มนุษย์เงินเดือนอยากระบายอารมณ์
เราทำงานประจำมาเกือบ6ปีละทำงานที่แรกที่บริษัทญี่ปุ่น เป็นล่ามประสานงาน
เจ้านายญ๋ปุ่นใจดี เพื่อนร่วมงานดี เงินเดือนดี โบนัสปานกลาง
แต่หัวหน้าเยอะ ทนมาตั้ง3ปี ลาออกเพราะระบบบริษัทเข้มงวดเกินไป เหมือนนักโทษอยู่ได้แต่ในบริษัท รู้สึกอยากเจอโลกกว้างมั้งเลยลองเปลี่ยน
ต่อมาย้ายมาทำงาน บ.คนไทย องค์ขนาดเล็กกว่าที่ทำงานเก่า ทำงานสบาย รายได้เยอะกว่าที่เก่า โบนัสน้อยกว่า เพื่อนร่วมงานคือโลกแคบมาก เจ้านายคนไทยใจดีเว่อร์จนดูไม่น่าเกรงขาม เราเป็นฝ่ายบุคคลคือเปลี่ยนแนวเลย เพื่อนร่วมงานนี่คือ เราไม่เคยเจอเลย แบบว่าเวลาที่เราจะเสนอความคิดอะไร โดนดักตลอด คือคนเก่าที่อยู่มานานจะมีอำนาจมาก ไม่ยอมรับฟังระบบความคิดใหม่ๆเลย เราเห็นเขาทำงานระบบเดิมๆ ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย บางทีเคยเสนอไปว่ามีโปรแกรมดีๆที่ช่วยให้คุณทำงานได้เร็วกว่านี้นะ ก็โดนหมั่นไส้ เพราะความอวดรู้ของเรา ความรู้สึกมันเลยกดดันไม่อยากจะพูดเยอะ แค่บางครั้งเราอยากเสนอระบบการทำงานที่มันดีๆแบบในบริษัทญี่ปุ่นมาประยุกต์ใช้กับที่ทำงานนี้บ้าง แต่ไม่เคยได้รับการยอมรับเลย เพราะบางทีก็อยากจะแสดงศักยภาพในการทำงานบ้าง เพราะเราก็อยากให้บริษัทมีความก้าวหน้าขึ้นบ้างไม่ใช่ล้าหลังกับระบบความคิดของคนเก่าๆ เลยรู้สึกเซ็งๆแต่ทำอะไรไม่ได้
บางครั้งผลงานที่เราคิด ยังโดนเพื่อนร่วมงานเอาไปเสนอเจ้านายก่อน พอเรามารู้อีกที อ้าวเห้ยย เรื่องที่เรากูคิดนี่หว่า?? สึส ทำไมตอนเราพูดทำเป็นเฉยๆไม่สนใจ แต่ก็พูดอะไรได้ไม่มาก เพราะเราคิดว่าการเปลี่ยนงานคงไม่ได้แก้ปัญหานี้ได้หรอก เพราะทุกองค์กรก็คงจะมีคนแบบนี้อยู่แน่ๆ เหมือนหนีเสือปะจระเข้งี้ ใครมีวิธีจัดการกับปัญหาแบบนี้บางมาแบ่งปันกันบ้างนะ
เหนื่อยก็ต้องทนเพราะความจนมันน่ากลัว
ใครเบื่องานประจำบ้าง?
เราทำงานประจำมาเกือบ6ปีละทำงานที่แรกที่บริษัทญี่ปุ่น เป็นล่ามประสานงาน
เจ้านายญ๋ปุ่นใจดี เพื่อนร่วมงานดี เงินเดือนดี โบนัสปานกลาง
แต่หัวหน้าเยอะ ทนมาตั้ง3ปี ลาออกเพราะระบบบริษัทเข้มงวดเกินไป เหมือนนักโทษอยู่ได้แต่ในบริษัท รู้สึกอยากเจอโลกกว้างมั้งเลยลองเปลี่ยน
ต่อมาย้ายมาทำงาน บ.คนไทย องค์ขนาดเล็กกว่าที่ทำงานเก่า ทำงานสบาย รายได้เยอะกว่าที่เก่า โบนัสน้อยกว่า เพื่อนร่วมงานคือโลกแคบมาก เจ้านายคนไทยใจดีเว่อร์จนดูไม่น่าเกรงขาม เราเป็นฝ่ายบุคคลคือเปลี่ยนแนวเลย เพื่อนร่วมงานนี่คือ เราไม่เคยเจอเลย แบบว่าเวลาที่เราจะเสนอความคิดอะไร โดนดักตลอด คือคนเก่าที่อยู่มานานจะมีอำนาจมาก ไม่ยอมรับฟังระบบความคิดใหม่ๆเลย เราเห็นเขาทำงานระบบเดิมๆ ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย บางทีเคยเสนอไปว่ามีโปรแกรมดีๆที่ช่วยให้คุณทำงานได้เร็วกว่านี้นะ ก็โดนหมั่นไส้ เพราะความอวดรู้ของเรา ความรู้สึกมันเลยกดดันไม่อยากจะพูดเยอะ แค่บางครั้งเราอยากเสนอระบบการทำงานที่มันดีๆแบบในบริษัทญี่ปุ่นมาประยุกต์ใช้กับที่ทำงานนี้บ้าง แต่ไม่เคยได้รับการยอมรับเลย เพราะบางทีก็อยากจะแสดงศักยภาพในการทำงานบ้าง เพราะเราก็อยากให้บริษัทมีความก้าวหน้าขึ้นบ้างไม่ใช่ล้าหลังกับระบบความคิดของคนเก่าๆ เลยรู้สึกเซ็งๆแต่ทำอะไรไม่ได้
บางครั้งผลงานที่เราคิด ยังโดนเพื่อนร่วมงานเอาไปเสนอเจ้านายก่อน พอเรามารู้อีกที อ้าวเห้ยย เรื่องที่เรากูคิดนี่หว่า?? สึส ทำไมตอนเราพูดทำเป็นเฉยๆไม่สนใจ แต่ก็พูดอะไรได้ไม่มาก เพราะเราคิดว่าการเปลี่ยนงานคงไม่ได้แก้ปัญหานี้ได้หรอก เพราะทุกองค์กรก็คงจะมีคนแบบนี้อยู่แน่ๆ เหมือนหนีเสือปะจระเข้งี้ ใครมีวิธีจัดการกับปัญหาแบบนี้บางมาแบ่งปันกันบ้างนะ
เหนื่อยก็ต้องทนเพราะความจนมันน่ากลัว