มีใครเคยเป็น แบบผมไหมครับ อาการที่เวลาโมโห แล้วไม่สามารถควบคุม ยังคิดยังทำได้ ???
"ขอให้อ่านให้จบก่อนน่ะครับ เพราะมันมีหลายอย่างที่ผมทำลงไปโดยไม่มีสติ ผมยอมรับผิดครับ"
ขอเล่าประวัติผมหน่อยน่ะ ผมอายุ 21 ปี ตอนนี้มีธุระกิจเป็นของตัวเอง เปิดร้านแต่งรถเล็กๆอยู่ร้านนึง
ผมเป็นคนร่าเริงมาก เข้าได้กับทุกๆคน ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จัก แต่ถ้าสำหรับคนที่ผมรู้จักล่ะก็จะเฟรนรี่เป็นพิเศษ
เข้าเรื่องดีกว่า ตอนเด็กๆ (อนุบาล) ผมเป็นเด็กที่ใครทำอะไรขัดใจไม่ได้เลย ขัดใจนิดขัดใจหน่อย จะเอาหัวโคกพื้นตลอด (ผมจำไม่ได้หรอกน่ะคนับแต่พอโตขึ้นมาแม่เล่าให้ฟัง)
แต่เหมือนโตขึ้นอาการเริ่มหนักขึ้น เช่นเวลาแข่งกีฬา ถ้าผมโดนเพื่อนร่วมทีม ดุ ว่า ด่า ผมจะเลิกเล่นทันที และ ก็จะพังขาวของเช่น เดินไปเตะกระถางต้นไม้ จนขาเป็นแผล มานั่งคิดทีหลังทำไมเราต้องเป็นแบบนี้ อาการแบบนี้จะมีเรื่อยๆ เวลาเล่นเกม จะมีทุบ คอม ทุบคีบอด ปาหูฟัง บ้าง แต่พอใจเย็นก็มานั่งคิดทำไมเราต้องเป็นแบบนี้
จนมีแฟน ผมเป็นที่ติดแฟนมาก ชอบอ้อนแฟนมาก อยู่ด้วยทุกวัน เอาใจเก่ง อยากไปไหนพาไปอยากินอะไรก็พาไปหมด ไม่เคยตกหล่นบกพ่องในหน้าที่แฟนเลย แบบว่าตอนที่ผมดี ผมดีมากๆเลยแหล่ะ
จนมันมีเหตุรุนแรงขึ้นถึงขั้นทำร้าย แฟนตัวเอง หลังจับได้ว่าแฟนเรานอกใจ ทั้งตบทั้งตี ทั้งด่า ขู่ ต่างๆนาๆ พอผมใจเย็นแฟนผมขอโทษ จะไม่มีอีก ผมก็มานั่งคิดทำไมเราต้องทำอะไรขนาดนี้ด้วยเนี่ย
จนผมสัญญากับแฟนว่าผมจะไม่ทำอีก เราก็ไม่ทะเลาะกันอีกเลย เป็นเวลาประมาณ 5 เดือน มันก็มีเรื่องให้เราทะเลาะกันจนแฟนผมขนของออก(แต่ไม่ได้ทำร้ายน่ะ) แล้วไม่ได้ติดต่อกันประมาน 3 วัน สรุปแล้วผมตามไปง้อ แต่พอไปง้อผมก็ขอโทษต่างๆนาๆ จนผมรู้ว่าช่วงที่เราไม่เจอกัน เขามีคนเข้ามาจีบ พอผมรู้เท่านั้นแหล่ะอาการผมเริ่มกลับมา ผมเริ่มทำร้ายตัวเอง ต่อยกำแพง พังทีวี (แต่ไม่แตะเนื้อต้องตัวแฟนเลย) จนเขาพูดว่าถ้า เป็นแบบนี้กูจะไม่อยู่กับแล้วน่ะ อยู่ไปคนเดียวเลย พอจบประโยคนี้ผมก็พูดว่า ได้ กูอยู่คนเดียวก็ได้ แล้วผมก็วิ่งไปที่หน้าต่างตรงระเบียงห้อง และปีดระเบียงเพื่อนที่จะโดดตึก ขาข้ามได้ 1 ข้างแล้ว แต่แฟนวิ่งมาดึงไว้ ผมบอกตรงๆตอนที่ผมจะทำแบบนั้นผมไม่มีสติและควบคุมตัวเองไม่ได้เลยว่าทำไม สุดท้ายเราดีกัน ผมก็นั่งคิดอีกว่าทำไมเราต้องเป็นแบบนี้ อาการนั้นก็ยังมีอยู่ นาน นาน ทีแต่ไม่รุนแรงอะไรผมรู้สึกว่าผมควบคุมได้เวลาที่ผมไม่โดนคำพูดอะไรที่มัน แทงใจ หรือคำพูดที่มันกระตุกอารมณ์ผม
จนตอนนี้ผมคบกับแฟนผมมา 1 ปี 10 เดือน
ผมก็ทำงานของผมตามปกติทุกๆวัน ตื่น 10 โมง มาดูร้าน+ลูกน้องด้วย4คน บางทีไม่มีงานผมก็เล่นเกม ลืมบอกไปช่วงนี้แฟนผมปิดเทอมเขาเลยต้องมาอยู่ที่ร้านกับผม จนผ่านไปสักพัก แฟนผมเริ่มเปลี่ยนไป จากที่ไม่เคย ชมคนโน้นนี่นั่นหล่อ ขาว สูง มีกล้าง เริ่มพูดบ่อย จากคำที่ไม่เคยพูดว่าเบื่อ รำคาญตอนนี้เริ่มมีพูดๆมาบาง จนบางทีผมได้แต่เก็บไว้ในใจ เริ่มมีคำพูดว่า เล่นแต่เกม ไม่พาไปกินของอร่อยๆ ตามที่เคยตกลงไว้ (ผมตื่น 8-9 โมงทุกวัน เขาตื่น เที่ยงบ่ายตลอด กว่าจะมาร้านก็เกือบบ้าย 3) ผมเองตื่นเช้ายุ่งๆกับงาน พอเสร้จจากง่ายช่วงบ่าย 3 ผมก็ผ่อนคลายบ้าง แต่เขาดันมาเห็นตอนผมเล่นเกม เขาก็ชอบหาคนมาว่าผมตลอด จนมีครั้งนึงเขาถามผมว่า รู้สึกเบื่อบ้างไหมกับการที่เราอยู่กันแบบนี้ ผมก็อธิบายว่าการที่เราจะอยู่ด้วยนานๆ มีก็ต้องมีบ้างที่ต้องเจออะไรซ้ำๆเดิมๆ แต่เขาก็บอกกับผมว่า เขาเบื่อ เขาก็ไปอาบน้าม ผมนี่นอนรีบนอนกอดหมอนร้องไห้เลย และก็รีบนอนกลัวแฟนเห็น เช้ามาผมไปเปิดร้านตามปกติ แต่เอาตรงๆ ผมก็อารมเซงๆอ่ะ ท้อๆอ่ะ เลยจะไม่แย่มหน่อยวันนั้น วันนั้นผมพาเธอไปดูมอไซเพนาะผมอยากได้มาก ราคา ประมาน 415,000 บาท แต่ก่อนหน้าซึ่งรามันถูกกว่าตัวแรกที่เราเคยคุยกันว่าจะเอาอีกรุ่นนึงราคา 550,000 บาท เขาก็ไม่เปลี่ยนใจจะเอารุ่นนี้อย่างเดียว ผมก็พยายามอธิบายว่ามันถูกกว่ากันเยอะ ระบบพอๆกัน จะดีกว่าไหมถ้าเอาตัวถูกจะได้ประหยัด เขาก็ยังยันคำเดิมที่จะเอาตัวแพง (ผมจะซื้อให้เขาน่ะ เพราะจะเอามาขี่ด้วยกัน ผมมีอยู่คันนึง) หลังจากที่เขาก็ยังยืนยันจะเอาตัวแพง ความคิดเราเริ่มขัดแย้งกัน ก้มีอาการเซงๆกันนิดหน่อยไม่มีใครยิ้มหรือคุยกัน จนเรากลับมาร้านผมนั่งเล่นเกม คุยแหย่กับเพื่อนในเกมที่เป็นผู้หญิงขำขันตามภาษาเกมไม่ได้คิด แต่แฟนผมได้ยิน แฟนผมก็พูดขึ้นมาว่า "ที่กับกูไม่เห็นเคยเล่นแบบนี้บ้างเลย" แล้วก็ดึงสีหน้า ผมทุบคีบอดทันทีและพูดว่า "พูดเยอะๆน่ะคำพูดที่มันแย่ๆเนี้ย" จากนั้นผมเริ่มมือสั่นไม่เป็นอันทำอะไรแล้วนั่งนิ่งๆ ประมาน 10 นาทีผมรู้สึกอึดอัดมาก จากคำพูดว่า เบื่อ รำคาญ เปรียบเทียบผมกับคนโนน้นนี่ 2-3 ติดๆมานี้ ผมเลยลุกขึ้นและไม่คุยไม่พูดอะไรและเดินไปที่รถยนตร์ นั่งได้แปปนึง แฟนผมก็เดินมาแต่ผมก็รีบขับรถออก เพราะผมรู้แล้วอารมณ์ตอนนี้มันไม่ปกติ ถ้ามีคำพูดอะไรแย่ๆมาอีกผม ระเบิดแน่นอน พอผมจอดรถ เขาก็ ไลน์มา
"ขับหนีกู และ ยังทิ้งร้านให้กูกับน้องๆอีก อย่ามาทำตัวหน้าเบื่อ" ผมก็พิว่ากุนแจร้านอยู่นั่นไง มันปิดกันได้แยู่แล้ว
จะเลิกกับกูเพราะคนในเกมที่มันเล่นด้วยใช่ไหม และเขาหาว่าเวลาเล่นกับผมผมไม่ยิ้มให้เขาตึงใส่ตลอด ผมอยากจะบอกก่อนที่คุณ คุณมาบอกผมทั้งหน้าเบื่อหนรำคาญเป็นคุณจะยิ้มออกไหม จนเขาบอกว่าเขาจะไม่กลับมาอยู่ที่บ้านกับผมแล้ว และแล้วผมก็กลับไปทีร้าน ผมขาดสติ เดินเขาไปพลักก่อนเลย จะเอายังไง ว่ามา เขาท้าผม เอาสิ ทำกูสิ เด่วก็รู้จะเป็นยังไง พอเธอพูดจบ ผมตบหน้า ลากไปที่โซฟา และก็ทำต่างๆนาๆ ผมพูดว่า เป็นใครมาจากไหนรู้ไหมกูอดทนกับคำพูดมาหลายวันแล้ว ตอนนี้ก็ไม่ไหวแล้ว จะเอายังไงก็เอา ลูกน้องในร้านก็วิ่งมาห้ามมาล้อคตัวผม และผมก็หอบขึ้นหายใจไม่ทัน นอนสงบอยู่พักนึง จากนั้นไม่มีใครคุยกันเลย ต่างคนต่างกับ คืนนั้นแฟนผมมานอนด้วย ในใจผิดคิดว่าถ้าเธอขอโทษที่พูดไม่ดีผมก็จะขอโทษที่ทำผิดสัญญาทำร้ายเธอ แต่มันไม่เป็นแบบนั้นต่างคนต่างนอน เช้าผมมาทำงานเหมือนเดิม แต่พอตกเย็นผมกลับมาเสื้อผ้า แฟนไม่อยู่แล้ว ของทุกอย่างของเขาเอาไปหมดผมรีบไลน์หาเขา ให้กลับคุยมาเคลีย แต่เขาก็พูดว่า ผู้ชายดีๆ เขาไม่ทำร้ายผู้หญิงหรอก ผมก็พยายามพูดให้เขากลับมาเดียวนี้ แต่สุดท้ายเขาไม่กลับมาและบอกให้ผมหาคนใหม่
ที่จริงผมจะเล่าสั้นๆแต่ถ้าเราสั้นอาจจะมองไม่เห็นภาพ ผมเลยต้องเล่าละเอียด ผมคิดว่าผมจะออการต่อเมื่อโดนคำพูดที่แย่ๆ คำที่แทงใจ หรือการเก็บกดมานาน พอถึงจุดๆนึงผมก็ระเบิดออกมาและขาดสติ ทำอะไรไปโดยไม่มีการยังคิดเลย
จนตอนนี้ผมรู้สึกผิดต่อแฟนผมมากครับ ถึงเขาจะว่าผมด่าผมยังไงผมก็ไม่ควรทำร้ายเขา แต่มันคงทำอะไรไม่ได้
ผมเลยพูดกับตัวเองว่าผมจะรักเขาในแบบที่ให้เขาไปเจอคนที่กว่าผมดีกว่า ถ้าผมไปง้อแล้วเขากลับมาเขาก็คงเจออะไรแบบเเดิม ผมสงสารเขาที่จะต้องมาทน
ต่อไปนี่ผมเลยกะจะไม่คบใครจนกว่าผมจะรู้สึกว่าผมจะไม่มีอาการแบบนี้อีกแล้ว
@อยากจะถามเพื่อนๆว่ามีใครเคยเป็นแบบผมไหมครับ ผมว่าผมจะไปหาจิตแพทย์ดู ถ้าเพื่อนๆมีอะไรพอแนะนำได้ ช่วยแนะนำหน่อยครับ ตอนนี้ผมมีข้อเสียเป็นเรื่องเรื่องเดียวเลยครับ ผมไม่อยากเป็นอีกเลย@
"ผมรู้น่ะครับว่าสิ่งที่ผมทำไปมันไม่ดีแต่ช่วงเงลาที่ผมทำผมไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย ขอคำชี้แนะน่ะครับอย่าพึ่งด่ากัน"
ขอบคุณครับ
มีใครเคยเป็นแบบผมไหมครับ "อาการที่เวลาโมโหแล้วคงบคุมตัวเองไม่ได้????"
"ขอให้อ่านให้จบก่อนน่ะครับ เพราะมันมีหลายอย่างที่ผมทำลงไปโดยไม่มีสติ ผมยอมรับผิดครับ"
ขอเล่าประวัติผมหน่อยน่ะ ผมอายุ 21 ปี ตอนนี้มีธุระกิจเป็นของตัวเอง เปิดร้านแต่งรถเล็กๆอยู่ร้านนึง
ผมเป็นคนร่าเริงมาก เข้าได้กับทุกๆคน ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จัก แต่ถ้าสำหรับคนที่ผมรู้จักล่ะก็จะเฟรนรี่เป็นพิเศษ
เข้าเรื่องดีกว่า ตอนเด็กๆ (อนุบาล) ผมเป็นเด็กที่ใครทำอะไรขัดใจไม่ได้เลย ขัดใจนิดขัดใจหน่อย จะเอาหัวโคกพื้นตลอด (ผมจำไม่ได้หรอกน่ะคนับแต่พอโตขึ้นมาแม่เล่าให้ฟัง)
แต่เหมือนโตขึ้นอาการเริ่มหนักขึ้น เช่นเวลาแข่งกีฬา ถ้าผมโดนเพื่อนร่วมทีม ดุ ว่า ด่า ผมจะเลิกเล่นทันที และ ก็จะพังขาวของเช่น เดินไปเตะกระถางต้นไม้ จนขาเป็นแผล มานั่งคิดทีหลังทำไมเราต้องเป็นแบบนี้ อาการแบบนี้จะมีเรื่อยๆ เวลาเล่นเกม จะมีทุบ คอม ทุบคีบอด ปาหูฟัง บ้าง แต่พอใจเย็นก็มานั่งคิดทำไมเราต้องเป็นแบบนี้
จนมีแฟน ผมเป็นที่ติดแฟนมาก ชอบอ้อนแฟนมาก อยู่ด้วยทุกวัน เอาใจเก่ง อยากไปไหนพาไปอยากินอะไรก็พาไปหมด ไม่เคยตกหล่นบกพ่องในหน้าที่แฟนเลย แบบว่าตอนที่ผมดี ผมดีมากๆเลยแหล่ะ
จนมันมีเหตุรุนแรงขึ้นถึงขั้นทำร้าย แฟนตัวเอง หลังจับได้ว่าแฟนเรานอกใจ ทั้งตบทั้งตี ทั้งด่า ขู่ ต่างๆนาๆ พอผมใจเย็นแฟนผมขอโทษ จะไม่มีอีก ผมก็มานั่งคิดทำไมเราต้องทำอะไรขนาดนี้ด้วยเนี่ย
จนผมสัญญากับแฟนว่าผมจะไม่ทำอีก เราก็ไม่ทะเลาะกันอีกเลย เป็นเวลาประมาณ 5 เดือน มันก็มีเรื่องให้เราทะเลาะกันจนแฟนผมขนของออก(แต่ไม่ได้ทำร้ายน่ะ) แล้วไม่ได้ติดต่อกันประมาน 3 วัน สรุปแล้วผมตามไปง้อ แต่พอไปง้อผมก็ขอโทษต่างๆนาๆ จนผมรู้ว่าช่วงที่เราไม่เจอกัน เขามีคนเข้ามาจีบ พอผมรู้เท่านั้นแหล่ะอาการผมเริ่มกลับมา ผมเริ่มทำร้ายตัวเอง ต่อยกำแพง พังทีวี (แต่ไม่แตะเนื้อต้องตัวแฟนเลย) จนเขาพูดว่าถ้า เป็นแบบนี้กูจะไม่อยู่กับแล้วน่ะ อยู่ไปคนเดียวเลย พอจบประโยคนี้ผมก็พูดว่า ได้ กูอยู่คนเดียวก็ได้ แล้วผมก็วิ่งไปที่หน้าต่างตรงระเบียงห้อง และปีดระเบียงเพื่อนที่จะโดดตึก ขาข้ามได้ 1 ข้างแล้ว แต่แฟนวิ่งมาดึงไว้ ผมบอกตรงๆตอนที่ผมจะทำแบบนั้นผมไม่มีสติและควบคุมตัวเองไม่ได้เลยว่าทำไม สุดท้ายเราดีกัน ผมก็นั่งคิดอีกว่าทำไมเราต้องเป็นแบบนี้ อาการนั้นก็ยังมีอยู่ นาน นาน ทีแต่ไม่รุนแรงอะไรผมรู้สึกว่าผมควบคุมได้เวลาที่ผมไม่โดนคำพูดอะไรที่มัน แทงใจ หรือคำพูดที่มันกระตุกอารมณ์ผม
จนตอนนี้ผมคบกับแฟนผมมา 1 ปี 10 เดือน
ผมก็ทำงานของผมตามปกติทุกๆวัน ตื่น 10 โมง มาดูร้าน+ลูกน้องด้วย4คน บางทีไม่มีงานผมก็เล่นเกม ลืมบอกไปช่วงนี้แฟนผมปิดเทอมเขาเลยต้องมาอยู่ที่ร้านกับผม จนผ่านไปสักพัก แฟนผมเริ่มเปลี่ยนไป จากที่ไม่เคย ชมคนโน้นนี่นั่นหล่อ ขาว สูง มีกล้าง เริ่มพูดบ่อย จากคำที่ไม่เคยพูดว่าเบื่อ รำคาญตอนนี้เริ่มมีพูดๆมาบาง จนบางทีผมได้แต่เก็บไว้ในใจ เริ่มมีคำพูดว่า เล่นแต่เกม ไม่พาไปกินของอร่อยๆ ตามที่เคยตกลงไว้ (ผมตื่น 8-9 โมงทุกวัน เขาตื่น เที่ยงบ่ายตลอด กว่าจะมาร้านก็เกือบบ้าย 3) ผมเองตื่นเช้ายุ่งๆกับงาน พอเสร้จจากง่ายช่วงบ่าย 3 ผมก็ผ่อนคลายบ้าง แต่เขาดันมาเห็นตอนผมเล่นเกม เขาก็ชอบหาคนมาว่าผมตลอด จนมีครั้งนึงเขาถามผมว่า รู้สึกเบื่อบ้างไหมกับการที่เราอยู่กันแบบนี้ ผมก็อธิบายว่าการที่เราจะอยู่ด้วยนานๆ มีก็ต้องมีบ้างที่ต้องเจออะไรซ้ำๆเดิมๆ แต่เขาก็บอกกับผมว่า เขาเบื่อ เขาก็ไปอาบน้าม ผมนี่นอนรีบนอนกอดหมอนร้องไห้เลย และก็รีบนอนกลัวแฟนเห็น เช้ามาผมไปเปิดร้านตามปกติ แต่เอาตรงๆ ผมก็อารมเซงๆอ่ะ ท้อๆอ่ะ เลยจะไม่แย่มหน่อยวันนั้น วันนั้นผมพาเธอไปดูมอไซเพนาะผมอยากได้มาก ราคา ประมาน 415,000 บาท แต่ก่อนหน้าซึ่งรามันถูกกว่าตัวแรกที่เราเคยคุยกันว่าจะเอาอีกรุ่นนึงราคา 550,000 บาท เขาก็ไม่เปลี่ยนใจจะเอารุ่นนี้อย่างเดียว ผมก็พยายามอธิบายว่ามันถูกกว่ากันเยอะ ระบบพอๆกัน จะดีกว่าไหมถ้าเอาตัวถูกจะได้ประหยัด เขาก็ยังยันคำเดิมที่จะเอาตัวแพง (ผมจะซื้อให้เขาน่ะ เพราะจะเอามาขี่ด้วยกัน ผมมีอยู่คันนึง) หลังจากที่เขาก็ยังยืนยันจะเอาตัวแพง ความคิดเราเริ่มขัดแย้งกัน ก้มีอาการเซงๆกันนิดหน่อยไม่มีใครยิ้มหรือคุยกัน จนเรากลับมาร้านผมนั่งเล่นเกม คุยแหย่กับเพื่อนในเกมที่เป็นผู้หญิงขำขันตามภาษาเกมไม่ได้คิด แต่แฟนผมได้ยิน แฟนผมก็พูดขึ้นมาว่า "ที่กับกูไม่เห็นเคยเล่นแบบนี้บ้างเลย" แล้วก็ดึงสีหน้า ผมทุบคีบอดทันทีและพูดว่า "พูดเยอะๆน่ะคำพูดที่มันแย่ๆเนี้ย" จากนั้นผมเริ่มมือสั่นไม่เป็นอันทำอะไรแล้วนั่งนิ่งๆ ประมาน 10 นาทีผมรู้สึกอึดอัดมาก จากคำพูดว่า เบื่อ รำคาญ เปรียบเทียบผมกับคนโนน้นนี่ 2-3 ติดๆมานี้ ผมเลยลุกขึ้นและไม่คุยไม่พูดอะไรและเดินไปที่รถยนตร์ นั่งได้แปปนึง แฟนผมก็เดินมาแต่ผมก็รีบขับรถออก เพราะผมรู้แล้วอารมณ์ตอนนี้มันไม่ปกติ ถ้ามีคำพูดอะไรแย่ๆมาอีกผม ระเบิดแน่นอน พอผมจอดรถ เขาก็ ไลน์มา
"ขับหนีกู และ ยังทิ้งร้านให้กูกับน้องๆอีก อย่ามาทำตัวหน้าเบื่อ" ผมก็พิว่ากุนแจร้านอยู่นั่นไง มันปิดกันได้แยู่แล้ว
จะเลิกกับกูเพราะคนในเกมที่มันเล่นด้วยใช่ไหม และเขาหาว่าเวลาเล่นกับผมผมไม่ยิ้มให้เขาตึงใส่ตลอด ผมอยากจะบอกก่อนที่คุณ คุณมาบอกผมทั้งหน้าเบื่อหนรำคาญเป็นคุณจะยิ้มออกไหม จนเขาบอกว่าเขาจะไม่กลับมาอยู่ที่บ้านกับผมแล้ว และแล้วผมก็กลับไปทีร้าน ผมขาดสติ เดินเขาไปพลักก่อนเลย จะเอายังไง ว่ามา เขาท้าผม เอาสิ ทำกูสิ เด่วก็รู้จะเป็นยังไง พอเธอพูดจบ ผมตบหน้า ลากไปที่โซฟา และก็ทำต่างๆนาๆ ผมพูดว่า เป็นใครมาจากไหนรู้ไหมกูอดทนกับคำพูดมาหลายวันแล้ว ตอนนี้ก็ไม่ไหวแล้ว จะเอายังไงก็เอา ลูกน้องในร้านก็วิ่งมาห้ามมาล้อคตัวผม และผมก็หอบขึ้นหายใจไม่ทัน นอนสงบอยู่พักนึง จากนั้นไม่มีใครคุยกันเลย ต่างคนต่างกับ คืนนั้นแฟนผมมานอนด้วย ในใจผิดคิดว่าถ้าเธอขอโทษที่พูดไม่ดีผมก็จะขอโทษที่ทำผิดสัญญาทำร้ายเธอ แต่มันไม่เป็นแบบนั้นต่างคนต่างนอน เช้าผมมาทำงานเหมือนเดิม แต่พอตกเย็นผมกลับมาเสื้อผ้า แฟนไม่อยู่แล้ว ของทุกอย่างของเขาเอาไปหมดผมรีบไลน์หาเขา ให้กลับคุยมาเคลีย แต่เขาก็พูดว่า ผู้ชายดีๆ เขาไม่ทำร้ายผู้หญิงหรอก ผมก็พยายามพูดให้เขากลับมาเดียวนี้ แต่สุดท้ายเขาไม่กลับมาและบอกให้ผมหาคนใหม่
ที่จริงผมจะเล่าสั้นๆแต่ถ้าเราสั้นอาจจะมองไม่เห็นภาพ ผมเลยต้องเล่าละเอียด ผมคิดว่าผมจะออการต่อเมื่อโดนคำพูดที่แย่ๆ คำที่แทงใจ หรือการเก็บกดมานาน พอถึงจุดๆนึงผมก็ระเบิดออกมาและขาดสติ ทำอะไรไปโดยไม่มีการยังคิดเลย
จนตอนนี้ผมรู้สึกผิดต่อแฟนผมมากครับ ถึงเขาจะว่าผมด่าผมยังไงผมก็ไม่ควรทำร้ายเขา แต่มันคงทำอะไรไม่ได้
ผมเลยพูดกับตัวเองว่าผมจะรักเขาในแบบที่ให้เขาไปเจอคนที่กว่าผมดีกว่า ถ้าผมไปง้อแล้วเขากลับมาเขาก็คงเจออะไรแบบเเดิม ผมสงสารเขาที่จะต้องมาทน
ต่อไปนี่ผมเลยกะจะไม่คบใครจนกว่าผมจะรู้สึกว่าผมจะไม่มีอาการแบบนี้อีกแล้ว
@อยากจะถามเพื่อนๆว่ามีใครเคยเป็นแบบผมไหมครับ ผมว่าผมจะไปหาจิตแพทย์ดู ถ้าเพื่อนๆมีอะไรพอแนะนำได้ ช่วยแนะนำหน่อยครับ ตอนนี้ผมมีข้อเสียเป็นเรื่องเรื่องเดียวเลยครับ ผมไม่อยากเป็นอีกเลย@
"ผมรู้น่ะครับว่าสิ่งที่ผมทำไปมันไม่ดีแต่ช่วงเงลาที่ผมทำผมไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย ขอคำชี้แนะน่ะครับอย่าพึ่งด่ากัน"
ขอบคุณครับ