มาแบกแหละ พี่เขาเล่นเก่ง555 วันต่อ

เรื่องตลกในชีวิตนี้ของเราคือ ไม่ว่าเราจะชอบคนไหนทุกคนต้องไปชอบเพื่อนเราหมดเลยทุกคนเลยจริงๆ แล้วเพื่อนเราก็ชอบกลับด้วยส่วนเราก็มีหน้าที่เชียร์และให้คำปรึกษาอยู่เสมอ5565555จนตอนนี้เราก็เริ่มชินแล้วนิดๆเ

ตามหัวข้อเลยนะ คือใครชินกับการอยู่คนเดียวบ้างอะ ไปไหนก็ไปคนเดียว คือชวนเพื่ิอนชวนคนอื่นแล้วไม่มีใครไปด้วย แต่ก็ไปคนเดียวได้ ถามว่าเหงาไหม เหงามากเลยละ แต่มันชินอะ อารมณ์แบบ เออไปคนเดียวก็ได้ 5555 หรือ

คือเราเลิกกับแฟนและโดนเทงานมาในเวลาพร้อมๆกันแต่เราไม่มีความรู้สึกใจสั่น ใจเต้นแรงหรือเศร้าเสียใจเลย แทบจะไม่รู้สึกอะไรเลยทั้งที่ก่อนหน้านี้เวลามีอะไรมากระทบจิตใจนิดหน่อยคือเฟล ร้องไห้ฟูมฟายแล้ว แต่ครั