พรบ.แรงงานต่างด้าว นั่งเทียนมองปัญหากันหรือไงนะ ไม่เข้าใจผู้ออกกฎหมายจริงๆ

จังหวัดผม เป็นแหล่งเกษตรกรรม ประมง สวนยางพารา สวนผลไม้ ค้าขาย ต้องใช้แรงงานต่างด้าว แยกแจกแจงดังนี้
1. กลุ่มสวนยางพารา ค่าใช้จ่ายในการออกใบอนุญาติทำงาน ค่าตรวจโรค ค่าทำพาสปอร์ต เป็นของแรงงานเอง นายจ้างไม่ได้ออกให้ การจ้างงานเป็นแบบการแบ่งปันผลผลิต เช่น 6 ต่อ 4 หรือ 50 ต่อ 50 แล้วแต่ตกลง กลุ่มนี้ไม่ค่อยมีปัญหา จะมีปัญหาก็จะเป็นแบบเลิกจ้างกระทันหัน หรือถูกให้ออก/ไล่ออก เพราะโขมยของ ทะเละวิวาท หรือไม่ทำงาน ทำให้ต้องเปลี่ยนนายจ้าง หรือกลับบ้านเมือง
2. กลุ่มสวนผลไม้ รูปแบบการจ้างจะเป็นรายวัน เปลี่ยนงาน เปลี่ยนนายจ้างไปเรื่อยๆ ดังนั้นไม่คุ้มกับที่นายจ้างจะมาทำใบอนุญาติให้ กลุ่มนี้มี MOU อยู่ แต่ไม่ทราบว่า MOU ยังใช้ได้หรือไม่ และคนในกลุ่มนี้ อยู่ได้แต่จังหวัดชายแดนเท่านั้น ไม่สามารถเข้าไปชั้นในได้
3. กลุ่มประมง กลุ่มนี้นายจ้างเป็นคนออกค่าใช้จ่ายในการจดทะเบียนแรงงาน แต่ก็ปัญหาว่า ไม่มีการคุมครองว่าจดกับนายจ้างคนนี้จะต้องทำงานกับคนนี้ เพราะส่วนใหญ่มักหนี้ไปทำงานกับนายจ้างคนอื่นตามใจชอบ
4. กลุ่มขายของตามตลาดนัด กลุ่มนี้ก็มีปัญหา เพราะรายได้ไม่คุ้มกับการขึ้นทะเบียนแรงงาน

ดังนั้นจึงมองว่า พรบ.ฉบับบนี้ ไม่เป็นธรรม น่าจะมองปัญหา และออกให้รัดกุมมากกว่านี้
จึงเห็นว่าควรมีการแก้ พรบ.ฉบับนี้
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่