สวัสดีเพื่อนๆทุกคนวันนี้เราจะมาเล่าประสบการ์ณแอบรักของเราให้ฟังนะ
***เรื่องมีอยู่ว่าเราได้แอบรักคนๆนึงซึ่งเราได้แอบรักเค้ามา4ปีได้แล้วมั้งตอนแรกเราไม่กล้าบอกว่าเรารู้สึกยังไง้พราะอะไรนะหรอ!!!เพราะเค้ามีแฟนอยู่แล้วเราเลยไม่กล้ายุ่งมากนักทำมากสุดก็แค่แอบมองและแอบยิ้มคนเดียวไปจนวันนึงวันนั้นเป็นวันที่เรากล้าบอกความในใจเราให้ฟังเราบอกว่า"เราชอบเองมากเลยนะชอบมานานแล้วเห็นมีแฟนเลยไม่อยากจะยุ่ง"
เค้าตอบว่า"ขอบคุณนะที่รู้สึกดีๆกับเรา"
ตอนนั้นเราดีใจมากที่เค้าไม่ปฎิเสธเราและเราก็บอกต่อไปว่า"เราขอเป็นคนคุยได้ใหม"
เค้าตอบว่า"ก็คุยได้ตลอด"จนมาวันนึงเราทักเค้าไปตามปกติแรกๆเค้าก็อ่านและตอบตามปกติแต่หลังๆเค้าไม่เปิดอ่านเลยจนเรารู้สึกเสียใจมากและได้ถามเค้าไปว่า"รำคาญใหมเวลาเราทักไปเค้าตอบว่า"ไม่นะรู้ได้ไงว่ารำคาญ"เราก็บอกว่าเห็นไม่ค่อยตอบเลยเค้าบอกว่า"ยุ่งๆ"และหลังจากวันนั้นเราได้ไปโรงเรียนและได้เจอกับเค้าที่หน้าห้องพยาบาลตอนนั้นเรากะจะทักเค้าแต่..เค้าหันมามองหน้าและยิ้มให้เราเราก็ตกใจมากและได้เดินหนีไปเราก็ได้แต่แอบมองเค้าอยู่ห่างๆแต่ในใจเราก็คิดว่าที่เค้าทำแบบนี้เค้าจะให้ความหวังเรารึเปล่าทั้งๆที่เค้าก็มีแฟนอยู่แล้วเค้าก็ยังไห้ความหวังเราอยู่เรื่อยๆนะจนวันที่ทางโรงเรียนได้พาไปเที่ยวที่จ.ตรังและเราได้นั่งรถคันเดียวกับเค้าเค้าแอบจับมือเราตอนที่เต้นกันอยู่บนรถพอกลับจากจ.ตรังก้อถึงวันปัจฉิมของโรงเรียนเราได้เตรียมของขวัญเอาไว้ให้เค้าและตอนนั้นเราได้ให้ของขวัญไปและเราพูดไปว่า"ขอให้โชคดีนะต่อไปนี้เราคงไม่ได้เจอกัน"และเค้าพูดว่า"ขอให้เราโชคดีเหมือนกัน"
และเราได้ขอกอดเค้าเป็นครั้งสุดท้ายเค้าบอกว่า"คนเยอะอายคน"เราก็แอบเสียใจนิดๆและได้เดินจากไป
เราควรจะทำยังไงต่อไปดี😭😭😭
***เรื่องมีอยู่ว่าเราได้แอบรักคนๆนึงซึ่งเราได้แอบรักเค้ามา4ปีได้แล้วมั้งตอนแรกเราไม่กล้าบอกว่าเรารู้สึกยังไง้พราะอะไรนะหรอ!!!เพราะเค้ามีแฟนอยู่แล้วเราเลยไม่กล้ายุ่งมากนักทำมากสุดก็แค่แอบมองและแอบยิ้มคนเดียวไปจนวันนึงวันนั้นเป็นวันที่เรากล้าบอกความในใจเราให้ฟังเราบอกว่า"เราชอบเองมากเลยนะชอบมานานแล้วเห็นมีแฟนเลยไม่อยากจะยุ่ง"
เค้าตอบว่า"ขอบคุณนะที่รู้สึกดีๆกับเรา"
ตอนนั้นเราดีใจมากที่เค้าไม่ปฎิเสธเราและเราก็บอกต่อไปว่า"เราขอเป็นคนคุยได้ใหม"
เค้าตอบว่า"ก็คุยได้ตลอด"จนมาวันนึงเราทักเค้าไปตามปกติแรกๆเค้าก็อ่านและตอบตามปกติแต่หลังๆเค้าไม่เปิดอ่านเลยจนเรารู้สึกเสียใจมากและได้ถามเค้าไปว่า"รำคาญใหมเวลาเราทักไปเค้าตอบว่า"ไม่นะรู้ได้ไงว่ารำคาญ"เราก็บอกว่าเห็นไม่ค่อยตอบเลยเค้าบอกว่า"ยุ่งๆ"และหลังจากวันนั้นเราได้ไปโรงเรียนและได้เจอกับเค้าที่หน้าห้องพยาบาลตอนนั้นเรากะจะทักเค้าแต่..เค้าหันมามองหน้าและยิ้มให้เราเราก็ตกใจมากและได้เดินหนีไปเราก็ได้แต่แอบมองเค้าอยู่ห่างๆแต่ในใจเราก็คิดว่าที่เค้าทำแบบนี้เค้าจะให้ความหวังเรารึเปล่าทั้งๆที่เค้าก็มีแฟนอยู่แล้วเค้าก็ยังไห้ความหวังเราอยู่เรื่อยๆนะจนวันที่ทางโรงเรียนได้พาไปเที่ยวที่จ.ตรังและเราได้นั่งรถคันเดียวกับเค้าเค้าแอบจับมือเราตอนที่เต้นกันอยู่บนรถพอกลับจากจ.ตรังก้อถึงวันปัจฉิมของโรงเรียนเราได้เตรียมของขวัญเอาไว้ให้เค้าและตอนนั้นเราได้ให้ของขวัญไปและเราพูดไปว่า"ขอให้โชคดีนะต่อไปนี้เราคงไม่ได้เจอกัน"และเค้าพูดว่า"ขอให้เราโชคดีเหมือนกัน"
และเราได้ขอกอดเค้าเป็นครั้งสุดท้ายเค้าบอกว่า"คนเยอะอายคน"เราก็แอบเสียใจนิดๆและได้เดินจากไป