ทำไมการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เราทำได้กับเพื่อนแต่ทำไม่ได้กับคนรัก?

รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนใจกว้างและใจดีพอสมควรค่ะ ค่อนข้างเข้าใจคนอื่น เพื่อนจะมองว่าเราเป็นคนสบายๆ ไม่มานั่งคิดอะไรเยอะ
เพื่อนทำอะไรเราก็เคารพในการตัดสินใจของเพื่อน ไม่เคยมานั่งจุกจิกวิจารณ์ ทุกคนชอบที่เราเป็นแบบนี้

แต่พอมาถึงคนที่เรารัก หรือแฟน ความคาดหวังมันมีเสมอ อยากให้เค้าเป็นคนดี อยากให้เค้าทำในสิ่งที่ดี จนบางครั้งก็เหมือนไม่เคารพการตัดสินใจของเค้า
ทำไมเค้าอยากไปเที่ยวกับเพื่อน เราถึงน้อยใจแทนที่จะเข้าใจ  ไม่เหมือนตอนที่เราอยู่กับเพื่อน ต่อให้เพื่อนเราจะไปเที่ยวกับเพื่อนคนอื่น หรือไม่ชวนเรา เราก็ไม่เคยดราม่าอะไรเลย เพราะคิดว่ามันคือความสุขของเพื่อนและเราก็อยากให้เพื่อนมีความสุข

เราแค่รู้สึกแย่ เพราะสิ่งที่จำเป็นในความสัมพันธ์หนึ่งที่สำคัญ กลับมีอยู่ในความสัมพันธ์อื่นๆแทน
เราคิดว่าแบบนี้แปลว่าเรารักเพื่อน แต่ไม่ได้รักแฟนเหรอ? ถ้าความเข้าใจ การไม่คาดหวัง และยินดีที่เห็นเค้ามีความสุขมันมีให้เพื่อนหรือคนอื่นเสมอๆ แต่กับแฟนเราปล่อยวางไม่ได้ เข้าใจไม่ได้ทุกเรื่อง แต่ก็รักและหวังดีกับเค้าที่สุด