นิยายของคนนก

สวัสดีค่ะก่อนอื่นขอแนะนำตัวนะคะ
ตัวเราเองชื่อก้างค่ะ อยากจะมาเล่าเรื่องความนกของตัวเองให้ฟัง55555บอกเลยไม่มีสาระอะไรเลยนะคะแต่เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริงทั้งหมด
อยากจะมาเล่าให้ฟัง
เริ่มเลยนะคะ
😄😄😄😄😄😄😄

ช่วงวันใกล้จะเปิดเทอมซึ่งกำลังจะขึ้นม.5 ก้างได้ไปซื้อของพวกปากกาเครื่องเขียนต่างๆคะเพื่อใช้ในการเรียน
และได้ไปที่ห้างแห่งหนึ่งซึ่งไปกับแม่ เมื่อเลือกของเสร็จก็เตรียมไปคิดเงินพอเดินเข้าไปเราก็เจอกับ
พนักงานเก็บเงินซึ่งเป็นพี่ที่ร.รของเราเองคือนางหล่อมากหล่อแบบมากๆๆอะ55555แต่ที่พีคคือ.........นางเปป็นคะ..ใช่คะนางไม่แมน พอคิดเงินเสร็จเราเดินออกมาปกติบอกเลยว่าตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร
พอเดินมาสักพักแม่ก็พูดขึ้นว่า

แม่: รู้น้าาชอบพี่คนที่หล่อๆเมื่อกี้อะ
เรา: อะไรแม่ดูไม่ออกจริงอ่อว่าพี่เค้าเป็นอะ
แม่: หรอออ!จริงอะ
เรา: จริงสิ อยู่ร.รเคยเดินสวนตั้งหลายรอบเจอนาง  กับแก๊งนางอะ
แม่: *เงียบไปจนถึงบ้าน*

พอตกดึกอยู่ดีๆทำไมไม่รู้ถึงคิดถึงแต่หน้าพี่คนนั้นคือกระวนกระวาย
มากคือทนไม่ไหวเลยต้องรีบค้นหาเฟสนาง*ปล.เราเป็นเฟรนในเฟสของเพื่อนนางเราเลยกดเข้าไปค้นหาปรากฎว่า ...เจอจ้าา คือไม่รู้ทำไมถึงต้องดีใจอะไรขนาดนั้นคืองงมากแต่เราก็ไม่กล้ากดแอดนางไปนะคือกลัวนางไม่รับอะแหนะ😂
และเราก็ได้รู้ชื่อของนางว่านางชื่อ ปอนด์

พอวันเปิดเทอมเรามาเช้ามากๆหน้าโทรมๆดำแป้งไม่ทาผมยุ่งๆเดินมาใกล้
เข้าร.ร คือพี่ปอนด์นางก็เดินมาพอดีแต่นางไม่สนใจเรานางก็เดินเฉยๆเข้าร.ร แว๊บแรกที่เห็น  ยมันหล่อไปแล้วคือไม่มีความเหมือนตุ๊ดเลยแมนมากขนาดเพื่อนเรายังคิดว่านางแมนตอนนั้นรู้เลยว่าตกหลุมรักนางมากๆ




ขี้เกียจพิมพ์แล้วเดี๋ยวมาต่อเด้ออ
อาจมีพิมพ์ผิดบ้างไม่ว่ากันเนาะ😂