สวัสดีค่ะ...เพื่อนๆชาวพันทิป
วันนี้มีเรื่องมาเล่า...เกี่ยวกับความรักของเราในตอนนี้
เรากำลังคบกับผู้ชายคนนึงค่ะ เรารู้จักกันทางวีแชท
คุยกันมานานแล้วแต่เพิ่งจะได้เจอกันประมาณปลายเดือน มิ.ย.ที่ผ่านมาค่ะ ตอนแรกที่คุย เขาจะขยันทักมาหาเราบ่อยมากๆ แต่เราไม่ค่อยได้เล่น ออนทีก็ตอบกลับไปที เป็นแบบนี้อยู่ 5-6 เดือนค่ะ ระยะหลังเราได้คุยกันบ่อยขึ้น เพราะรู้สึกว่าเขาคอยรับฟังเราอยู่ตลอด คอยเป็นห่วงเรา ทำให้เรารู้สึกดี จนได้ให้เบอร์มือถือไป พอเขาเม็มเบอร์เราสิ่งที่ตามมาคือ เฟสบุ๊ค ไลน์ มาหมดค่ะ เพราะเราผูกเบอร์ไว้ หลังจากนั้นเราก็คุยกันบ่อยขึ้นๆ ทุกช่องทางการติดต่อ จนตัดสินใจนัดเจอกัน วันแรกที่เจอกัน เขาทำให้เรารู้สึกทันทีเลยว่าคนนี้ล่ะ ใช่เลย.. คือเขาเทคแคร์เราดีมาก ดูแลเราอย่างดี ยกตัวอย่างนะคะ เขาจะนอนกอดเราตลอดเวลา หอมแก้มเราก่อนไปทำงาน แกะปู แกะหอยให้กิน และที่พีคสุดๆคือ เขาจะให้เราเป็นผู้ครอบครองรีโมททีวีแต่เพียงผู้เดียว 555 (ถึงมันจะเป็นเรื่องเล็กๆแต่มันสำคัญนะ ใครไม่เคยโดนไม่รู้หรอก) แค่นั้นก็ทำให้ใจเราไปอยู่ที่เขาแล้วอย่างง่ายดาย ชีวิตดูเหมือนจะชื่นมื่น มีความสุขใช่มั้ยคะ? แต่มันยังไม่จบค่ะ
...หลังจากนั้น เราไปหาเขาทุกอาทิตย์ และก็ได้ไปบ้านเขาที่ ตจว.ด้วย ได้เจอแม่เขาซึ่งตอนนี้เป็นอัมพาตค่ะ และลูกสาวของเขาซึ่งตอนนี้อายุ 15 แล้ว
ตอนที่เราไปเจอลูกเขา เราก็สตั้นไปพักนึงเลย เขาไม่เคยบอกเลยว่าเคยแต่งงานมีลูกแล้ว เราก็เลยถามเขาว่าทำไมไม่บอกกัน เขาก็อธิบายเรื่องในอดีตและลงท้ายด้วยคำว่าเลิกกันนานแล้ว โอเค.เราก็เชื่อเขาค่ะ ก็ไม่ได้รังเกียจอะไรถึงแม้ว่าจะอายุห่างกันไม่กี่ปี แต่แค่ทำตัวไม่ถูกว่าจะเป็นแม่เลี้ยงหรือเพื่ิอนกันแน่ (จขกท.อายุ 25 ค่ะ) เราไปบ้านเขาก็ช่วยทำงานบ้านให้ค่ะ ด้วยความรักและสงสารแฟน กลัวว่าเขาจะเหนื่อย พอวันกลับ กทม. ระหว่างเดินทาง ก็มีสายปริศนาโทรมาหาเขา เสียงแว่วลอดออกมาข้างนอก ทำให้เราพอได้ยินว่าเขาคุยอะไรกันบ้าง จนทำให้รู้ว่าคนที่โทรมาคือแฟนของเขา!! หลังจากที่วางสาย เราก็ถามเขาว่าใครโทรมา เขาก็เฉไฉตอบแบบส่งๆ จนสุดท้ายบอกว่าแฟนของเขาโทรมา แต่ไม่ใช่แม่ของลูกเขานะคะ เราก็ช็อกอีกรอบค่ะ คือทั้งลูกทั้งแฟน..โกหกมาตลอดเลยT_T เขาก็ร้องไห้แล้วบอกว่าขอโทษ เขากับแฟนแยกกันอยู่ ไม่ค่อยได้เจอ แฟนเขาเป็นคนลาวค่ะ เราก็ได้แต่ฟังและนั่งนิ่งจนเกือบจะถึง กทม. และอาจเป็นเพราะเขาเห็นเราเงียบเลยกลัวจะเหงา เลยเอามือถือของเขามาเปิดยูทูปให้ดู ดูไปได้สักพักมีเมสเสนเจอร์เด้งขึ้นมา ข้อความว่า"ถึงแล้วโทรหาด้วยนะคะ คุณสามี" เรามือสั่น ใจสั่น ทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยื่นมือถือคืนเขาแล้วบอกว่ามีคนส่งข้อความมา แล้วก็ได้แต่เก็บความรู้สึกเจ็บนี้ไว้ โดยไม่ให้มีน้ำตาไหลออกมา มันเป็นอะไรที่ทรมานจริงๆ
...และนี่ก็เป็นครั้งล่าสุดที่ได้มาเจอกัน ก่อนหน้านี้ประมาณ 2 วัน เขาไม่ค่อยทักหา ทักไปนานๆทีกว่าจะตอบ จนทนความคิดถึงไม่ไหวจึงต้องรีบมา พอมาถึงห้องเราก็ทำงานบ้านเหมือนเช่นเคย เห็นผ้าปูที่นอนผืนใหม่ ก็ทำให้คิดว่าเป็นผู้ชายที่เปลี่ยนผ้าปูที่นอนบ่อยจัง เปลี่ยนทุกครั้งที่มาเลย จนได้เห็นถุงขยะใบนึงที่ปลายเตียง ในนั้นเต็มไปด้วยกระดาษทิชชู่ที่เปื้อนเลือดเป็นลิ่มๆ เราก็คิดว่าเขาเป็นอะไรรึป่าวเลือดเต็มเลย และได้เจอห่อถุงยางอนามัย 2 อัน เราหยุดคิดไปพักนึงว่าใช่ของเรารึป่าว แต่ถุงใบนี้เป็นถุงที่เราซื้ออาหารกลับมากินในวันก่อนที่เราจะไปและคืนนั้นเราไม่ได้ทำอะไรกันเลย เราเริ่มแน่ใจว่ามันไม่ใช่ของเราแน่ๆ พอเราเอาขยะไปทิ้ง ก็เหลือบไปเห็นทิชชู่ในถังขยะอีก เราหยิบออกมากางดู มันคือผ้าอนามัย!! ซึ่งไม่ใช่ของเราเพราะเรายังไม่เป็นประจำเดือน เราเดินมาดูผ้าในตะกร้า เห็นผ้าปูที่นอนผืนเก่าอยู่ในนั้น กางดูเห็นรอยเปื้อนประจำเดือน เราเข่าอ่อน น้ำตาไหล ไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ได้เจอ เสียใจมากๆ แต่ไม่อาจจะหยุดรักเขาได้ ตอนนี้คงเรียกว่าหลงมากกว่ารึป่าว ถึงได้ยอมเจ็บอะไรขนาดนี้ เราได้แต่ทำใจ เอาผ้าปูไปซัก และเก็บกวาดห้องไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็ทำไปร้องไห้ไป ได้แต่คิดว่าควรจะทำไงต่อไปดี ตอนนี้เรารู้ว่าเราไม่ใช่ตัวจริงของเขา และเขาก็ยังคบใครอีกหลายคน และมีที่กำลังจีบๆอยู่อีกด้วย เขาทำขนาดนี้แล้วทำไมเราถึงยังรักเขาอยู่อีก สุดท้ายแล้วก็คงได้แต่รอเวลาเขาหรือเราที่จะไปก่อนกัน ตอนนี้ก็ได้แต่ทำให้ดีที่สุด ดูแลเขาเท่าที่เราจะทำได้ และหวังว่าสักวันเขาจะมองเห็นความดี ความรักที่มีให้เขาบ้าง

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ..
อาจจะอ่านยากไปหน่อย เพราะพิมพ์จากมือถือค่ะ