อึดอัดมากค่ะที่เกิดความรู้สึกแบบนี้ คือพ่อเลิกกับแม่เราตั้งแต่เรา5ขวบ แต่พ่อไม่เคยห่างจากเราไปไหน หรือทำให้เรารู้สึกขาดเลย ผ่านมา15 ปี ตอนนี้เราอายุจะ19 แล้ว พ่อแต่งงานใหม่ และมีลูกใหม่เป็นเด็กผู้ชายตอนนี้อายุ1ขวบ. พ่อพาเรามาเที่ยวบ้านของแฟนใหม่พ่อ แต่เรารู้สึกว่าทำไมพ่อดูพูดอี๋อ๋อกับน้องดูทะนุถนอมน้องมากๆจนเราเกิดความรู้สึกที่อิจฉา... รู้ทั้งรู้อยู่แก่ใจนะว่ายังไงก็น้องอย่าไปอิจฉาพยายามปลอบตัวเองว่าพ่อแม่ทุกคนรักลูกเท่ากัน แต่เราเป็นลูกเก่าน้องเป็นลูกใหม่ วันนี้เมื่อเช้าเราลงเดินจากบ้านเจอพ่อน้องแฟนใหม่พ่อ นอนด้วยกันกันอยู่ข้างที่นอนน้องแล้วพ่อพูดว่า ''รักกันๆเราสามคนพ่อแม่ลูก''. ในใจตอนนั้นมันรู้สึกน้อยใจมากๆแบบเราไม่เคยได้รับรู้ถึงความรู้สึกแบบบนั้นเลยพยายามจะไม่น้อยใจพยายามจะไม่อิจฉาน้อง  แต่มันทำไม่ได้จริงๆค่ะ แค่พิมพ์เล่าเรื่องนี่เรายังน้ำตาท่วมหน้าไปหมด