ทีมไทยย การรับบอลเเรก การต่อบอล ถือว่าดีมีการพัฒนาจากมองเทรอพอสมควร ได้เห็นบอลเเรกเกรด B+ , A หลายลูกอยู่ เกมส์รับตบถือว่าดีนะ ลูกขลุกขลิกถือว่าเล่นได้ดีพอสมควร เป็ดก็เหนียวดี คล่องตัว มีความตื่นตัวอยู่
ที่เห็นการพัฒนาเด่นๆ คือ การบล็อค หลายเเต้มที่เราเกือบเเพ้ เเต่เรากลับมาชนะได้เพราะบล็อค ทั้งเซต 2 เเละท้ายเซต 4 เห็นบิ๋ม พู่ บล็อคเดี่ยวๆได้สุดยอดมาก ขึ้นจังหวะดี บางลูกเตยหน่อง , เตยบีม ก็ขึ้นบล็อคได้ดี
เกมส์บุก เพียว บิ๋ม บีม เราว่าทำได้ดี ได้เห็นสามเมตนคมๆ หนักๆของเพียงหลายลูกก็ดีใจ บิ๋ม บีม ก็ตีดีมาก ขาดเเค่ประสบการณ์กับลูกสมอง ตีเล่นทาง (ต้องใช้ประสบการณ์) บอลเร็ว ไหลกลังก็ต้องพึ่งหน่องอยู่ เตยก็พอได้ เเต่อยากให้ไทยเล่นเเบบผสมเยอะๆหน่อย บีทับ บีเเทรก เอบีทับ (ลูกที่เตยวิ่งไหล บีมเเทรกมาตีช่วงหลังๆก็โดนจับได้)
ญี่ปุ่น อิวาซะกะเริ่มมีขึ้นหลอก เเยกบล็อคเราได้พอสมควร เเต่ยังไม่ค่อยเห็นบอลสูตรเท่าไหร่ การบุกถือว่าหวังเเต้มได้เยอะ ทั้งจูลี่ โคกะ อิชิอิ เเต่ที่ยังคงเส้นคงวาคือการรับบอลเเรกเเละเกมส์รับตบเหนียว เราตีเเรงเเต่ก็ตีไม่ตาย ดักทางบอลดี หลายเเต้มที่เราได้ คือ เขาเสริฟเสีย ผิดพลาดเองด้วย
จริงๆเราว่าฝีมือเราสู้ได้นะ ตอนเซตสองที่ทีมไทยเริ่มเดินเครื่องเราหวังจะให้ชนะ 3-1 ด้วยซ้ำ คือเเทบจะไม่มีใครเหนือกว่า ให้ญี่ปุ่นเป็นต่อนิดนึง เเต่ถ้าไทยฮึด จริงจัง เล่นละเอียด กัดไม่ปล่อย ชนะ 3-1 ได้เเน่ๆ พูดเเบบไม่อวย เเต่เรารู้สึกว่าของไทยผ่อนเกมส์ด้วย คือ พอเราเริ่มได้เซต สู้เขาได้ พอเซตต่อไปก็ผ่อน ไม่กดดัน ไม่ค่อยจริงจังเเล้ว กั๊กกันรับบอลเสริฟบ้าง ซึ่งเซต 3 เเละเซต 5 ที่เเต้มห่างมาก เพราะห่างตั้งเเต่ต้นเซต ไม่ใช่เพราะเราสู้เขาไม่ได้ เเต่เราเล่นไม่ละเอียดเอง ปล่อยเอง(หรือปล่าว) นานๆทีจะเจอทีมที่สูสี อยากให้กัดฟันสู้จนชนะ ยกตัวอย่างเกาหลีใต้ ที่ชนะญี่ปุ่นได้ทั้ง 2 รอบในปี 2016 ทั้งๆที่ผู้เล่นญี่ปุ่นเบสิคดีกว่า เเต่เกาหลีกัดไม่ปล่อย อยากให้ไทยกัดไม่ปล่อยบ้าง จริงจังทุกเเต้ม ตั้งเเต่เซตเเรก เเต้มเเรก อย่าลืมว่าการที่เราเสีย 1 เเต้ม = เขาได้ 1 เเต้ม ซึ่งการได้ 1 เเต้ม หรือได้ 1 เซต มันจะมาทั้งกำลังใจหรืออะไรหลายๆอย่าง สามารถกดดันเขาได้ ถ้าเราเสียเซตไปก็เสียกำลังใจ เเละพลังทีมตรงข้ามก็เริ่มมา
ปล. อิชิอิดูมึอ่อร่าในทีมขึ้นมาก หลังจากอยู่กับลุงเบะนั่งสำรองรัวๆ
สิ่งที่ได้เห็นจากนัดไทย-ญี่ปุ่น เมื่อคืน
ที่เห็นการพัฒนาเด่นๆ คือ การบล็อค หลายเเต้มที่เราเกือบเเพ้ เเต่เรากลับมาชนะได้เพราะบล็อค ทั้งเซต 2 เเละท้ายเซต 4 เห็นบิ๋ม พู่ บล็อคเดี่ยวๆได้สุดยอดมาก ขึ้นจังหวะดี บางลูกเตยหน่อง , เตยบีม ก็ขึ้นบล็อคได้ดี
เกมส์บุก เพียว บิ๋ม บีม เราว่าทำได้ดี ได้เห็นสามเมตนคมๆ หนักๆของเพียงหลายลูกก็ดีใจ บิ๋ม บีม ก็ตีดีมาก ขาดเเค่ประสบการณ์กับลูกสมอง ตีเล่นทาง (ต้องใช้ประสบการณ์) บอลเร็ว ไหลกลังก็ต้องพึ่งหน่องอยู่ เตยก็พอได้ เเต่อยากให้ไทยเล่นเเบบผสมเยอะๆหน่อย บีทับ บีเเทรก เอบีทับ (ลูกที่เตยวิ่งไหล บีมเเทรกมาตีช่วงหลังๆก็โดนจับได้)
ญี่ปุ่น อิวาซะกะเริ่มมีขึ้นหลอก เเยกบล็อคเราได้พอสมควร เเต่ยังไม่ค่อยเห็นบอลสูตรเท่าไหร่ การบุกถือว่าหวังเเต้มได้เยอะ ทั้งจูลี่ โคกะ อิชิอิ เเต่ที่ยังคงเส้นคงวาคือการรับบอลเเรกเเละเกมส์รับตบเหนียว เราตีเเรงเเต่ก็ตีไม่ตาย ดักทางบอลดี หลายเเต้มที่เราได้ คือ เขาเสริฟเสีย ผิดพลาดเองด้วย
จริงๆเราว่าฝีมือเราสู้ได้นะ ตอนเซตสองที่ทีมไทยเริ่มเดินเครื่องเราหวังจะให้ชนะ 3-1 ด้วยซ้ำ คือเเทบจะไม่มีใครเหนือกว่า ให้ญี่ปุ่นเป็นต่อนิดนึง เเต่ถ้าไทยฮึด จริงจัง เล่นละเอียด กัดไม่ปล่อย ชนะ 3-1 ได้เเน่ๆ พูดเเบบไม่อวย เเต่เรารู้สึกว่าของไทยผ่อนเกมส์ด้วย คือ พอเราเริ่มได้เซต สู้เขาได้ พอเซตต่อไปก็ผ่อน ไม่กดดัน ไม่ค่อยจริงจังเเล้ว กั๊กกันรับบอลเสริฟบ้าง ซึ่งเซต 3 เเละเซต 5 ที่เเต้มห่างมาก เพราะห่างตั้งเเต่ต้นเซต ไม่ใช่เพราะเราสู้เขาไม่ได้ เเต่เราเล่นไม่ละเอียดเอง ปล่อยเอง(หรือปล่าว) นานๆทีจะเจอทีมที่สูสี อยากให้กัดฟันสู้จนชนะ ยกตัวอย่างเกาหลีใต้ ที่ชนะญี่ปุ่นได้ทั้ง 2 รอบในปี 2016 ทั้งๆที่ผู้เล่นญี่ปุ่นเบสิคดีกว่า เเต่เกาหลีกัดไม่ปล่อย อยากให้ไทยกัดไม่ปล่อยบ้าง จริงจังทุกเเต้ม ตั้งเเต่เซตเเรก เเต้มเเรก อย่าลืมว่าการที่เราเสีย 1 เเต้ม = เขาได้ 1 เเต้ม ซึ่งการได้ 1 เเต้ม หรือได้ 1 เซต มันจะมาทั้งกำลังใจหรืออะไรหลายๆอย่าง สามารถกดดันเขาได้ ถ้าเราเสียเซตไปก็เสียกำลังใจ เเละพลังทีมตรงข้ามก็เริ่มมา
ปล. อิชิอิดูมึอ่อร่าในทีมขึ้นมาก หลังจากอยู่กับลุงเบะนั่งสำรองรัวๆ