มานินทา "มนุษย์แฟน" ให้ฟังกัน

เข้ามาเม้ามอยหอยสังข์ เรื่อง"มนุษย์แฟน" กัน (ตามหัวข้อ มองบน)

วันนี้คร่าวันนี้ ทะเลาะกัน ไม่สิ งอนๆกัน เรื่องมันเริ่มจาก มนุษย์ผู้โทรมาจากแดนไกล อิเราก็รีบรับด้วยความดีใจ
วันนี่จะได้คุยกับผู้ยาวเสียทีคุยกันได้ไม่กี่คำถาม มนุษย์ผู้คนนี้ก็บอกเราว่าขอออกไปเที่ยวกับเพื่อนนะ (ไม่รู้ ประโยคบอกเล่า ประโยคคำสั่ง ประโยคอะไรของคุณผู้) เราก็ห้ามสิ ขอได้ไหม ไม่ไปได้รึเปล่า แนวดราม่า
(เออรู้ว่าขอแล้วก็คงไม่ได้ผล แต่มันเหงานิ คนอยู่ต่างแดนนะเว้ย ทำไมไม่เข้าใจกัน มันก็แค่น้ำตาซึมๆอ่ะ)
แต่ก็เริ่มปลง พยายามปลอบใจตัวเองพร้อมประชดประชัน จิกกัดเล็กน้อย
เอะ!! รึเราติดเขามากไป อื้มมม เขาคงไม่ได้เจอเพื่อนบ่อยเนอะน่าสงสาร อาทิตนึงก็คงได้เจอกันแค่1วันต่ออาทิตสินะ
ส่วนอิฉันก็โทรคุย (แบบใช้ skype และ line call)กันทุกวันอยู่แล้วคุยแปปๆ พอหอมปากหอมคอคงจะพอ
มันก็เริ่มทำให้อิฉันมานั้งคิดถึงตัวเองหาวิธีแก้ เราควรเฉยชาใส่เขาไหม แบบไม่ต้องโทรตาม จะกลับกี่โมง จะเมามั้ย จะครบ32มั้ย
ไม่ต้องถาม ไปต้องห้าม อยากไปไหนเชิญเลยจร้า คุณค่า เราไม่ห้ามแล้ว จะไม่มาเสียใจกับเรื่องงอนๆไร้สาระแบบนี่ของตัวเองอีก (แต่พอพิมก็ยังเจ็บใจอิฉันสำคัญน้อยกว่าเพื่อนนางสินะ)

ถึงแม้ในที่สุดนางจะไม่ได้ไปกับเพื่อน แต่มันแอบเสียความรู้สึกไปแล้วอ่าเนอะ ความรู้สึกคนเราคงไม่ได้กลับมา 100% เดียวนั้นเลยอ่า
เนอะ ทำใจยิ้มต่อไป ซีกยิ้มทั้งน้ำตาตกในเจ้าคร่าคุณ แก้ก็คงแก้ไม่ได้เพราะเขาอยากได้ freedom ของเขา ไม่ชอบให้ใครมาคอยควบคุมทุกฝีก้าว มีการบอก ถ้าเป็นอย่างนี่ มางอนใส่แบบนี่ จะไม่มาบอกก่อนแล้วนะจะหนีออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆเลย อ่าจ่า จัดไป ไม่ห้ามแล้วค่ะ ทูนหัวของบ่าว

บ่นมาซะขนาดนี่ก็อยากจะถามคู่ขี้คนอื่นๆเลนค่ะ
1. เคยทะเลาะกันเรื่องแบบนี่ไหม
2. แก้แบบไหนดี ที่จะwin winทั้งคู่
ปล.ขอโทษสำหรับภาษาวิบัตินะคะ <กราบ>
เรียงประโยคอ่านยากมั้ยเนี้ยฉัน ตั้งกระทู้ไม่เก่งเลย #มือใหม่หัดเขียน