คือเรากำลังตั้งครรภ์ตอนนี้เพิ่งจะเข้า8เดือนสามีมาอยู่บ้านเรา เราไม่สามารถไปอยู่ทางบ้านสามีได้เพราะสามีมีพ่อเลี้ยงเป็นบ้านของพ่อเลี้ยงเขาพ่อเลี้ยงเขาก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่นักเราเลยไม่อยากไปวุ่นวายไปยุ่งสักเท่าไหร่เรากับแฟนก้อไม่ได้แต่งงานหรือหมั้นแค่ผูกข้อไม้ข้อมือแล้วมีสินสอดเล็กน้อย แต่ทางบ้านเรามีปัญหาหนักมาก คือพ่อเราชอบทะเลาะกับแม่ พ่อเราเป็นคนแปลกๆ ชอบหาเรื่องทะเลาะกับแม่ตั้งแต่เราเด็กๆบางทีไม่มีอะไรก็ชอบแขวะแม่ขี้นมาเฉยๆ เดี๋ยวเรื่องนั้นเรื่องนี้จนทะเลาะกันใหญ่โต บางทีก้อทำร้ายแม่เรา เราเห็นภาพนั้นและอยู่กับเหตุการแบบนี้มาตั้งแต่เด็กจนตอนนี้เรามีครอบครัวแล้วพ่อก้อยังไม่เลิกนิสัยนั้น บางทีเปิดเพลงดังมาก ไม่สนใจใครเหมือนตัวเองอยู่ในบ้านคนเดียวทั้งๆที่เราตั้งครรภ์ท้องโตอยู่แท้ๆ คิดจะเปิดเพลงตอนไหนก็เปิดไม่เลือกเวลาด้วย ยิ่งเวลาทะเลาะกับแม่ด่ากันเสียงดังไปเจ็ดแปดบ้านด้วยคำหยาบๆแถมเปิดเพลงกระหึ่มไปอีก แม่เราก้อทนเงียบ บ้าง บางครั้งทนไม่ไหวพอแม่เราพูดกลับไปบ้างก็เป็นเรื่อง เราท้อเลยสงสารแม่สงสารตัวเองและลูกในท้องอายสามีด้วย บางทีก้อร้องไห้ออกมาด้วยความอึดอัดและจนปัญญาจริงๆ ไม่รู้จะต้องทำยังไง ยอมรับว่าแฟนเราเป็นคนขยันแต่ลำบากมีแต่ตัวก่อนมาอยู่บ้านเราหยุดงานไปเป็นเดือนเพราะต้องเปลี่ยนงานหางานใหม่ทำต้องออกจากงานเก่าที่เคยทำเพราะมันไกลบ้านของเราตอนนั้นสามีทำงานต่างอำเภอเขาเช่าห้องอยู่กับเพื่อนเราเลยไปอยู่ไม่ได้อีก เพราะเกรงใจเพื่อนเขา.
เลยสรุปต้องมาอยู่บ้านเราเลยต้องเปลี่ยนงาน แต่มาเจอปัญหาพ่อทะเลาะกับแม่ตอนท้องโต บอกเลยว่า เครียดมากอึดอัดไม่สบายใจ อยากไปอยู่ข้างนอกแต่แฟนเพิ่งทำงานใหม่ได้เดือนเดียวเงินเก็บที่เคยมีก็เอามาเป็นค่าสินสอดเราหมดเราก้อให้พ่อกับแม่หมดเลย เรากับแฟนถึงยังตั้งตัวไม่ได้ตอนนี้เลยยังไปอยู่ข้างนอกไม่ได้เพราะแฟนทำงานคนเดียวเราหยุดทำงานเพราะตอนนี้ท้องโตมากไม่รู้จะเริ่มทำงานได้ตอนไหนลูกเกิดมาก้อต้องให้นมลูกรักษาตัวอีกทำยังไงเบื่อพ่อตัวเองมากจะเอาแม่ไปอยู่ด้วยแต่ตอนนี้เรายังเอาตัวไม่รอดเลยตันไปหมดกว่าจะได้ ไปอยู่ข้างนอกก็คงอีกนาน พอลูกเราเกิดมาเราไม่อยากให้ลูกเราต้องอยู่ในสภาพเดียวกับเราตอนเด็กๆ ที่ต้องมาเห็นผู้ใหญ่ด่ากันทะเลาะตบตีกัน เหมือนที่เราเคยเจอเลยเพราะลูกเราเป็นเด็กผู้หญิงอีก เห้อ.....เวรกรรม