อ้ายคนอุบล กับ น้องเพชรน้ำนิล เข้าใจกันแล้ว
ผู้ใหญ่ไม่ถือสาผู้น้อย ผู้น้อยขอโทษผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่น่าเคารพ ผู้น้อยน่านับถือ
ส่วนกองเชียร์ กองแช่ง ขาเสี้ยม
จะรบรากันต่อไปก็ตามสบาย
บ่ายวันเสาร์ ผมเข้าราชดำเนินปั๊บ ก็เห็นทู้ต้นเรื่องของเพชรน้ำนิลปุ๊บ
ทู้เพิ่งขึ้นได้ไม่ถึงห้านาที
ผมก็รีบโทรหาเพชรน้ำนิลทันที สะกิดว่า น่าจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ ๆ
แต่ตอนนั้น เพชรน้ำนิลกำลังโศกหนัก สะอึกสะอื้นตอบกลับมาว่า นู๋ไม่เข้าใจผิดหรอก
หล่อโลกสวยอย่างผม ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้ไม่ได้ เพราะอาการซาดิสม์จะกำเริบ
เลยไม่ว่าอะไรอีก แค่ให้กำลังใจไปนิดหน่อยว่าใจเย็น ๆ นะ แล้วรีบวางสาย
ทอสับผมนี่ มีเงื่อนไขการใช้จากคุณเมียอยู่ว่า จะโทรเข้าโทรออก ต้องเปิดลำโพง
เพื่อให้เธอได้ยินด้วย
ตอนผมโทรหาเพชรน้ำนิล คุณเมียเธอก็ได้ยิน แต่เธอไม่ได้สนใจมากนัก
แค่หันมามอง แล้วพูดเสียงดังว่า มันต้องมีอะไรแน่ ถึงได้ร้องไห้ทางทอสับ แล้วเธอก็หันไปเล่นผสมสิบต่อ
ผมก็เลยรอดตัวไป
แต่เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เหมือนพระเอกในหนังรางวัลออสการ์เปี๊ยบเลย
ที่พระเอกต้องรับกรรมจากการทำดี แต่ถึงมีกรรมแค่ไหน ก็หล่อจนจบเรื่อง
ดึกคืนนั้น เพชรน้ำนิลโทรมาหาผม ซึ่งผมกำลังนั่งนวดขาให้คุณเมียอยู่พอดี
ก็คุณเธอเมื่อย ปวดแข้งปวดขา นั่งทำงานผสมสิบทั้งวัน ตอนนั้นก็ยังไม่เลิก ผมก็เลยต้องทำหน้าที่ประสาสามีที่ดี
คราวนี้ เป็นเรื่องสิครับ
เพชรน้ำนิลโทรมาด้วยน้ำเสียงไม่ดีเลย แสดงความกังวล ไม่สบายใจ เสียใจที่ตั้งทู้แบบนั้นไป
ผมก็ไม่มีเวลาที่จะพูดอะไรมาก ก็แค่ให้กำลังใจไปอีกว่าอย่าคิดมาก ใจเย็น ๆ
คุณคนอุบลแก่แล้ว วิ่งไม่ทันเราหรอก เราเป็นนักวิ่ง แข่งมาราธอนที่ภูเก็ตมาแล้ว กัวทำไม
แล้วรีบวางสาย
วางสายปั๊บ ผมก็โดนแหม่มโพธิ์แดง กับ เก้าหลามตัดฟาดเข้าเต็มหน้าแง
พร้อมเสียงลั่นว่า มีอะไรกันว่ะ โทรหากันดึกดื่น กลางวันสะอึกสะอื้น กลางคืนมีเรื่องปลอบ บอกมาซะดี ๆ
ผมก็พยายามอธิบาย
ให้คุณเธอดูจอคอมพ์ ดูทู้ แต่ยังไงเธอก็ไม่ฟัง
มีผัวหล่อก็เงี้ย หึงได้หึงดี
ตั้งแต่วันเสาร์ จนถึงวันนี้ ผมยังต้องนอนนอกชาน มุ้งก็ไม่ให้
สองคืนมานี่ เลี้ยงยุงไปหลายพันตัวแล้ว คืนนี้ก็คงอีกคืน
ไม่รู้ว่าโกรธเรื่องได้ยินเสียงผู้หญิงทางทอสับ
หรือเพราะเสียผสมสิบกันแน่
ผู้หญิงนี่เข้าใจยาก
เล่า ๆ มานี่ อย่าคิดว่าผมกลัวนะครับ
ไม่เลย
คนอย่างผมไม่กลัวใคร
แค่ให้ความเคารพภรรยาตามหน้าที่สามีที่ดีเท่านั้น
นี่ถ้าไม่เกรงใจเพื่อนบ้านที่นั่งถือไพ่มองดูอยู่ล่ะก็
ผมมอญยันหลักเข้าให้แล้วตอนที่บังอาจเอาแหม่มโพธิ์แดงฟาดหน้าแงผม
ถึงออกพรรษาเมื่อไร ถ้ายังไม่ให้ผมเช้าไปนอนในบ้านล่ะก็
ผมจะแจ้งตำรวจมาจับวงสมสิบเลย
ให้รู้ซะมั่งว่าไผเปงไผ
คอยดู๊
ความเข้าใจผิด "คนอุบล - เพชรน้ำนิล" จบลงอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง แต่ที่ไม่จบคือ "หล่อขวัญ" ผู้ได้รับผลข้างเคียงอย่างรุนแรง
อ้ายคนอุบล กับ น้องเพชรน้ำนิล เข้าใจกันแล้ว
ผู้ใหญ่ไม่ถือสาผู้น้อย ผู้น้อยขอโทษผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่น่าเคารพ ผู้น้อยน่านับถือ
ส่วนกองเชียร์ กองแช่ง ขาเสี้ยม
จะรบรากันต่อไปก็ตามสบาย
บ่ายวันเสาร์ ผมเข้าราชดำเนินปั๊บ ก็เห็นทู้ต้นเรื่องของเพชรน้ำนิลปุ๊บ
ทู้เพิ่งขึ้นได้ไม่ถึงห้านาที
ผมก็รีบโทรหาเพชรน้ำนิลทันที สะกิดว่า น่าจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ ๆ
แต่ตอนนั้น เพชรน้ำนิลกำลังโศกหนัก สะอึกสะอื้นตอบกลับมาว่า นู๋ไม่เข้าใจผิดหรอก
หล่อโลกสวยอย่างผม ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้ไม่ได้ เพราะอาการซาดิสม์จะกำเริบ
เลยไม่ว่าอะไรอีก แค่ให้กำลังใจไปนิดหน่อยว่าใจเย็น ๆ นะ แล้วรีบวางสาย
ทอสับผมนี่ มีเงื่อนไขการใช้จากคุณเมียอยู่ว่า จะโทรเข้าโทรออก ต้องเปิดลำโพง
เพื่อให้เธอได้ยินด้วย
ตอนผมโทรหาเพชรน้ำนิล คุณเมียเธอก็ได้ยิน แต่เธอไม่ได้สนใจมากนัก
แค่หันมามอง แล้วพูดเสียงดังว่า มันต้องมีอะไรแน่ ถึงได้ร้องไห้ทางทอสับ แล้วเธอก็หันไปเล่นผสมสิบต่อ
ผมก็เลยรอดตัวไป
แต่เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เหมือนพระเอกในหนังรางวัลออสการ์เปี๊ยบเลย
ที่พระเอกต้องรับกรรมจากการทำดี แต่ถึงมีกรรมแค่ไหน ก็หล่อจนจบเรื่อง
ดึกคืนนั้น เพชรน้ำนิลโทรมาหาผม ซึ่งผมกำลังนั่งนวดขาให้คุณเมียอยู่พอดี
ก็คุณเธอเมื่อย ปวดแข้งปวดขา นั่งทำงานผสมสิบทั้งวัน ตอนนั้นก็ยังไม่เลิก ผมก็เลยต้องทำหน้าที่ประสาสามีที่ดี
คราวนี้ เป็นเรื่องสิครับ
เพชรน้ำนิลโทรมาด้วยน้ำเสียงไม่ดีเลย แสดงความกังวล ไม่สบายใจ เสียใจที่ตั้งทู้แบบนั้นไป
ผมก็ไม่มีเวลาที่จะพูดอะไรมาก ก็แค่ให้กำลังใจไปอีกว่าอย่าคิดมาก ใจเย็น ๆ
คุณคนอุบลแก่แล้ว วิ่งไม่ทันเราหรอก เราเป็นนักวิ่ง แข่งมาราธอนที่ภูเก็ตมาแล้ว กัวทำไม
แล้วรีบวางสาย
วางสายปั๊บ ผมก็โดนแหม่มโพธิ์แดง กับ เก้าหลามตัดฟาดเข้าเต็มหน้าแง
พร้อมเสียงลั่นว่า มีอะไรกันว่ะ โทรหากันดึกดื่น กลางวันสะอึกสะอื้น กลางคืนมีเรื่องปลอบ บอกมาซะดี ๆ
ผมก็พยายามอธิบาย
ให้คุณเธอดูจอคอมพ์ ดูทู้ แต่ยังไงเธอก็ไม่ฟัง
มีผัวหล่อก็เงี้ย หึงได้หึงดี
ตั้งแต่วันเสาร์ จนถึงวันนี้ ผมยังต้องนอนนอกชาน มุ้งก็ไม่ให้
สองคืนมานี่ เลี้ยงยุงไปหลายพันตัวแล้ว คืนนี้ก็คงอีกคืน
ไม่รู้ว่าโกรธเรื่องได้ยินเสียงผู้หญิงทางทอสับ
หรือเพราะเสียผสมสิบกันแน่
ผู้หญิงนี่เข้าใจยาก
เล่า ๆ มานี่ อย่าคิดว่าผมกลัวนะครับ
ไม่เลย
คนอย่างผมไม่กลัวใคร
แค่ให้ความเคารพภรรยาตามหน้าที่สามีที่ดีเท่านั้น
นี่ถ้าไม่เกรงใจเพื่อนบ้านที่นั่งถือไพ่มองดูอยู่ล่ะก็
ผมมอญยันหลักเข้าให้แล้วตอนที่บังอาจเอาแหม่มโพธิ์แดงฟาดหน้าแงผม
ถึงออกพรรษาเมื่อไร ถ้ายังไม่ให้ผมเช้าไปนอนในบ้านล่ะก็
ผมจะแจ้งตำรวจมาจับวงสมสิบเลย
ให้รู้ซะมั่งว่าไผเปงไผ
คอยดู๊