เราขอเริ่มเรื่องเลยนะ
เราอายุ 18-19 เราพึ่งจบมอหกมา ตอนนี้เรามาทำงานที่ระยอง รอเวลาเปิดเทอมขึ้นปีหนึ่ง
ตอนนี้เราเป็นแค่สาวโรงงานธรรมดาๆคนหนึ่ง เราทำงานโรงงานหนึ่ง แต่ไปออกไป Sorting อีกโรงหนึ่ง
เราไปทำงานประจำที่โรงนั้นตลอด ประมาณ เดือนกว่าๆแล้วแหละ โรงงานนั้นก็ดูธรรมดาๆสำหรับเรา คนในโรงงานก็หน้าตาหล่อบ้าง แกบ้าง เด็กบ้าง ปนๆกันไป มีมาแซวเราบ้าง ขอเบอร์เราบ้าง มาจีบเราบ้าง #ไม่ได้หลงตัวเองหรอก ก็เราน่าจะเด็กสุดละม่างงง ในโรงงานนั้น ไม่มีใครอยู่ในสายตาเราเลย
พอมาวันหนึ่ง... โรงงานนั้นได้จ้างช่างรับเหมา มาติดตั้งเครื่องในโรงงาน ที่คือจุดเริ่มต้นนนน
เรามีหน้าที่ไปคัดงาน วันนั่นก็เหมือนวันที่ผ่านมา เราก้มหน้าทำงาน ตามประสาสาวโรงงาน ทำงานแรกเงิน นั่นแหละ
เราคัดงานอยู่ดีดี เรารู้สึกเหมือนมีคนกำลังเดินผ่าน พอเงยหน้าขึ้นมาเท่านั่นแหละ
ผู้ชายคนที่กำลังจะเดินผ่านเราไป ทำให้เรารู้สึกเหมือนถูกสะกด ให้เรามองเขาอย่างไม่กระพริบตา ที่ใครๆเลือกว่า รักตั้งแต่แรกพบไหม อันนี้เราก็ไม่แน่ใจ
เขาเดินมาดูเครื่อง ใกล้ๆที่ที่เราทำงานวันละ 2-3 ครั้ง เราให้เราเขิน ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยยย เรามองหน้าเขาครั้งละ ไม่เกิน 3 วิ หรอก เราไม่กล้าสบตาเขา
ที่เกลิ่นมานี้ เรายังไม่รู้จักชื่อเขาเลย ตั้งแต่วันนั่นกระทั้งวันนี้เรายังไม่รู้จักชื่อเขาเลย รู้แค่เขาเป็นพนักงาน ทีมช่าง iNUC เราไม่ได้เจอเขาอีกแล้วแหละ เราจะออกจากงานแล้ว เมื่อวานเราเจอเขาเป็นครั้งสุดท้าย ได้เดินผ่านกันแค่เสี่ยววินาที เราอยากบอกกับเขาว่า เรารู้สึกดีกับเขา และความรู้สึกแบบนี้เรายังไม่เคยรู้สึกเขาใคร เราจะพยายามจดจำหน้าเธอไว้น่ะ ผู้ชายสูงๆ ร่างใหญ่ หน้าคม มีหนวดมีเครา หน้าตาน่ารักๆ เราชอบเธอน่ะ นาย ทีมช่าง iNUC
รักคนที่ ไม่เคยรู้จัก
เราอายุ 18-19 เราพึ่งจบมอหกมา ตอนนี้เรามาทำงานที่ระยอง รอเวลาเปิดเทอมขึ้นปีหนึ่ง
ตอนนี้เราเป็นแค่สาวโรงงานธรรมดาๆคนหนึ่ง เราทำงานโรงงานหนึ่ง แต่ไปออกไป Sorting อีกโรงหนึ่ง
เราไปทำงานประจำที่โรงนั้นตลอด ประมาณ เดือนกว่าๆแล้วแหละ โรงงานนั้นก็ดูธรรมดาๆสำหรับเรา คนในโรงงานก็หน้าตาหล่อบ้าง แกบ้าง เด็กบ้าง ปนๆกันไป มีมาแซวเราบ้าง ขอเบอร์เราบ้าง มาจีบเราบ้าง #ไม่ได้หลงตัวเองหรอก ก็เราน่าจะเด็กสุดละม่างงง ในโรงงานนั้น ไม่มีใครอยู่ในสายตาเราเลย
พอมาวันหนึ่ง... โรงงานนั้นได้จ้างช่างรับเหมา มาติดตั้งเครื่องในโรงงาน ที่คือจุดเริ่มต้นนนน
เรามีหน้าที่ไปคัดงาน วันนั่นก็เหมือนวันที่ผ่านมา เราก้มหน้าทำงาน ตามประสาสาวโรงงาน ทำงานแรกเงิน นั่นแหละ
เราคัดงานอยู่ดีดี เรารู้สึกเหมือนมีคนกำลังเดินผ่าน พอเงยหน้าขึ้นมาเท่านั่นแหละ
ผู้ชายคนที่กำลังจะเดินผ่านเราไป ทำให้เรารู้สึกเหมือนถูกสะกด ให้เรามองเขาอย่างไม่กระพริบตา ที่ใครๆเลือกว่า รักตั้งแต่แรกพบไหม อันนี้เราก็ไม่แน่ใจ
เขาเดินมาดูเครื่อง ใกล้ๆที่ที่เราทำงานวันละ 2-3 ครั้ง เราให้เราเขิน ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยยย เรามองหน้าเขาครั้งละ ไม่เกิน 3 วิ หรอก เราไม่กล้าสบตาเขา
ที่เกลิ่นมานี้ เรายังไม่รู้จักชื่อเขาเลย ตั้งแต่วันนั่นกระทั้งวันนี้เรายังไม่รู้จักชื่อเขาเลย รู้แค่เขาเป็นพนักงาน ทีมช่าง iNUC เราไม่ได้เจอเขาอีกแล้วแหละ เราจะออกจากงานแล้ว เมื่อวานเราเจอเขาเป็นครั้งสุดท้าย ได้เดินผ่านกันแค่เสี่ยววินาที เราอยากบอกกับเขาว่า เรารู้สึกดีกับเขา และความรู้สึกแบบนี้เรายังไม่เคยรู้สึกเขาใคร เราจะพยายามจดจำหน้าเธอไว้น่ะ ผู้ชายสูงๆ ร่างใหญ่ หน้าคม มีหนวดมีเครา หน้าตาน่ารักๆ เราชอบเธอน่ะ นาย ทีมช่าง iNUC