ความสุขของตัวเอง สำคัญจริงเหรอ...? ทำไมไม่เคยเจอ

เราเป็นพี่คนโต มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบมากมาย ที่บ้านเป็นร้านขายของชำ น้องเรายังเด็กๆกันอยู่เลย เราต้องทำงานทุกวัน มีวันหยุดแค่วันเดียวคือวันจันทร์ วันหยุดเราก็ต้องช่วยที่บ้านซื้อของเข้าร้าน ก่อนไปทำงานทุกวัน ต้องไปส่งของแถวบ้าน กลับจากทำงาน เราไม่ต้องทำกับข้าวก็จริง แต่ต้องเลี้ยงน้อง สอนการบ้านทุกคน ดูแลทุกอย่าง กว่าจะเสร็จในแต่วัน ก็ประมาณ 2 ทุ่ม กว่าๆ ซึ่งหลังจากนั้นแหละ จึงจะเป็นเวลาส่วนตัวเป็นของตัวเอง เราไม่มีโอกาสที่ได้ไปไหนหรอก ตั้งแต่เรียนจบมา จะไปโน่น ก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ให้ไป อีก 4 ปี เราจะ 30 แล้ว รู้นะว่าห่วง แต่เราไม่เคยมีเวลาเป็นของตัวเองเลย เพราะเราทำงานแถวบ้านไง กลับมาจากทำงานก็ต้องช่วยที่บ้าน เราอยากทำงานต่างจังหวัด เค้าก็ไม่ให้ทำ เราก็ไม่ดื้อนะ ยอมหางานแถวบ้าน แล้วนี่หรอคือผลตอบแทนที่เราได้รับ  เวลาแห่งความสุขอยู่ที่ไหน เราควรได้รับไหม? เราอยากไปพักผ่อนที่ไหนสักแห่ง แต่คงทำได้แต่คิดเท่านั้นแหละ