สวัสดีคะ มีเรื่องจะมาถามชาวเด็กดีทุกคนนะคะ
คือตัวเราเป็นคนที่ ไม่ค่อยเข้าสังคม ก็คือ เราเป็นคนที่ติดหนังสือ อะไรประมานนี้คะ เราจะใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์
และเราก็อยู่ห้อง1ด้วย เราก็ต้องตื่นตัว ทำให้เต็มที่ อ่านหนังสือ ให้เต็มที่ใช่มั้ยคะ เพราะใกล้จะถึงเวลาที่จะสอบ Tcas แล้ว
แล้วเรื่องที่เกิดก็คือ ในชั้นเรา ครูที่สอน คณิต ฟิสิกส์ แกจะให้สอบพิสูจน์ หานู่นนี้นั้น พอครูสั่ง เราก็ตั้งใจ อ่านๆ ทำความเข้าใจแล้วพร้อมที่จะไปสอบ ใช้เวลาประมาน 2-3 วันอ่ะค่ะ เราก็ไปหาครูแต่ไม่เจอครู พอกลับถึงห้อง เพื่อนก็รุมก็ว่า ทำไมรีบจัง เพื่อนคนอื่นยังไม่ได้เลย จื้นหรอๆ(เป็นคำเสียดสีที่หมายความว่า รีบหรอๆ) แล้วทีนี้ เราก็ไม่ได้หยิ่งไม่สอนเพื่อนหรืออะไร คือคนที่เขาอยากสอบอยากผ่าน ก็ขอให้เราติวให้ เราก็ติวให้ สงสัยอะไรก็มาถามเรา แล้วพอเราสัปดาห์ต่อมา เราไปหาครูแต่ครูก็ไม่อยู่ พอกลับมาห้องก็เหมือนเดิม คือเขาก็ว่าอีก เราก็สงสัยนะ เวลาก็ตั้งมากมายทำไมถึงไม่ไปจำไปท่องเอาทั้งที่พิสูจน์แค่นิดเดียว ตอนนี้เราก็ยังไม่ได้ไปสอบ เพราะว่าหาครูไม่เจอ (มันเป็นวิธีการสอนของครูอีกแบบหนึ่ง) เราก็อ่านหนังสือไป เลิกตามหาครู แล้วทีนี้ ภาษาไทย สั่งให้ไปท่องงาน....มา เราก็พอรู้ว่าครูสั่งงาน คาบต่อไปว่าง เราก็ทำงานที่ครูภาษาไทยสั่ง แล้ววันนั้นเป็นวันศุกร์ เราก็ไปหัดท่องในวัน ส-อา มาแล้วไปสอบ แล้วครูแกบอกให้มาบอกเพื่อนว่าให้ท่องนู่นนี้นั้นเพิ่มนะ พอเราขึ้นห้องไปบอก เพื่อนก็ว่า ก็แอนตี้แรงขึ้นทำไมถึงรีบ เพื่อนยังไม่ได้สักคน วันต่อมาก็ได้เรียนไทยอีก ครูแกสั่งให้ไปท่องเพิ่ม เราก็ไปหัด 1 คืนเช้าวันต่อมาเราก็มาท่อง
เพื่อนแอนตี้มากทั้งห้อง เขาก็รุมพูด พอถึงวิชาไหนที่จำเป็นต้องท่องก็เริ่มพากันพูดใส่ เราก็ทน จน วันนี้ ช่วงเช้า ครูนัดคนรำไป เพื่อนเขาก็พูดห้ามไม่ให้เราไปสอบพิสูจน์ฟิสิกส์ คือเราก็คน เราก็เข้าใจนะว่า เพื่อนไม่อยู่จะไปสอบได้ไง จริงมั้ย เพื่อนไม่ครบ ก็ไม่ควรไปสอบ แล้วห้องเราคนที่ไปรำก็ครึ่งห้อง เราก็เลยถามความคิดเห็นของเพื่อนในห้อง 2 คนว่า คิดยังไง ที่เห็นเราขยันแบบนี้
คนแรก(คนที่ให้เราติวพิสูจน์ให้) ตอบว่า ไม่เห็นจะเป็นอะไร ก็เฉยๆอ่ะ ไม่กดดัน เพราะว่า ไม่ว่าจะสอบก่อนหรือพร้อมกันถ้าคนมันไม่ได้ มันก็ยังไม่ได้อยู่ดี
คนที่สอง ตอบว่า มันเกินไปจนเว่อร์ มันกดดันเพื่อน เพื่อนไม่โอเค (ประมานว่ามันเก่งเกินเพื่อน)
แต่ความคิดเราก็คือ เรามีความคิดเห็นแบบคนที่ 1 เราเข้าในะว่ากดดันเพื่อน แต่ว่าทำไมไม่คิดถึงจิตใจของคนที่เขาอยากสอบแล้วไม่ได้สอบละ เราคบเพื่อนเพื่อที่จะได้พึ่งพากัน เข้าใจกันบางเล็กน้อย ไม่ใช่เอาไว้เป็นตัวถ่วง คือบางคนคือเวลาเรียนก็เล่นมือถือ ก็ชวนครูคุย แต่พอเราได้ตัวเองไม่ได้ก็เอาแต่ว่าเราก็ไม่โอนะ แล้วบางคนที่เวลาว่างอ่ะ มันก็มีถมไป แต่เลือกที่จะไม่ใช้ สำหรับเราอ่ะ เราไม่ได้ถือว่ารีบนะ เพราะเราจัดตารางของเรามาเป็นแบบนี้ เราไม่เลือกคบเพื่อน ใครสงสัยหรืออะไรเราก็ติวให้ปกติ
แถมเรายังคิดว่า มันก็ดีนะที่เราไปก่อน เพราะเพื่อนจะได้มี ไกด์ไลน์ เวลาไปสอบพิสูจน์ สอบท่อง ก็จะได้รู้ว่า มันสอบแบบนี้นะ ครูถามแบบนี้นะ ก้จะสามารถทำข้อสอบได้ไม่เครียดด้วย ถ้าไปกรูกัน ไปพร้อมกัน ถ้าหัดมาในแนวเดียวกัน คนที่เข้าไปนแรกไม่ผ่าน ทุกคนก็จะเสียเวลา ไปฝึกทำมาใหม่หมด มันจะไม่แย่ไปหรอ
เราก็อยากถามว่า ที่เราคิดอ่ะมันถูกมั้ย แล้วคนส่วนมากอ่ะเขาจะเข้าใจเรามั้ยหรือเขาจะแอนตี้เราโคตรๆ แล้วเราควรทำไงดีละ
ถ้าเราขยันมากๆ แต่เพื่อนๆแอนตี้ทำไงดี
คือตัวเราเป็นคนที่ ไม่ค่อยเข้าสังคม ก็คือ เราเป็นคนที่ติดหนังสือ อะไรประมานนี้คะ เราจะใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์
และเราก็อยู่ห้อง1ด้วย เราก็ต้องตื่นตัว ทำให้เต็มที่ อ่านหนังสือ ให้เต็มที่ใช่มั้ยคะ เพราะใกล้จะถึงเวลาที่จะสอบ Tcas แล้ว
แล้วเรื่องที่เกิดก็คือ ในชั้นเรา ครูที่สอน คณิต ฟิสิกส์ แกจะให้สอบพิสูจน์ หานู่นนี้นั้น พอครูสั่ง เราก็ตั้งใจ อ่านๆ ทำความเข้าใจแล้วพร้อมที่จะไปสอบ ใช้เวลาประมาน 2-3 วันอ่ะค่ะ เราก็ไปหาครูแต่ไม่เจอครู พอกลับถึงห้อง เพื่อนก็รุมก็ว่า ทำไมรีบจัง เพื่อนคนอื่นยังไม่ได้เลย จื้นหรอๆ(เป็นคำเสียดสีที่หมายความว่า รีบหรอๆ) แล้วทีนี้ เราก็ไม่ได้หยิ่งไม่สอนเพื่อนหรืออะไร คือคนที่เขาอยากสอบอยากผ่าน ก็ขอให้เราติวให้ เราก็ติวให้ สงสัยอะไรก็มาถามเรา แล้วพอเราสัปดาห์ต่อมา เราไปหาครูแต่ครูก็ไม่อยู่ พอกลับมาห้องก็เหมือนเดิม คือเขาก็ว่าอีก เราก็สงสัยนะ เวลาก็ตั้งมากมายทำไมถึงไม่ไปจำไปท่องเอาทั้งที่พิสูจน์แค่นิดเดียว ตอนนี้เราก็ยังไม่ได้ไปสอบ เพราะว่าหาครูไม่เจอ (มันเป็นวิธีการสอนของครูอีกแบบหนึ่ง) เราก็อ่านหนังสือไป เลิกตามหาครู แล้วทีนี้ ภาษาไทย สั่งให้ไปท่องงาน....มา เราก็พอรู้ว่าครูสั่งงาน คาบต่อไปว่าง เราก็ทำงานที่ครูภาษาไทยสั่ง แล้ววันนั้นเป็นวันศุกร์ เราก็ไปหัดท่องในวัน ส-อา มาแล้วไปสอบ แล้วครูแกบอกให้มาบอกเพื่อนว่าให้ท่องนู่นนี้นั้นเพิ่มนะ พอเราขึ้นห้องไปบอก เพื่อนก็ว่า ก็แอนตี้แรงขึ้นทำไมถึงรีบ เพื่อนยังไม่ได้สักคน วันต่อมาก็ได้เรียนไทยอีก ครูแกสั่งให้ไปท่องเพิ่ม เราก็ไปหัด 1 คืนเช้าวันต่อมาเราก็มาท่อง
เพื่อนแอนตี้มากทั้งห้อง เขาก็รุมพูด พอถึงวิชาไหนที่จำเป็นต้องท่องก็เริ่มพากันพูดใส่ เราก็ทน จน วันนี้ ช่วงเช้า ครูนัดคนรำไป เพื่อนเขาก็พูดห้ามไม่ให้เราไปสอบพิสูจน์ฟิสิกส์ คือเราก็คน เราก็เข้าใจนะว่า เพื่อนไม่อยู่จะไปสอบได้ไง จริงมั้ย เพื่อนไม่ครบ ก็ไม่ควรไปสอบ แล้วห้องเราคนที่ไปรำก็ครึ่งห้อง เราก็เลยถามความคิดเห็นของเพื่อนในห้อง 2 คนว่า คิดยังไง ที่เห็นเราขยันแบบนี้
คนแรก(คนที่ให้เราติวพิสูจน์ให้) ตอบว่า ไม่เห็นจะเป็นอะไร ก็เฉยๆอ่ะ ไม่กดดัน เพราะว่า ไม่ว่าจะสอบก่อนหรือพร้อมกันถ้าคนมันไม่ได้ มันก็ยังไม่ได้อยู่ดี
คนที่สอง ตอบว่า มันเกินไปจนเว่อร์ มันกดดันเพื่อน เพื่อนไม่โอเค (ประมานว่ามันเก่งเกินเพื่อน)
แต่ความคิดเราก็คือ เรามีความคิดเห็นแบบคนที่ 1 เราเข้าในะว่ากดดันเพื่อน แต่ว่าทำไมไม่คิดถึงจิตใจของคนที่เขาอยากสอบแล้วไม่ได้สอบละ เราคบเพื่อนเพื่อที่จะได้พึ่งพากัน เข้าใจกันบางเล็กน้อย ไม่ใช่เอาไว้เป็นตัวถ่วง คือบางคนคือเวลาเรียนก็เล่นมือถือ ก็ชวนครูคุย แต่พอเราได้ตัวเองไม่ได้ก็เอาแต่ว่าเราก็ไม่โอนะ แล้วบางคนที่เวลาว่างอ่ะ มันก็มีถมไป แต่เลือกที่จะไม่ใช้ สำหรับเราอ่ะ เราไม่ได้ถือว่ารีบนะ เพราะเราจัดตารางของเรามาเป็นแบบนี้ เราไม่เลือกคบเพื่อน ใครสงสัยหรืออะไรเราก็ติวให้ปกติ
แถมเรายังคิดว่า มันก็ดีนะที่เราไปก่อน เพราะเพื่อนจะได้มี ไกด์ไลน์ เวลาไปสอบพิสูจน์ สอบท่อง ก็จะได้รู้ว่า มันสอบแบบนี้นะ ครูถามแบบนี้นะ ก้จะสามารถทำข้อสอบได้ไม่เครียดด้วย ถ้าไปกรูกัน ไปพร้อมกัน ถ้าหัดมาในแนวเดียวกัน คนที่เข้าไปนแรกไม่ผ่าน ทุกคนก็จะเสียเวลา ไปฝึกทำมาใหม่หมด มันจะไม่แย่ไปหรอ
เราก็อยากถามว่า ที่เราคิดอ่ะมันถูกมั้ย แล้วคนส่วนมากอ่ะเขาจะเข้าใจเรามั้ยหรือเขาจะแอนตี้เราโคตรๆ แล้วเราควรทำไงดีละ