เมื่อคืนต้องกราบขอโทษทีมไทย มากๆ ด้วยนะคะ .. ที่ไม่ยอมดูต่อจนจบ (เสียใจ)

เนื่องจากหวังไว้มาก ว่าถ้าจะแพ้ ขอแพ้แบบ 5 เซ็ทเถอะ

แต่พอช่วงเกือบกลางๆเซ็ท4 ประมาณคะแนนที่ 15-10 เห็นท่าว่าไม่ดีละ เหมือนจะหมดความหวัง .. อะไรวะ ลุ้นไม่ขึ้น (คือในใจเหวี่ยง พาลไปหมด) แบบดูเราสู้เขาไม่ได้เลยแล้วเจ็บใจ เลยปิดโทรศัพท์ไป หลับเลย (หลับแบบ เห้อ.. 3-1ว่ะ)

ถ้าเป็นกับทีมอื่นจะไม่ว่าเลย แต่โดยส่วนตัวแล้วเราอินกับคู่นี้มาก เป็นครั้งแรกที่ดูทีมชาตไทยไม่จบ(ครั้งแรกจริงๆ) เพราะรอดูคู่เมื่อคืนมา 100 กว่าปี ก็หวังลึกๆ ว่าอยากได้สัก 1 แต้มจากทีมนี้

สุดท้าย ณ.เพลานี้มาเปิดดู พันทิป ผ่างงง !! กลายเป็นว่า กรี๊ดดดดดดดดดดด!! ..กลับมาได้เซ็ทที่ 4 ซะงั้นนน ดิฉันนี่โค-รตเสียดาย อยากจะเอาหัวทุบฝาบ้านตายเพื่อเป็นการไถ่โทษ นี่ต้องรีบหามาเทปดูเป็นการใหญ่

ดิฉันนิสัยไม่ดีเอง ที่ตีโพยตีพายไปก่อน .. ตีตนไปก่อนไข้ สงครามยังไม่จบก็นับศพทหารกันซะละ .. นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ้าเราเลือกที่จะเชียร์  เราควรเชียร์ให้สุดทาง ไม่ควรเชียร์ทิ้งเชียร์ทิ้งเชียร์ขว้าง ไม่งั้นจะมานั่งเสียใจทีหลังเองแบบนี้ .. ผิดไปแล้วจริงๆ

เมื่อคืนน้องๆทำดีมากกกก ก็เห็นอยู่ว่า ญี่ปุ่นมาดีขนาดไหน ขนโรงงานกาวมาทั้งญี่ปุ่นขนาดนั้น  .. เก็บได้มา 2 เซ็ทนี่ก็ถือว่า ชื่นนนนใจมากแล้วจริงๆจ้า