คือเราเพิ่งเรียนจบมาได้1เดือนกว่าๆเกรดจบเรา 3ต้นๆค่ะ ก่อนหน้านี้เราได้งาน และได้สัมภาษณ์งานระหว่างตอนเรียนปี4 มา2-3ที่
ได้งานอยู่ไกลบ้านมาก เงินเดือน27,000-30,000 ในนิคมอุตสาหกรรมภาคตะวันออก
สุดท้ายที่บ้านขอให้สละสิทธิ เพราะอยากให้เราเรียนต่อป.โท และอยากให้มุ่งมั่นสอบงานรัฐวิสาหกิจ(ซึ่งงานนี้เราอยากทำจึงมาเรียนด้านนี้โดยตรง)
และฐานะทางบ้านตอนนี้ค่อนข้างอยู่ตัว ส่งเราเรียนต่อได้ไม่ลำบาก เราเองก็อยากเรียนต่ออยู่แล้วถ้าพ่อแม่ท่านยินดีส่งเราก็โอเค
ช่วงนี้จึงเป็นช่วงรอเปิดเทอม ป.โท เราก็อ่านหนังสือเพิ่มคะแนนTOEIC + อ่านเตรียมสอบงานรัฐวิสาหกิจที่เราอยากเข้าเผื่อเขาเปิดสอบ นอกนั้นก็เป็นแจ๋วที่บ้าน ทำงานบ้าน รับส่งน้องชายเรียนพิเศษไป
แล้ววันนี้ญาติมาบ้าน ถามไถ่เราว่าเป็นไงบ้าง ได้งานรึยัง พ่อเราพูดทันทีว่าเรา "ตกงาน" นั่งๆนอนๆอยู่บ้านนี่แหละ เลี้ยงมันไป ยังทำอะไรไม่ได้ ปีกยังไม่กล้า ขายังไม่แข็ง เรานี่ยิ้มรับแต่ในใจคืออึ้งมาก แม่เราก็พูดเสริมว่าห่วงเรามาก ไม่อยากให้ไปไหน
ตอนนี้เราเสียใจมากๆ นี่อาจจะเป็นสิ่งลึกๆที่พ่อแม่ไม่ได้พูดกับเรา แต่จริงๆคือเขาไม่อยากให้เราไปไหนไกลแค่นั้นเอง เขายังมองเราเป็นเด็กอยู่ตลอด และเขารู้ว่าถ้าพูดกับเราตรงๆเราคงไม่โอเค
เราควรจะทำยังไงดีคะ เสียใจมากๆ ใจตอนนี้เริ่มไม่อยากต่อโทแล้ว อยากไปหางานทำ ไปอยู่ที่อื่น ไปหาเลี้ยงตัวเองให้เขาเลิกมองเราเป็นเด็ก แต่ก็ไม่อยากใช้แค่อารมณ์มาตัดสินใจเรื่องนี้เลยค่ะT T
ขอบคุณสำหรับพื้นที่ให้ระบายค่ะ
เมื่อที่บ้านอยากให้เราต่อป.โท แต่ไปพูดกับคนอื่นว่าเราตกงาน
ได้งานอยู่ไกลบ้านมาก เงินเดือน27,000-30,000 ในนิคมอุตสาหกรรมภาคตะวันออก
สุดท้ายที่บ้านขอให้สละสิทธิ เพราะอยากให้เราเรียนต่อป.โท และอยากให้มุ่งมั่นสอบงานรัฐวิสาหกิจ(ซึ่งงานนี้เราอยากทำจึงมาเรียนด้านนี้โดยตรง)
และฐานะทางบ้านตอนนี้ค่อนข้างอยู่ตัว ส่งเราเรียนต่อได้ไม่ลำบาก เราเองก็อยากเรียนต่ออยู่แล้วถ้าพ่อแม่ท่านยินดีส่งเราก็โอเค
ช่วงนี้จึงเป็นช่วงรอเปิดเทอม ป.โท เราก็อ่านหนังสือเพิ่มคะแนนTOEIC + อ่านเตรียมสอบงานรัฐวิสาหกิจที่เราอยากเข้าเผื่อเขาเปิดสอบ นอกนั้นก็เป็นแจ๋วที่บ้าน ทำงานบ้าน รับส่งน้องชายเรียนพิเศษไป
แล้ววันนี้ญาติมาบ้าน ถามไถ่เราว่าเป็นไงบ้าง ได้งานรึยัง พ่อเราพูดทันทีว่าเรา "ตกงาน" นั่งๆนอนๆอยู่บ้านนี่แหละ เลี้ยงมันไป ยังทำอะไรไม่ได้ ปีกยังไม่กล้า ขายังไม่แข็ง เรานี่ยิ้มรับแต่ในใจคืออึ้งมาก แม่เราก็พูดเสริมว่าห่วงเรามาก ไม่อยากให้ไปไหน
ตอนนี้เราเสียใจมากๆ นี่อาจจะเป็นสิ่งลึกๆที่พ่อแม่ไม่ได้พูดกับเรา แต่จริงๆคือเขาไม่อยากให้เราไปไหนไกลแค่นั้นเอง เขายังมองเราเป็นเด็กอยู่ตลอด และเขารู้ว่าถ้าพูดกับเราตรงๆเราคงไม่โอเค
เราควรจะทำยังไงดีคะ เสียใจมากๆ ใจตอนนี้เริ่มไม่อยากต่อโทแล้ว อยากไปหางานทำ ไปอยู่ที่อื่น ไปหาเลี้ยงตัวเองให้เขาเลิกมองเราเป็นเด็ก แต่ก็ไม่อยากใช้แค่อารมณ์มาตัดสินใจเรื่องนี้เลยค่ะT T
ขอบคุณสำหรับพื้นที่ให้ระบายค่ะ