ครอบครัวเรา เคยมีกัน พ่อ แม่ และลูก 2 คน เราเป็นลุกสาวคนเล็ก ใครๆก็ต้องคิดว่าที่บ้านหวงและ พะเน้าพะนอปานดวงใจใช่ไหมคะ แต่มันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น
จำความได้ตั้งแต่เล็ก เราไปไหน มาไหน พ่อก็อยู่ในความทรงจำของเราตลอด เราจำได้ลางๆว่าพ่อ ชอบพาเรานั่งรถกระบะไปส่งของด้วย พ่อสอนเราปั้นดินน้ำมันรูปควาย สอนพับกระดาษเป็นรูปไดโนเสาร์ (แต่เราทำไม่เป็น) พ่อเก่งงานศิลปะ
เดิมครอบครัวพ่อมีอาชีพทำนา แต่มาผูกข้อมือกับแม่เลยมาทำเฟอร์นิเจอร์ เพราะบ้านยาย กับตาทำเฟอนิเจอร์ พ่อเป็นผู้ชายที่ดีมากคะ ทำงานในบ้าน และนอกบ้าน แม่เป็นคุณนายคะ (ล้อเล่น) แม่ไม่ได้ทำงานเท่าที่เราเข้าใจ คือแม่เผลอหลุดมาว่า ตอนที่เราเกิด แม่ไม่ได้ตั้งใจ แม่ฉีดยาคุมคะ แต่เราก็หลุดออกมา บ้านพ่อมีแต่ลูกผู้ชาย มีลูกสาวคนเดียว พ่อเลยรักลูกสาว ส่วนบ้านแม่ ครอบครัวคนจีนคะ รัก และบูชาลูกชายมาก ดูเอาจากยาย
ตอนเรา 3 ชวบ พ่อเราเสียชีวิตคะ จากการจมน้ำ ตอนนั้นที่บ้านแย่มาก เพราะพ่อเป็นเสาหลักของครอบครัว และเพิ่งไปกู้เงินคนอื่นมาทำร้านเฟอนิเจอร์ ตอนพ่ออยู่เราไม่ได้รู้สึกอะไรคะ แต่ตอนที่พ่อเสียความอยุติธรรมก็เห็นเด่นชัดมาก เราได้เงินไปกินขนมวันละ 3 บาท พี่ชายได้ 5 บาท แม่พาพี่ไปซื้อรองเท้าใหม่ แต่ไม่ซื้อให้เรา ตุ๊กตาที่บ้านมีเต็มตู้เลยคะ แต่เราไม่เคยได้เล่น แม่หวงมาก เอาไว้ในตู้โชว์
หลังจากนั้นแม่ก็อยู่เมืองไทยไม่ไหว ดิ้นรนไปเมืองนอก เราเลยไปอยู่กะป้าA ซึ่งมีลูกวัยใกล้ๆกัน ตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไร และราก็ย้ายมาอยู่กะป้า B ที่กรุงเทพ แล้วเราก็ทะเลาะกับแม่ขนาดว่าแม่โทรมาคุยกะพี่ชาย แต่ไม่คุยกับเรา
พอเราอยู่ม.ปลาย พี่ได้ค่าขนมไปโรงเรียนเดือนละ10,000 บาท เราได้ 1,500 บาท เราไปเรียนที่ไหนก็สอบเข้าค่าเทอมไม่ถึงพัน หรอกคะ แม่ก็มีเงินเพราะเปิดร้านอาหารไทยในอเมริกา แต่ถ้าไปขอเงินเค้า นอกเหนือจากเงินเดือนเ ค้าจะบอกว่าไม่มี พี่ชายเราดัดฟันคะ สมัยนั้น 30,000 บาท แต่พอเราไปขอดัดฟันบ้าง แม่ว่าแม่ไม่มีเงิน แต่แม่จ่ายค่าดัดฟันให้ลูกเลี้ยงแม่ที่อยู่เมืองนอกได้คะ เค้าบอกเราว่าไม่มีเงินแต่เค้าซื้อกีต้าร์ไฟฟ้าให้พี่ชาย ตัวละ 30,000 บาท เราหรอคะไม่เคยได้อะไรเลย
เราสอบเรียนต่อ ป.โท ที่ ม.เชียงใหม่ ค่าเทอมก็ไม่กี่บาทหรอกคะ แม่บ่นว่า แพง พี่ชายเรียนม.รังสิตคะ ค่าเทอม เทอมละแสน ไม่เห็นว่าอะไรเลย แต่ราก็เรียนไม่จบ ม.เชียงใหม่คะ เพราะยากตอนเดินทางไปเก็บข้อมูล เราเลยของเงิน เค้าซื้อรถยนต์คะ เค้าไม่ให้ พี่ชายเอาเงินแม่ไปซื้อรถ 3 คัน เราขอแค่มอเตอร์ไซด์แม่ไม่ให้ จนได้ทะเลาะกัน เลยยอมให้ซื้อมอเตอร์ไซด์คะเค้าบอกว่าที่เราจะไปอยู่เชียงใหม่เพราะเราจะไปอยู่กับผู้ชายคะ ทั้งๆที่เราตั้งใจที่จะไปเรียน เราโคตรเสียความรู้สึกเลยคะ
หลังจากนั้น เราก็สอบเข้าทำงานที่หน่วยงานราชการได้ นางก็ให้รถเราใช้คะ TOYOTA YARIS คะ เป็นคันที่เก่าของที่บ้านพี่เราเอาไปชน จนหน้าบุบมาแล้ว พี่ชายเราขับมินิคูปเปอร์ พี่ชายเราอยู่บ้านเฉยๆคะ ไม่ได้ทำงาน เล่นแต่เกมส์ ชอเงินแม่เรียนภาษา แม่ให้ค่ารถเดือนละ 10,000บาท เราเรียนป.โท ที่ม.ราม ขับรถไปกลับ กรุงเทพ ปราจีนบุรี สักบาทก็ไม่ได้ ไม่ใช่ไม่ขอนะคะ ขอแล้วแต่ไม่ให้
แม่เราหลบวีซ่า จนนางได้กรีนการ์ดนางเดินทางกลับมาเมืองไทย ซื้อกล้องถ่ายรูปมาฝากพี่ชาย ของเราช๊อคโดกแล๊ตสักห่อยังไม่ได้ จนญาติได้เข้าไปเตือนว่าทำไมถึงมีแต่ของพี่ชาย นางเลยแก้เก้อเอากางเกงที่นางเคยใส่มาให้ และบอกกับเราว่าแม่ซื้อมาฝาก ทั้งๆที่จริงคือ มีอะไรมาให้เราเลย
มาถึงจุดพีคที่สุด เราจะแต่งงานคะ เราบอกนางว่าเราจะแต่งงาน นางเงียบคะ ไม่พูดอะไร เลยยยยยยยยยยยยยยย ให้พี่ชายโทรมาบอกว่า ไม่อยากให้แต่งงานเพราะ ไปดูดวงมาว่าจะอยู่คนเดียวไปชั่วชีวิต เราก็ไม่สนคะ เราเหลือแม่คนเดียว เราจะแต่งงานเค้ายังไม่แคร์ แล้วเราจะแคร์ทำไม เราก็กำลังเตรียมงานแต่งงานโดยที่ไม่พูดกับเค้า ไม่ปรึกษา อะไรทั้งสิ้น เค้าไม่แคร์เรา แล้วเราจะแคร์เค้าทำไม
บ้านใครเป็นแบบนี้บ้างคะ
ครอบครัวใครเป็นแบบนี้บ้าง ?????
จำความได้ตั้งแต่เล็ก เราไปไหน มาไหน พ่อก็อยู่ในความทรงจำของเราตลอด เราจำได้ลางๆว่าพ่อ ชอบพาเรานั่งรถกระบะไปส่งของด้วย พ่อสอนเราปั้นดินน้ำมันรูปควาย สอนพับกระดาษเป็นรูปไดโนเสาร์ (แต่เราทำไม่เป็น) พ่อเก่งงานศิลปะ
เดิมครอบครัวพ่อมีอาชีพทำนา แต่มาผูกข้อมือกับแม่เลยมาทำเฟอร์นิเจอร์ เพราะบ้านยาย กับตาทำเฟอนิเจอร์ พ่อเป็นผู้ชายที่ดีมากคะ ทำงานในบ้าน และนอกบ้าน แม่เป็นคุณนายคะ (ล้อเล่น) แม่ไม่ได้ทำงานเท่าที่เราเข้าใจ คือแม่เผลอหลุดมาว่า ตอนที่เราเกิด แม่ไม่ได้ตั้งใจ แม่ฉีดยาคุมคะ แต่เราก็หลุดออกมา บ้านพ่อมีแต่ลูกผู้ชาย มีลูกสาวคนเดียว พ่อเลยรักลูกสาว ส่วนบ้านแม่ ครอบครัวคนจีนคะ รัก และบูชาลูกชายมาก ดูเอาจากยาย
ตอนเรา 3 ชวบ พ่อเราเสียชีวิตคะ จากการจมน้ำ ตอนนั้นที่บ้านแย่มาก เพราะพ่อเป็นเสาหลักของครอบครัว และเพิ่งไปกู้เงินคนอื่นมาทำร้านเฟอนิเจอร์ ตอนพ่ออยู่เราไม่ได้รู้สึกอะไรคะ แต่ตอนที่พ่อเสียความอยุติธรรมก็เห็นเด่นชัดมาก เราได้เงินไปกินขนมวันละ 3 บาท พี่ชายได้ 5 บาท แม่พาพี่ไปซื้อรองเท้าใหม่ แต่ไม่ซื้อให้เรา ตุ๊กตาที่บ้านมีเต็มตู้เลยคะ แต่เราไม่เคยได้เล่น แม่หวงมาก เอาไว้ในตู้โชว์
หลังจากนั้นแม่ก็อยู่เมืองไทยไม่ไหว ดิ้นรนไปเมืองนอก เราเลยไปอยู่กะป้าA ซึ่งมีลูกวัยใกล้ๆกัน ตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไร และราก็ย้ายมาอยู่กะป้า B ที่กรุงเทพ แล้วเราก็ทะเลาะกับแม่ขนาดว่าแม่โทรมาคุยกะพี่ชาย แต่ไม่คุยกับเรา
พอเราอยู่ม.ปลาย พี่ได้ค่าขนมไปโรงเรียนเดือนละ10,000 บาท เราได้ 1,500 บาท เราไปเรียนที่ไหนก็สอบเข้าค่าเทอมไม่ถึงพัน หรอกคะ แม่ก็มีเงินเพราะเปิดร้านอาหารไทยในอเมริกา แต่ถ้าไปขอเงินเค้า นอกเหนือจากเงินเดือนเ ค้าจะบอกว่าไม่มี พี่ชายเราดัดฟันคะ สมัยนั้น 30,000 บาท แต่พอเราไปขอดัดฟันบ้าง แม่ว่าแม่ไม่มีเงิน แต่แม่จ่ายค่าดัดฟันให้ลูกเลี้ยงแม่ที่อยู่เมืองนอกได้คะ เค้าบอกเราว่าไม่มีเงินแต่เค้าซื้อกีต้าร์ไฟฟ้าให้พี่ชาย ตัวละ 30,000 บาท เราหรอคะไม่เคยได้อะไรเลย
เราสอบเรียนต่อ ป.โท ที่ ม.เชียงใหม่ ค่าเทอมก็ไม่กี่บาทหรอกคะ แม่บ่นว่า แพง พี่ชายเรียนม.รังสิตคะ ค่าเทอม เทอมละแสน ไม่เห็นว่าอะไรเลย แต่ราก็เรียนไม่จบ ม.เชียงใหม่คะ เพราะยากตอนเดินทางไปเก็บข้อมูล เราเลยของเงิน เค้าซื้อรถยนต์คะ เค้าไม่ให้ พี่ชายเอาเงินแม่ไปซื้อรถ 3 คัน เราขอแค่มอเตอร์ไซด์แม่ไม่ให้ จนได้ทะเลาะกัน เลยยอมให้ซื้อมอเตอร์ไซด์คะเค้าบอกว่าที่เราจะไปอยู่เชียงใหม่เพราะเราจะไปอยู่กับผู้ชายคะ ทั้งๆที่เราตั้งใจที่จะไปเรียน เราโคตรเสียความรู้สึกเลยคะ
หลังจากนั้น เราก็สอบเข้าทำงานที่หน่วยงานราชการได้ นางก็ให้รถเราใช้คะ TOYOTA YARIS คะ เป็นคันที่เก่าของที่บ้านพี่เราเอาไปชน จนหน้าบุบมาแล้ว พี่ชายเราขับมินิคูปเปอร์ พี่ชายเราอยู่บ้านเฉยๆคะ ไม่ได้ทำงาน เล่นแต่เกมส์ ชอเงินแม่เรียนภาษา แม่ให้ค่ารถเดือนละ 10,000บาท เราเรียนป.โท ที่ม.ราม ขับรถไปกลับ กรุงเทพ ปราจีนบุรี สักบาทก็ไม่ได้ ไม่ใช่ไม่ขอนะคะ ขอแล้วแต่ไม่ให้
แม่เราหลบวีซ่า จนนางได้กรีนการ์ดนางเดินทางกลับมาเมืองไทย ซื้อกล้องถ่ายรูปมาฝากพี่ชาย ของเราช๊อคโดกแล๊ตสักห่อยังไม่ได้ จนญาติได้เข้าไปเตือนว่าทำไมถึงมีแต่ของพี่ชาย นางเลยแก้เก้อเอากางเกงที่นางเคยใส่มาให้ และบอกกับเราว่าแม่ซื้อมาฝาก ทั้งๆที่จริงคือ มีอะไรมาให้เราเลย
มาถึงจุดพีคที่สุด เราจะแต่งงานคะ เราบอกนางว่าเราจะแต่งงาน นางเงียบคะ ไม่พูดอะไร เลยยยยยยยยยยยยยยย ให้พี่ชายโทรมาบอกว่า ไม่อยากให้แต่งงานเพราะ ไปดูดวงมาว่าจะอยู่คนเดียวไปชั่วชีวิต เราก็ไม่สนคะ เราเหลือแม่คนเดียว เราจะแต่งงานเค้ายังไม่แคร์ แล้วเราจะแคร์ทำไม เราก็กำลังเตรียมงานแต่งงานโดยที่ไม่พูดกับเค้า ไม่ปรึกษา อะไรทั้งสิ้น เค้าไม่แคร์เรา แล้วเราจะแคร์เค้าทำไม
บ้านใครเป็นแบบนี้บ้างคะ