หวัดดีคือเราเเอบรักเพื่อนคนนึ่งในกลุ่มมันเป็นเพื่อนสนิทเราเเต่ก็ไม่สนิทมากหรอกเราพึ่งรู้จักกันตอนเข้ามหาลัยแรกๆเราก็ไม่อะไรหรอกเพราะเราเป็นคนที่เงียบๆไม่ค่อยคุยกับใครเราไม่ค่อยมีเพื่อนเพราะเราซิ่วมา พออยู่ไปสักเขาเริ่มเข้ามาในชีวิตทีล่ะนิดๆจนวันนึ่งเราคิดว่าเราเป็นมากกว่าเพื่อนทั้งๆที่เราไม่เคยบอกเขาเลยว่าเราชอบเขาตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอเราไม่กล้าบอกความรู้สึกนี้กับเขาจนมาถึงวันนี้วันที่สถานะของเรามันไม่เหมือนเดิม เขาว่าเราเปลี่ยนไปเพราะไม่เป็นเหมือนเมื่อก่อนไปรับไปส่งกินข้าวนั้นนู้นนี้เขาบอกเราเปลี่ยนไป แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้บอกว่าเรารักเขา เพราะเขาพูดกับเราประโยคสุดท้ายว่าขอให้โชคดีและออกไปเถอะจากชีวิตสุดท้ายเราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้
แอบรักเพื่อนคนนึ่งทั้งๆที่มันคงเป็นไม่ได้