คือ ลองอ่านที่เพื่อนส่งมาให้ ตอนที่ 1 กับ 2 ตามลิ้งนี้
https://pantip.com/profile/3492159
และตอนที่ 3 ตอนจบ พอดีผมสงสัยอยู่ว่า 1. ตามกฎแห่งกรรมคนที่ทำกับเด็กคนนี้ตายไปจะตกนรก หรือ เป็นเปรตครับ 2. ถ้าในสังคมปกติ ถ้ามีเด็กหนุ่มรูปงาม แต่เกิดอยู่ในแก้วคริสตรัลแบบในเรื่องนี้ขึ้นมา คนทั่วไปจะรู้สึกอย่างไรครับ จะรังเกียจหรือชอบครับ
นิยาย เด็กหนุ่มจากแก้วคริสตัล ตอนที่ 3 ตอนจบ แบบ 1
หลังจาก กร พิม และเบล ดูคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดเสร็จเรียบร้อยแล้ว คุยหารือกันซักระยะหนึ่งก็ได้วางแผนตกลงกันว่าจะ จับตัวเด็กน้อยคนนี้เอาไว้ ก็จัดการเตรียมอุปกรณืต่างๆให้พร้อม มีทั้งเชือก ปืน มีดสปาต้า ที่ช็อคไฟฟ้า หลังจากที่แต่และคนสังเกตุระยะเวลาที่เด็กคนนี้ออกมา ก็สังเกตได้ว่าเด็กคนนี้จะออกมาช่วงประมาณ 10 โมงเช้า เช้าวันถัดมาทั้งสามคนพ่อแม่และลูกสาว พร้อมทั้งคนใช้และคนสวนอีกจำนวนหนึ่งก็มาตั้งท่ารอในที่หลบซ่อน ไม่นานนักสิ่งที่ทุกคนรอคอยก็ปรากฏขึ้น
เด็กน้อยสังเกตให้ว่าไม่มีใครอยู่เลยออกจากแก้วคริสตัลมาเดินเล่น โดยหารู้ไม่ว่ามีหลายๆคนแอบดูอยู่ หลังจากเดินคนนี้เดินออกมาห่างที่แก้วคริสตรัลนี้ได้ระยะพอสมควรพิมก็ออกมาจากที่ซ่อนและรีบคว้าแก้วคริสตรัลเอาไว้ไม่ให้เด็กคนนี้เข้า และเป็นช่วงที่ทุกคนออกจากที่หลบซ่อนพอดี ทันใดนั้นที่เด็กน้อยคนนี้ได้ยินเสียงก็หันไป เห็นทั้งพ่อแม่และคนในบ้านแต่ออกมาจากที่ซ่อน ทำให้เด็กน้อยคนนี้ตกใจ ทำอะไรไม่ถูก ทันใดนั้นเด็กน้อยคนนี้ก็สังเกตุไปที่มือของแต่ละคนก็ยิ่งทำให้ตกใจกลัวเข้าไปอีก เพราะ ปรากฏว่าที่มือของแต่ละคนนั้นต่างก็ถืออุปกรณ์ทั้ง มีด ทั้งปืน และเชือก เด็กน้อยพยามยามวิ่งหนีไปอีกด้านหนึ่งของห้องแต่กรก็เดินมาดักไว้ จะไปอีกด้านพิมกับเบลก็ดักไว้ คราวนี้จะหนีไปอีกด้านบรรดาคนใช้คนสวนภายในบ้านก็ดักไว้อีก เด็กน้อยกลัวจนได้แต่ถอยหลังชนกำแพงและได้แต่ไปยืนหลบอยู่ที่มุมห้อง พร้อมพูดจาส่งเสียงอันไพเราะเหมือนนกกราเวก เพื่อหวังว่าตัวเองจะปลอดภัย
เด็กหนุ่ม พ่อ แม่ อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ
เด็กน้อยใช้มือป้องตัวเองพร้อมกับตัวสั่น ด้วยความกลัว
กร เห็นอาการของลูกตัวเองพยามยามหลบเพื่อป้องกันตัว คิดว่าถ้าหลบอยู่แบบนี้ก็คงไม่อะไรอยากสิ เลยคิดอุบายออกมาได้อย่างหนึ่ง เลยจัดการเก็บปืนเลยที่เอว แล้วจากนั้นก็เดินเข้าไปใกล้ลูกน้อย แล้วใช้มือค่อยๆแตะไปที่ตัว ทันทีที่มือของกรสัมผัสไปที่ตัวเด็กหนุ่มขยับตัวหนีเล็กน้อย แต่กรก็เอามือเข้าไปลูบตัวหนุ่มน้อยคนนี้ไปมา เด็กหนุ่มเมื่อถูกสัมผัสตัวไปมาระยะหนึ่งก็รู้สึกว่าตัวเองคงปลอดภัยไม่มีอะไร จึงเริ่มคลายตัวแล้วหันหน้ามา
กร “มาให้พ่อกอดหน่อยสิมา พ่อไม่ทำอะไรเจ้าหรอก”
คำพูดนี้ทำให้เด็กหนุ่มเริ่มสบายใจอย่างยิ่ง เด็กหนุ่มค่อยๆเดิมเข้ามาหากรและ กรก็โอบกอดเด็กหนุ่มคนนี้เอาไว้ ส่วนพิมที่เป็นแม่และเบลที่เป็นพี่สาวก็เดิมเข้ามาสวนกอดเด็กหนุ่มคนนี้เช่นกัน เด็กหนุ่มก็รู้สึกสบายใจ แต่แล้วความสบายใจของเด็กหนุ่มนั้นก็อยู่ได้ไม่นานเมื่อกรพูดว่า
กร “ จริงๆแล้วพวกเราก็อยากเลี้ยงลูกไว้ แต่ลูกต้องชดใช้เรื่องขนมที่ลูกกินไปก่อนหน้านี้ก่อน”
เด็กหนุ่ม “ ขนม? ” เด็กหนุ่มทำหน้างง ใช่ขนม กรพูดขึ้น
เด็กหนุ่ม “ แต่ผมไม่ได้ตั้งใจขโมยนะครับ ผมแค่มองว่าพ่อแม่ไม่น่าหวงอยู่แล้ว ผมเลยแค่จะลองทานดูเฉยๆแค่นิดหน่อยเองนะครับ
กร “ แต่ยังไงแกก็ต้องชดใช้” กรพูดพร้อมแสยะยิ้ม อย่างมีเลสนัย
เด็กหนุ่ม “แล้วจะให้ผมชดใช้ยังไงเหรอครับ จะให้ผมช่วยพ่อแม่ทำงานตามที่ผมพอจะทำได้ก็ได้นะครับ ”
เด็กหนุ่มพูดอย่างรู้สึกเริ่มกลัวขึ้นมาอีกครั้ง
กร “ ไม่ ๆ ๆ พวกเราต้องการแก้วคริสตรัล และชีวิตของแก ” เด็กหนุ่มฟังแล้วตกใจมาก ความกลัวประเด
ประดังเข้ามา
เด็กหนุ่ม “ แก้วคริสตัลอันนั้นผมรักและหวงของผม ผมจะยอมให้พ่อและแม่ก็ได้นะครับ แต่ผมขอร้องให้ไว้ชีวิตผมเถอะ ผมจะเป็นลูกที่ดี ไม่ดื้อ ช่วยดูแลเบาภาระ และดูแลพ่อแม่ยามแก่ และในอนาคตผมจะได้บวชเรียนให้พ่อแม่ ด้วยนะครับ ผมก็เคยได้ยินว่าพ่อแม่ก็อยากได้ลูกชายไม่ใช่เหรอ ครับ”
พิม “ ใช่ชั้นอยากได้ลูกชาย แต่ไม่ใช่ลูกชายที่เกิดมาวิปริตแบบแก อย่างนี้ชั้นไม่ต้องการ และหน้าอย่างแกนี่นะจะบวชให้ เป็นคนหรือเปล่ายังไม่รู้เลย แต่ชั้นว่าไม่น่าจะใช่คน นะ และอาจไม่ใช่ลูกชั้นด้วย แกเป็นแค่ปีศาจที่อยู่ดีๆเกิดมาจากแก้วคริสตรัลเท่านั้น”
เด็กหนุ่มฟังแล้วตกใจอย่างมากอีกครั้ง ไม่คิดว่าคนเป็นพ่อแม่ จะคิดอะไรแบบนี้มาได้
เด็ก “ ผมว่าจริงๆเรื่องขนมไม่เกี่ยวหรอก พ่อแม่คิดจะทำร้ายผมอยู่แล้วใช่ไหม”
เบล “ อิอิ ฉลาดนิ น้องชาย เตรียมใจไว้ให้พร้อมนะ สำหรับการชดใช้กรรมในครั้งนี้ อิอิ ” เด็กน้อยได้ยินยิ่งตกใจขึ้นอีก คราวนี้เด็กหนุ่มได้แต่คุกเข่าพนมมือ ร้องขอชีวิต
เด็กหนุ่ม “ พ่อ แม่ พี่ ได้โปรดไว้ชีวิตผมเถอะ ผมไหว้ล่ะ ถ้าไม่อยากเลี้ยงดูผมผมจะกลับไปอยู่ในคริ
สตรัลก็ได้นะครับ ถ้าพ่อแม่ฆ่าผมก็จะเป็นบาปเป็นกรรมติดตัวด้วย ผมทำอะไรให้อ่ะทำไมถึง
จะฆ่าผมแบบนี้ ” เด็กน้อยพูดด้วยน้ำตาคลอเบ้าและกำลังไหลริน
ออกมา และหยดลงพื้นแหมะๆ
กร “แกเป็นปีศาจ ฆ่าแกไปคงไม่บาปเท่าไหร่หรอก อาจจะบาปน้อยกว่าฆ่ามดตัวนึงด้วยซ้ำ แต่ไม่
ต้องห่วงหรอก ถ้าแกอยากอยู่บ้านนี้ เดี๋ยวพอเราฆ่าลูกแล้วก็จะเอาศพลูกมาสตาฟเก็บไว้ในห้อง
สะสมก็ได้ ”
เด็กหนุ่ม “ ฮื้อๆๆๆ ไม่เอา อย่าทำผมแบบนี้สิ ผมก็เป็นมนุษย์เหมือนกันนะ แม้ผมจะเกิดมาไม่เหมือน
คนทั่วไป ก็เหอะ ”
กร “ชั้นว่างร่างขอแกถ้านำมาสตาฟประดับบารมีไว้ก็ดีเหมือนกันนะ แถมแกก็ยังไม่มีบัตรประชาชน
ยังไม่มีชื่อในทะเบียนราช แม้แต่ชื่อแกตอนนี้ก็ยังไม่มีเลย ฆ่าไปก็ไม่มีใครเอาเรื่องหรอก 555”
เด็กหนุ่ม “ ถ้าพ่อแม่ฆ่าผมก็เหมือนกับพ่อแม่ทำร้ายตัวเองด้วย ตายไปอาจจะต้องตกนรกนะครับ” เด็กน้อยพูดอย่างเศร้าโศกน้ำตาไหลออกมา
พิม “หนอยแน่แก กล้าแช่งฉันเหรอเตรียมตัวตายเถอะ”
จากนั้นกรและพิม ก็ได้สั่งให้คนสวนและคนใช้จับตัวเด็กหนุ่มคนนี้ไปมัดไว้กับเก้าอี้ เด็กหนุ่มพยามยามดิ้นจนหลุดและวิ่งหนีออกมาจากวง แต่ก็ถูกคนรับใช้ในบ้านตะครุบและช่วยกันจับไวได้ไว้ แม้เด็กหนุ่มจะมีแรงมีกำลังมากกว่าคนในวัยเดียวกันถึง 5 เท่า แต่ด้วยความเป็นเด็กก็ไม่สามารถสู้แรงผู้ใหญ่ได้อยู่ดี แถมสถานณ์นี้ก็ยังถูกผู้ใหญ่หลายคนรุมจับตัวด้วย ทำให้ยิ่งหมดหวังเข้าไปใหญ่
กร “แรงเยอะจริง นะ แต่ก็ยิ่งน่าสนใจ”
กรก็ได้สั่งให้คนรับใช้นำตัวเด็กหนุ่มคนนี้ไปมัดไว้กับเก้าอี้ อย่างแน่น และนำตัวเด็กหนุ่มไปไว้ในห้องด้านบนที่จัดเตรียมไว้ จากนั้นให้นำอุปกรณ์คล้ายๆที่บริจาคเลือดมาทำการเจาะเอาเลือดของเด็กหนุ่มคนนี้ เด็กหนุ่มสดุ้งด้วยความเจ็ยเหมือนกับเข็มตำที่ข้อมือ
กร “ ขอดูเลือดแกด้วยนะว่าสีอะไร และชั้นจะได้นำเลือดแกมาทำเป็นเครื่องดื่มสุดหรู เพื่อชิมซะหน่อย
เลือดสีแดงๆของเด็กหนุ่มไหลผ่านหลอดเรื่อยๆเข้ามาในถุงเก็บ เด็กหนุ่มได้แต่ร้องไห้อยู่ในห้องนั้นตลอดเวลาตั้งแต่เช้าจน เย็น จนถึงดึก ทรมาณจากการถูกมัด อาหารก็ไม่ได้กิน แถมยังโดยเจาะเอาเลือด แก้วคริสตรัลก็โดนยึดเอาไป แถมความรักจากพ่อแม่ที่ควรจะได้ก็ไม่ได้อีก มันเป็นความทุกข์ทรมาณทั้งกายและใจ และมันอาจจะโหดร้ายเกินไปสำหรับเกวัยเพียงเท่านี้ วันรุ่งขึ้นเด็กหนุ่มอ่อนแรงลงเต็มที เลือดโดนดูดไปเกือบ 30% ของร่างกาย กรจัดการเก็บถุงเลือดออกมา และทดลองผสมในไวน์แดงแล้วชิมดู
กร “เลือดแกสีแดงสวยดีนิ รสก็อร่อย 555”
เด็กหนุ่มได้แต่มองหน้าพ่อของตัวเองอย่างหมดแรงไม่ได้โต้ตอบอะไร
แล้วจากนั้น กรก็โทรเรียกรุ่นน้องชื่อกายที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ ให้มารับเอาตัวเด็กหนุ่มคนนี้ไปช่วยจัดการฆ่าโดยการทำการสตาฟให้ที เมื่อกายมารับตัวเด็กหนุ่มรูปงามคนนี้ไปก็จัดการฉีดน้ำยาสำหรับสตาฟลงไปที่ข้อมือ ข้างซ้ายตำแหน่งเดียวกับที่โดนเจาะเลือด ร่างกายเด็กหนุ่มค่อยๆแข็งขยับไม่ได้ กายก็ได้จัดการเซทท่าให้ร่างกายเด็กหนุ่มนั้นอยู่ในท่ายืน
เด็กหนุ่ม “ ผมให้อภัยพ่อกับแม่ และทุกคนที่ทำกับผมนะครับ ถ้าพ่ออยากได้ร่างนี้ผมก็ขอยกให้นะครับ ”
จากนั้นไม่นานนักเด็กหนุ่มก็หมดลมหายใจสิ้นชีวิตในทันที
กายได้นำศพของเด็กหนุ่มที่ถูกสตาฟแล้วมาให้กร กรก็ตอบแทนรุ่นน้องสุดรักโดยการมอบไวน์สุดโปรดขวดละแสนกว่าบาทให้ กรก็ได้นำร่างสตาฟสุดงามของเด็กหนุ่มมาตั้งไว้ในห้องสะสมของตัวเองซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่าราคาแพงและหาอยากที่สุดในบ้าน ในประเทศหรืออาจจะหาไม่ได้อีกเลยสำหรับของมีค่าชิ้นนี้
…………………………………….………จบบริบูรณ์……………………………………….…………….
เด็กหนุ่มในแก้วคริสตรัลตอนจบ
และตอนที่ 3 ตอนจบ พอดีผมสงสัยอยู่ว่า 1. ตามกฎแห่งกรรมคนที่ทำกับเด็กคนนี้ตายไปจะตกนรก หรือ เป็นเปรตครับ 2. ถ้าในสังคมปกติ ถ้ามีเด็กหนุ่มรูปงาม แต่เกิดอยู่ในแก้วคริสตรัลแบบในเรื่องนี้ขึ้นมา คนทั่วไปจะรู้สึกอย่างไรครับ จะรังเกียจหรือชอบครับ
นิยาย เด็กหนุ่มจากแก้วคริสตัล ตอนที่ 3 ตอนจบ แบบ 1
หลังจาก กร พิม และเบล ดูคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดเสร็จเรียบร้อยแล้ว คุยหารือกันซักระยะหนึ่งก็ได้วางแผนตกลงกันว่าจะ จับตัวเด็กน้อยคนนี้เอาไว้ ก็จัดการเตรียมอุปกรณืต่างๆให้พร้อม มีทั้งเชือก ปืน มีดสปาต้า ที่ช็อคไฟฟ้า หลังจากที่แต่และคนสังเกตุระยะเวลาที่เด็กคนนี้ออกมา ก็สังเกตได้ว่าเด็กคนนี้จะออกมาช่วงประมาณ 10 โมงเช้า เช้าวันถัดมาทั้งสามคนพ่อแม่และลูกสาว พร้อมทั้งคนใช้และคนสวนอีกจำนวนหนึ่งก็มาตั้งท่ารอในที่หลบซ่อน ไม่นานนักสิ่งที่ทุกคนรอคอยก็ปรากฏขึ้น
เด็กน้อยสังเกตให้ว่าไม่มีใครอยู่เลยออกจากแก้วคริสตัลมาเดินเล่น โดยหารู้ไม่ว่ามีหลายๆคนแอบดูอยู่ หลังจากเดินคนนี้เดินออกมาห่างที่แก้วคริสตรัลนี้ได้ระยะพอสมควรพิมก็ออกมาจากที่ซ่อนและรีบคว้าแก้วคริสตรัลเอาไว้ไม่ให้เด็กคนนี้เข้า และเป็นช่วงที่ทุกคนออกจากที่หลบซ่อนพอดี ทันใดนั้นที่เด็กน้อยคนนี้ได้ยินเสียงก็หันไป เห็นทั้งพ่อแม่และคนในบ้านแต่ออกมาจากที่ซ่อน ทำให้เด็กน้อยคนนี้ตกใจ ทำอะไรไม่ถูก ทันใดนั้นเด็กน้อยคนนี้ก็สังเกตุไปที่มือของแต่ละคนก็ยิ่งทำให้ตกใจกลัวเข้าไปอีก เพราะ ปรากฏว่าที่มือของแต่ละคนนั้นต่างก็ถืออุปกรณ์ทั้ง มีด ทั้งปืน และเชือก เด็กน้อยพยามยามวิ่งหนีไปอีกด้านหนึ่งของห้องแต่กรก็เดินมาดักไว้ จะไปอีกด้านพิมกับเบลก็ดักไว้ คราวนี้จะหนีไปอีกด้านบรรดาคนใช้คนสวนภายในบ้านก็ดักไว้อีก เด็กน้อยกลัวจนได้แต่ถอยหลังชนกำแพงและได้แต่ไปยืนหลบอยู่ที่มุมห้อง พร้อมพูดจาส่งเสียงอันไพเราะเหมือนนกกราเวก เพื่อหวังว่าตัวเองจะปลอดภัย
เด็กหนุ่ม พ่อ แม่ อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ
เด็กน้อยใช้มือป้องตัวเองพร้อมกับตัวสั่น ด้วยความกลัว
กร เห็นอาการของลูกตัวเองพยามยามหลบเพื่อป้องกันตัว คิดว่าถ้าหลบอยู่แบบนี้ก็คงไม่อะไรอยากสิ เลยคิดอุบายออกมาได้อย่างหนึ่ง เลยจัดการเก็บปืนเลยที่เอว แล้วจากนั้นก็เดินเข้าไปใกล้ลูกน้อย แล้วใช้มือค่อยๆแตะไปที่ตัว ทันทีที่มือของกรสัมผัสไปที่ตัวเด็กหนุ่มขยับตัวหนีเล็กน้อย แต่กรก็เอามือเข้าไปลูบตัวหนุ่มน้อยคนนี้ไปมา เด็กหนุ่มเมื่อถูกสัมผัสตัวไปมาระยะหนึ่งก็รู้สึกว่าตัวเองคงปลอดภัยไม่มีอะไร จึงเริ่มคลายตัวแล้วหันหน้ามา
กร “มาให้พ่อกอดหน่อยสิมา พ่อไม่ทำอะไรเจ้าหรอก”
คำพูดนี้ทำให้เด็กหนุ่มเริ่มสบายใจอย่างยิ่ง เด็กหนุ่มค่อยๆเดิมเข้ามาหากรและ กรก็โอบกอดเด็กหนุ่มคนนี้เอาไว้ ส่วนพิมที่เป็นแม่และเบลที่เป็นพี่สาวก็เดิมเข้ามาสวนกอดเด็กหนุ่มคนนี้เช่นกัน เด็กหนุ่มก็รู้สึกสบายใจ แต่แล้วความสบายใจของเด็กหนุ่มนั้นก็อยู่ได้ไม่นานเมื่อกรพูดว่า
กร “ จริงๆแล้วพวกเราก็อยากเลี้ยงลูกไว้ แต่ลูกต้องชดใช้เรื่องขนมที่ลูกกินไปก่อนหน้านี้ก่อน”
เด็กหนุ่ม “ ขนม? ” เด็กหนุ่มทำหน้างง ใช่ขนม กรพูดขึ้น
เด็กหนุ่ม “ แต่ผมไม่ได้ตั้งใจขโมยนะครับ ผมแค่มองว่าพ่อแม่ไม่น่าหวงอยู่แล้ว ผมเลยแค่จะลองทานดูเฉยๆแค่นิดหน่อยเองนะครับ
กร “ แต่ยังไงแกก็ต้องชดใช้” กรพูดพร้อมแสยะยิ้ม อย่างมีเลสนัย
เด็กหนุ่ม “แล้วจะให้ผมชดใช้ยังไงเหรอครับ จะให้ผมช่วยพ่อแม่ทำงานตามที่ผมพอจะทำได้ก็ได้นะครับ ”
เด็กหนุ่มพูดอย่างรู้สึกเริ่มกลัวขึ้นมาอีกครั้ง
กร “ ไม่ ๆ ๆ พวกเราต้องการแก้วคริสตรัล และชีวิตของแก ” เด็กหนุ่มฟังแล้วตกใจมาก ความกลัวประเด
ประดังเข้ามา
เด็กหนุ่ม “ แก้วคริสตัลอันนั้นผมรักและหวงของผม ผมจะยอมให้พ่อและแม่ก็ได้นะครับ แต่ผมขอร้องให้ไว้ชีวิตผมเถอะ ผมจะเป็นลูกที่ดี ไม่ดื้อ ช่วยดูแลเบาภาระ และดูแลพ่อแม่ยามแก่ และในอนาคตผมจะได้บวชเรียนให้พ่อแม่ ด้วยนะครับ ผมก็เคยได้ยินว่าพ่อแม่ก็อยากได้ลูกชายไม่ใช่เหรอ ครับ”
พิม “ ใช่ชั้นอยากได้ลูกชาย แต่ไม่ใช่ลูกชายที่เกิดมาวิปริตแบบแก อย่างนี้ชั้นไม่ต้องการ และหน้าอย่างแกนี่นะจะบวชให้ เป็นคนหรือเปล่ายังไม่รู้เลย แต่ชั้นว่าไม่น่าจะใช่คน นะ และอาจไม่ใช่ลูกชั้นด้วย แกเป็นแค่ปีศาจที่อยู่ดีๆเกิดมาจากแก้วคริสตรัลเท่านั้น”
เด็กหนุ่มฟังแล้วตกใจอย่างมากอีกครั้ง ไม่คิดว่าคนเป็นพ่อแม่ จะคิดอะไรแบบนี้มาได้
เด็ก “ ผมว่าจริงๆเรื่องขนมไม่เกี่ยวหรอก พ่อแม่คิดจะทำร้ายผมอยู่แล้วใช่ไหม”
เบล “ อิอิ ฉลาดนิ น้องชาย เตรียมใจไว้ให้พร้อมนะ สำหรับการชดใช้กรรมในครั้งนี้ อิอิ ” เด็กน้อยได้ยินยิ่งตกใจขึ้นอีก คราวนี้เด็กหนุ่มได้แต่คุกเข่าพนมมือ ร้องขอชีวิต
เด็กหนุ่ม “ พ่อ แม่ พี่ ได้โปรดไว้ชีวิตผมเถอะ ผมไหว้ล่ะ ถ้าไม่อยากเลี้ยงดูผมผมจะกลับไปอยู่ในคริ
สตรัลก็ได้นะครับ ถ้าพ่อแม่ฆ่าผมก็จะเป็นบาปเป็นกรรมติดตัวด้วย ผมทำอะไรให้อ่ะทำไมถึง
จะฆ่าผมแบบนี้ ” เด็กน้อยพูดด้วยน้ำตาคลอเบ้าและกำลังไหลริน
ออกมา และหยดลงพื้นแหมะๆ
กร “แกเป็นปีศาจ ฆ่าแกไปคงไม่บาปเท่าไหร่หรอก อาจจะบาปน้อยกว่าฆ่ามดตัวนึงด้วยซ้ำ แต่ไม่
ต้องห่วงหรอก ถ้าแกอยากอยู่บ้านนี้ เดี๋ยวพอเราฆ่าลูกแล้วก็จะเอาศพลูกมาสตาฟเก็บไว้ในห้อง
สะสมก็ได้ ”
เด็กหนุ่ม “ ฮื้อๆๆๆ ไม่เอา อย่าทำผมแบบนี้สิ ผมก็เป็นมนุษย์เหมือนกันนะ แม้ผมจะเกิดมาไม่เหมือน
คนทั่วไป ก็เหอะ ”
กร “ชั้นว่างร่างขอแกถ้านำมาสตาฟประดับบารมีไว้ก็ดีเหมือนกันนะ แถมแกก็ยังไม่มีบัตรประชาชน
ยังไม่มีชื่อในทะเบียนราช แม้แต่ชื่อแกตอนนี้ก็ยังไม่มีเลย ฆ่าไปก็ไม่มีใครเอาเรื่องหรอก 555”
เด็กหนุ่ม “ ถ้าพ่อแม่ฆ่าผมก็เหมือนกับพ่อแม่ทำร้ายตัวเองด้วย ตายไปอาจจะต้องตกนรกนะครับ” เด็กน้อยพูดอย่างเศร้าโศกน้ำตาไหลออกมา
พิม “หนอยแน่แก กล้าแช่งฉันเหรอเตรียมตัวตายเถอะ”
จากนั้นกรและพิม ก็ได้สั่งให้คนสวนและคนใช้จับตัวเด็กหนุ่มคนนี้ไปมัดไว้กับเก้าอี้ เด็กหนุ่มพยามยามดิ้นจนหลุดและวิ่งหนีออกมาจากวง แต่ก็ถูกคนรับใช้ในบ้านตะครุบและช่วยกันจับไวได้ไว้ แม้เด็กหนุ่มจะมีแรงมีกำลังมากกว่าคนในวัยเดียวกันถึง 5 เท่า แต่ด้วยความเป็นเด็กก็ไม่สามารถสู้แรงผู้ใหญ่ได้อยู่ดี แถมสถานณ์นี้ก็ยังถูกผู้ใหญ่หลายคนรุมจับตัวด้วย ทำให้ยิ่งหมดหวังเข้าไปใหญ่
กร “แรงเยอะจริง นะ แต่ก็ยิ่งน่าสนใจ”
กรก็ได้สั่งให้คนรับใช้นำตัวเด็กหนุ่มคนนี้ไปมัดไว้กับเก้าอี้ อย่างแน่น และนำตัวเด็กหนุ่มไปไว้ในห้องด้านบนที่จัดเตรียมไว้ จากนั้นให้นำอุปกรณ์คล้ายๆที่บริจาคเลือดมาทำการเจาะเอาเลือดของเด็กหนุ่มคนนี้ เด็กหนุ่มสดุ้งด้วยความเจ็ยเหมือนกับเข็มตำที่ข้อมือ
กร “ ขอดูเลือดแกด้วยนะว่าสีอะไร และชั้นจะได้นำเลือดแกมาทำเป็นเครื่องดื่มสุดหรู เพื่อชิมซะหน่อย
เลือดสีแดงๆของเด็กหนุ่มไหลผ่านหลอดเรื่อยๆเข้ามาในถุงเก็บ เด็กหนุ่มได้แต่ร้องไห้อยู่ในห้องนั้นตลอดเวลาตั้งแต่เช้าจน เย็น จนถึงดึก ทรมาณจากการถูกมัด อาหารก็ไม่ได้กิน แถมยังโดยเจาะเอาเลือด แก้วคริสตรัลก็โดนยึดเอาไป แถมความรักจากพ่อแม่ที่ควรจะได้ก็ไม่ได้อีก มันเป็นความทุกข์ทรมาณทั้งกายและใจ และมันอาจจะโหดร้ายเกินไปสำหรับเกวัยเพียงเท่านี้ วันรุ่งขึ้นเด็กหนุ่มอ่อนแรงลงเต็มที เลือดโดนดูดไปเกือบ 30% ของร่างกาย กรจัดการเก็บถุงเลือดออกมา และทดลองผสมในไวน์แดงแล้วชิมดู
กร “เลือดแกสีแดงสวยดีนิ รสก็อร่อย 555”
เด็กหนุ่มได้แต่มองหน้าพ่อของตัวเองอย่างหมดแรงไม่ได้โต้ตอบอะไร
แล้วจากนั้น กรก็โทรเรียกรุ่นน้องชื่อกายที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ ให้มารับเอาตัวเด็กหนุ่มคนนี้ไปช่วยจัดการฆ่าโดยการทำการสตาฟให้ที เมื่อกายมารับตัวเด็กหนุ่มรูปงามคนนี้ไปก็จัดการฉีดน้ำยาสำหรับสตาฟลงไปที่ข้อมือ ข้างซ้ายตำแหน่งเดียวกับที่โดนเจาะเลือด ร่างกายเด็กหนุ่มค่อยๆแข็งขยับไม่ได้ กายก็ได้จัดการเซทท่าให้ร่างกายเด็กหนุ่มนั้นอยู่ในท่ายืน
เด็กหนุ่ม “ ผมให้อภัยพ่อกับแม่ และทุกคนที่ทำกับผมนะครับ ถ้าพ่ออยากได้ร่างนี้ผมก็ขอยกให้นะครับ ”
จากนั้นไม่นานนักเด็กหนุ่มก็หมดลมหายใจสิ้นชีวิตในทันที
กายได้นำศพของเด็กหนุ่มที่ถูกสตาฟแล้วมาให้กร กรก็ตอบแทนรุ่นน้องสุดรักโดยการมอบไวน์สุดโปรดขวดละแสนกว่าบาทให้ กรก็ได้นำร่างสตาฟสุดงามของเด็กหนุ่มมาตั้งไว้ในห้องสะสมของตัวเองซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่าราคาแพงและหาอยากที่สุดในบ้าน ในประเทศหรืออาจจะหาไม่ได้อีกเลยสำหรับของมีค่าชิ้นนี้
…………………………………….………จบบริบูรณ์……………………………………….…………….