เรื่องของเราคือ เราโสดมา20ต้นๆปีแล้ว คือก็มีคนจีบบ้างนะแต่คือมันไม่ใช่เลยไม่อยากฝืน
เราอยู่กันตัวเองได้แต่บางครั้งก็มีความรู้สึกแปลกๆ เรียกว่าเหงาหรือป่าวก็ยังไม่รู้
เราเคยแอบชอบคนนู้นคนนี้บางทีก็มีคนมาชอบเรา แต่ไม่ใช่ยังไงก็ไม่ใช่ บางทีคนที่เราชอบมาชอบเรากลับเราก็ไม่ได้ชอบเขาแล้ว
หรือพอเขาชอบกลับ ก็กลับรู้สึกว่าตัวเองอยากอยู่คนเดียวมากกว่า เพราะเราให้ความสำคัญกับการมีอิสระในแบบของตัวเองมากๆ
ไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าเราเป็นของใครเพราะเราชอบที่เราไม่ได้เป็นของใคร แต่ก็นั่นแหละบางทีเราก็หวิวๆความรู้สึกเวลาอยู่คนเดียว
เราเป็นคนมีเฟสนะ แต่ไม่ค่อยเข้าไม่ค่อยเล่นเพราะไม่อยากเห็นผู้คนที่เรารู้จักมันดูวุ่นวายไปหมด ที่เราเล่นก็มีไลน์กับทวิต ไอ้ทวิตเนี่ยเราไม่รู้จักใครเราเล่นแล้วสบายใจมาก จะบ่นไรก็ได้ เรื่องหน้าตาเราว่าเราเฉยๆนะแต่สำหรับบางคนให้ความสำคัญเอาสะมากๆ บางทีการที่เราไม่เล่นโซเซียลหรือถ่ายรูปหน้าตัวเองก็มักจะมีคนห่างหายไปจากเรามากมาย แต่ก็ไม่ได้เสียใจนะเราคิดว่าโอเคคุณไม่รู้จักเราดีพอถ้าจะหายไปจากกันเราก็เข้าใจคุณ คือมีแต่เพื่อนอ่ะที่จะรู้จักในมุมของเราจริงๆ บางทีก็คิดว่าอยากจะมีเพื่อนทางจดหมายหรืออีเมลล์บ้าง ไม่ต้องรู้จักกัน แต่รู้เรื่องของกัน
จริงๆเราเปิดใจนะ แต่ประเด็นหลักคือเราอยากมีอิสระ แบบถ้ามีคนคุยก็อยากได้แบบที่ปรึกษากันพูดได้เกือบทุกเรื่อง มีเหตุผลไม่งอนกันเพราะเรื่องไร้สาระงี่เง่า แต่ส่วนมากกกก ผชใครจะอยากเป็นแบบนี้ล่ะ ก็ต้องการสถานะกันหมด เราเลยรู้สึกว่าเราโอเคในการอยู่ในโลกของเราได้ถึงแม้จะพูดคนเดียวบ่อยๆก็เหอะ
เรื่องของเพื่อนๆแต่ละคนเป็นไงกันบ้าง มาเล่าให้ฟังกันเถอะ
ใครเหงาๆอยากได้เพื่อนก็แชร์FB line อื่นๆ กันได้ในนี้เลยนะ เต็มที่555555
ดึกๆใครยังไม่นอนมาแชร์เรื่องราวของตัวเองกันเถอะ
เราอยู่กันตัวเองได้แต่บางครั้งก็มีความรู้สึกแปลกๆ เรียกว่าเหงาหรือป่าวก็ยังไม่รู้
เราเคยแอบชอบคนนู้นคนนี้บางทีก็มีคนมาชอบเรา แต่ไม่ใช่ยังไงก็ไม่ใช่ บางทีคนที่เราชอบมาชอบเรากลับเราก็ไม่ได้ชอบเขาแล้ว
หรือพอเขาชอบกลับ ก็กลับรู้สึกว่าตัวเองอยากอยู่คนเดียวมากกว่า เพราะเราให้ความสำคัญกับการมีอิสระในแบบของตัวเองมากๆ
ไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าเราเป็นของใครเพราะเราชอบที่เราไม่ได้เป็นของใคร แต่ก็นั่นแหละบางทีเราก็หวิวๆความรู้สึกเวลาอยู่คนเดียว
เราเป็นคนมีเฟสนะ แต่ไม่ค่อยเข้าไม่ค่อยเล่นเพราะไม่อยากเห็นผู้คนที่เรารู้จักมันดูวุ่นวายไปหมด ที่เราเล่นก็มีไลน์กับทวิต ไอ้ทวิตเนี่ยเราไม่รู้จักใครเราเล่นแล้วสบายใจมาก จะบ่นไรก็ได้ เรื่องหน้าตาเราว่าเราเฉยๆนะแต่สำหรับบางคนให้ความสำคัญเอาสะมากๆ บางทีการที่เราไม่เล่นโซเซียลหรือถ่ายรูปหน้าตัวเองก็มักจะมีคนห่างหายไปจากเรามากมาย แต่ก็ไม่ได้เสียใจนะเราคิดว่าโอเคคุณไม่รู้จักเราดีพอถ้าจะหายไปจากกันเราก็เข้าใจคุณ คือมีแต่เพื่อนอ่ะที่จะรู้จักในมุมของเราจริงๆ บางทีก็คิดว่าอยากจะมีเพื่อนทางจดหมายหรืออีเมลล์บ้าง ไม่ต้องรู้จักกัน แต่รู้เรื่องของกัน
จริงๆเราเปิดใจนะ แต่ประเด็นหลักคือเราอยากมีอิสระ แบบถ้ามีคนคุยก็อยากได้แบบที่ปรึกษากันพูดได้เกือบทุกเรื่อง มีเหตุผลไม่งอนกันเพราะเรื่องไร้สาระงี่เง่า แต่ส่วนมากกกก ผชใครจะอยากเป็นแบบนี้ล่ะ ก็ต้องการสถานะกันหมด เราเลยรู้สึกว่าเราโอเคในการอยู่ในโลกของเราได้ถึงแม้จะพูดคนเดียวบ่อยๆก็เหอะ
เรื่องของเพื่อนๆแต่ละคนเป็นไงกันบ้าง มาเล่าให้ฟังกันเถอะ
ใครเหงาๆอยากได้เพื่อนก็แชร์FB line อื่นๆ กันได้ในนี้เลยนะ เต็มที่555555