ผมเป็นหนึ่งคนที่โดนทิ้ง ทั้งที่ทำดี    เพราะโดนคำว่าไม่ใช่   ไม่ใช่มาสามปี สี่ปี      ผมไม่เคยทิ้งผู้หญิงคนนี้เลย อยุ่ข้างๆตลอด  ยามที่เขาทุกข์ใจ เสียใจเพราะคนอื่นๆ เขาจะเห็นผมอยุ่ข้างๆตลอด  เห็นผมในตอนที่เขาทุกข์เสมอ แต่ในวันที่เขาเจอคนใหม่  เขาบอกผมไม่ใช่   เขาอยากเจออะไรใหม่ๆ     คำที่เจ็บที่สุดคือ    เราไม่เคยขออะไรแกเลย  เราขอให้แกออกไปจากชีวิตเราได้มั้ย         เสียใจมากๆที่ได้ยินคำๆนี้    ไม่เคยนึกถึงวันเวลาดีๆของเราบ้างหรอ??   เราอยู่ข้างเทอตลอดเลยนะ ถึงมันจะเป็นความเีเล็กๆ

    หลายๆคนที่ทิ้งคนอื่นนี่ เคยนึกเป็นห่วงคนที่แสนดีบ้างหรือเปล่า   ผมนึกสงสัยอ่ะ ผมไม่เคยทิ้งใคร  อยากรู้