เราทำถูกแล้วใช่ไหม??!

คือเรา.. เคยคุยกับคนๆหนึ่ง(สถานะคนคุย 1-2เดือน) พอเลิกคุยกันเขาก็ไปมีแฟน ส่วนเราก็หาคนคุยใหม่จนได้ไปคุยกับคนที่เราแอบชอบตั้งแต่เปิดเทอมใหม่ๆ เอาง่ายๆคือชอบตั้งแต่เจอครั้งแรก เพราะขึ้นรถคันเดียวกัน บ้านกลับทางเดียวกัน เห็นหน้ากันทุกวันยิ่งทำให้ชอบมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วไม่นานก็ได้คบกัน(กรี๊ดดดดด ดีใจมาก) แต่พอคบกันไม่นานก็เลิกกัน แต่เราไม่ได้เลิกขาดนะ มีคุยกันบ้างบางครั้ง เวลาอยู่ รร. เราก็จะเดินด้วยกัน จับมือกัน เล่นด้วยกัน เหมือนยังเปนแฟนกันอยู่ แต่ไม่กี่วันที่ผ่านมาเขาแคปแชทที่คนคุยเก่าเราทักไปจีบเขามาให้ดูเราเลยทักไปหา ด้วยความที่หวงเลยไม่ให้ยุ่ง แต่ก็ไม่ได้อะไร วันต่อมาคนคุยเก่าเราก็ทักมาหาแฟนเก่าเราอีก เราเลยเอาโทรศัพท์มาคุยเอง คนคุยเก่าเราเลยเลิกยุ่ง จนวันนี้คนคุยเก่าเราทักมาขอว่าจะคุยกับแฟนเก่าเรา เราก็เลยให้คุย(เราคิดว่ากล้าขอก็กล้าให้) แฟนเก่าเราเลยทักมาหาว่าทำไมถึงให้คุย เราเลยบอกว่า'ถ้าคัยกันแล้วมีความสุขก็อยากให้คุยกันไม่อยากขัด' แฟนเก่าก็ย้ำถามนะว่าโอเคหรอ แคร์เรานะ แต่เราก็ยืนยันว่าโอเค เพราะเราอยากให้เขามีความสุข เพราะว่าไม่ว่าเขาจะคุยหรือไม่คุยกันยังไงสุดท้ายเขาก็ไม่กลับมาคบกันแต่ก็ทำเหมือนแฟนเขาอยู่ดี {คือเราทำถูกแล้วใช่ไหม ไม่ห้าม ไม่ขัด ขอแค่ไม่หายไปก็พอ} แต่พอนึกไปนึกมาก้จะตลกตรงที่ว่า คนคุยเก่ากับแฟนเก่าไปได้กันเอง คิดๆไปก็หน้าชาเหมือนกัน