ทำไมการหยุดคิดถึงใครซักคนถึงทรมานขนาดนี้

ยิ่งเวลาผ่านไป แทนที่จะคิดถึงน้อยลง กลับมาขึ้นทุกวัน ทรมานมากกับการที่ต้องรู้สึกแบบนี้ ทำยังไงดีคะ...

"คิดถึงเขา" แต่ทำอะไรไม่ได้ มันเป็นความรู้สึกที่ทรมาน จริงๆ

นี่มันก็ผ่านมา 2-3 เดือนแล้วที่เราเลิกกันมาแต่รู้มั้ยเราไม่เคยลืมเลย คิดถึงตลอดเวลา บอกเลิกเองกลับต้องมานั่งทรมานเอง ทำไมมันคิดถึงขนาดนี้ กลับมาไม่ได้แล้วหรอ อย่างน้อยๆเป็นพี่น้องกันมันก็ยังดีนะ...

การที่เราอยากเจอใครคนนึง แต่ตัวเองรู้ว่ายังไงชาตินี้ก็คงไม่มีวันไม่มีทางได้เจอกัน ก็คงต้องทรมานแบบนี้ต่อไปใช่มั้ย

เราคบกันมา2ปีนิดๆ ระหว่างที่คบกันต่างคนต่างรู้สึกว่าชีวิตเราสองคนเข้ากันแทบจะไม่ได้อย่างสิ้นเชิง ไลฟสไตล์ ความต้องการในชีวิต core beliefs ไม่เหมือนกันเลย แต่เราเป็นแฟนที่คบจริงจังคนแรกของกันและกัน เลย

คือเราคิดถึงเค้ามากเลยค่ะ คิดถึงมาตลอด ไม่รู้จะทำยังไงดี ใครเข้ามาคุย เค้ามาจีบก็ไม่อยากคุยเลย รอเเค่เค้าคนเดียว ทรมานจังเลยค่ะ 😢

คือรู้แหละ ว่าในใจยังคิดถึง เสียใจด้วย ที่ลากันแบบที่เราไม่เต็มใจเท่าไหร่ แต่เพราะความจำเป็นทำให้ต้องหยุดความสัมพันธ์ เราคิดถึงเค้านะ เศร้าด้วย อยากร้องไห้ออกมามากๆ แต่พอเอาเข้าจริงน้ำตาไม่เคยไหลซักหย

จริงๆก็โดนเทออกจะบ่อย นกออกจะบ่อย แต่ไม่เห็นจะชินสักครั้งเวลาผิดหวัง เสียใจอยู่ข้างใน เศร้าอยู่ข้างใน คิดถึงเขามากเลย แต่ก็ทำได้แค่คิด บอกก็ไม่ได้ ทักไปก็ไม่ได้ เพราะเราจบกันแล้ว ทรมานจัง :(

ทำไมมันทรมานแบบนี้อ่ะคะที่จะก้าวข้ามผ่านในแต่ล่ะคืน เขาจะคิดถึงเราบ้างไหม ;(

เราชอบผู้ชายคนหนึ่ง ทำไมมันทรมานจัง เราทรมานมากเพราะเราคิดถึงเค้าแต่เค้าก็ไม่เคยรับรู้ พยายามตัดใจแล้วแต่ทำไม่ได้