จากกระทู้ หาแฟนวัยทำงาน มาขอระบายกระทู้นี้หน่อยครับ

เล่าเรื่องย่อๆๆๆนะครับก่อนวันเกิด. ผมก็มีแฟน (อดีตแฟน) ผมเกิดวันที่ 8 ก.ค ที่ผ่านมา. ผมเปิดร้านอยู่ ตจว  แถวชะอำ  ผมก็ขึ้นมา กทม วันที่ 7 พอดีว่ามาอยรมใบขับขี่ที่ ราชพัฎสวนดุสิตกับอดีตแฟน. พออบรมเสร็จ. ประมาณ 6 โมงเย็น. ผมเอารถจอดไว้ใน ม.ราชภัฏสวนสุนันทา ตอนนั้นฝนตกผมเลยบอกว่าเดี่ยวผมไปเอารถมารับ ผมตากฝนไปเอา คือกลัวเขาเปียกฝน พอวนมารับ (รถติดมาก). เขาก็บอกว่า พ่อจะมารับแถวอนุเสาวีย์.  เขาก็โวยวายว่าจะไปส่งที่บ้านแล้วจะบอกพ่อเขายังไง (คือพ่อยังไม่รู้ว่าคบกัน) ผมก็ถามจะเอายังไง ก็เลยมาส่งอนุเสาวรีย์. เขารีบๆๆๆ ผมก็ว่าแปลกๆๆ แต่ก็เพื่อความสบายใจ เลยมาส่ง  ซึ้งถ้าเขากลับกะผมบ้านเขาเป็นทางผ่านบ้านผม ผมก็ย้ายรถมาส่งอนุเสาวรีย์ วันนั้นเพื่อนๆๆไปอยู่กทม คงทราบ ฝนตกหนักมาก รถติด ผมก็ยอมเข้ามาส่ง กว่าจะถึงบ้านเกือบ 4 ทุ่ม พอถึงบ้านก็โทรไปถามว่าถึงยัง โทรไปก็เงียบ ไม่มีคนรับ จนมานะตอนนี้ก็ไม่มีวี่แวว โดนเท ทุกอย่าง ผมคบกันมาจะ3ปีและผมวิ่งจาก เพชรบุรีมา กทม แบบนี้ เกือบทุกอาทิตย์เป็นเวลาเกือบ3ปี ก่อนหน้านี้ก็เลิกกันไปหลายครั้ง ผมจับได้ว่าแอบคุยกะคนอื่น แต่ก็กลับมาคบกันใหม่เขาก็มาง้อ เราก็คนเราก็ผิดกันได้ หนีเที่ยวบ้าง เขาเป็นคนเที่ยว. แต่ผมไม่เที่ยว ผมไม่กินเหล้า เขากิน ผมทำแต่งาน ผมกลัวเขาลำบากถ้าอยู่ด้วยกัน ก่อนหน้านี้ก็โดนด่าบ่อยๆๆ แค่โทรไป ก็โวยวายบอกโทรจิก ผมแค่โทรไปถามว่ากินข้าวกับอาราย ผมผิดตรงไหนก็ งง คือ 1 ชั่วโมงโทรไป 1 ครั้ง เวลาเขาออกมาข้างนอก เมื่อก่อนผมไม่เคยโทร ก็โดนด่า ไม่สนใจ  จนวันนี้ก็เงียบ ไม่มีแม้วี่แวว คือผมอยากรู้ผมผิดอะไร ทำไมทำแบบนี้ วันเกิดผมก็เป็นวันเศร้าแทนไปและไปกินกะแม่ น้องสาว วันอาทิตย์คงต้องกลับร้านที่ ตจว  ถ้าเป็นเพื่อนๆพี่ๆเจอเหตุการ์ณแบบนี้จะรู้สึกยังไงครับ  เวลา 3 ปีหายไปเลย  ผู้หญิงเขาคงไม่ชอบ ผช แบบนี้กันมั่งครับ เขาคงไม่ตื่นเต้น