คือว่าผมเป็นคนขี้โมโห หงุดหงิดง่ายเราเคยสัญญากันว่าจะไม่ทะเลาะกันเรื่องแบบไม่มีเหตุผลอยากให้เข้าใจกัน แล้วผมเป็นคนแบบ ผช. ปากหมา เอาตรงๆเลยนะ เวลาทะเลาะแรกจะไม่ค่อยด่า พอมันเริ่มนานแบบคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่องแล้วผมก็จะเริ่มหลุดคำด่าออกไป แต่ปกติผมเป็นคนแบบ หายโกรธ ง่ายครับ ไม่ถึงวันผมก็หายละแต่เวลาโมโหนี้สุดๆ ชอบแบบ อะไรอยู่ไกลๆ ก็อยากเตะอยากต่อย แบบโมโหแบบนี้อะครับ แต่ไม่คิดที่จะทำร้ายแฟนตัวเองแม้แต่นิดเดียวเลยนะครับ อาทิตที่แล้ว ผมทะเลาะกัน ผมคิดว่าเรื่องไม่เป็นเรื่อง อะแบบ ผมก็บอกอยุ่ว่าถึงร้านข้าวเดียวขอคุยกับเพื่อนก่อนแล้ว แฟนผมก็บอกว่า ก็จะสนใจเพื่อนเนาะ ไม่ต้องมาสนใจกูหรอก ประมาณแบบนี้ผมอยากรู้ว่าผมผิดใช่ไหม หรือผมทำอะไรไม่ครบถ่วน แต่ช่วงนั้น ผมรู้แล้วแหละว่าแฟนผมงอล มองหน้าก็รู้ใจ คือไม่ใช่ว่าผมไม่ง้อนะ ผมง้อนะ แล้วก็เริ่มลามไปเรื่อยๆ จนถึงหน้าบ้านแฟนเราทะเลาะ ประมาณแบบหนักพอสมควรแล้วผมทนไม่ไหวเลย ฟาดหมวกกันน็อตลงพื้น คือผมจะพยายามหลายรอบละ สงบสติ แต่มันอดไม่ได้มันเหลือใจจริงๆ มันต้องทำไงครับ นิดใสแบบผมเนี่ย
ปล.ผมอาจจะอธิบาย ผิดพลาดบ้างผมขออภัยด้วยนะครับ ผมอาจจะ เล่าแบบผสมกันรวมๆกันไปผมขอภัยในที่นี้ด้วยนะครับ
ผมแค่อยากรู้ว่าอารมณ์แบบนี้มันแก้ยังไง แบบมันอดถึงที่สุดละแต่มันไม่ไหวจริงๆ ถ้าผมพิมพ์ผิดตรงขออภัยด้วยนะครับ