เจอแบบนี้ ผมควรจะทำยังไงดีครับ

คือผมกับแฟนคบกันมาเกือบจะสองปีแล้วแหล่ะ แรกๆที่เราคบกันดูเหมือนทางบ้านเธอจะยังไม่ค่อยโอเคที่เธอมีแฟนเพราะตอนนั้นเรายังเด็กเกินไป แต่เราก็ฝ่าฟันกันมาจนครอบครัวเธอยอมรับแล้วให้คบกัน เราไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด กินข้าวดูหนังฟังเพลง ไปด้วยกันตลอด จะร้อนหนาวฝนเราก็ไปด้วยกันผมดูแลมาตลอดด้วยความที่ว่าบ้านเธอไม่ค่อยมีกำลังทรัพย์เท่าไหร่ ผมก็จะเป็นคนออกตังค์ให้เธอตลอดเธออยากได้ไรผมก็ให้อยากกินไรก็พาไปกิน บางมื้อบางเวลาผมไม่มีเธอก็เลี้ยงผม ผมรู้สึกผูกพันธ์เธอมากและครอบครัวเธอมากผมช่วยดูแลมาตลอด แต่ผมเคยนอกใจเธอก็หลายครั้งนะแบบว่าทักมาคุยผมก็คุยก็ตอบไรงี้แบบหวานๆแหล่ะผมเคยไปหาคนที่คุยด้วยแบบตอนนั้นเขาเรียนแถวโรงยิม ผมเลยผ่านๆไปดูแต่ก็ไม่ได้ไปทักไปไร แค่ไปแอบๆมอง แล้วก็กลับ แฟนผมเธอรู้เธอหึงผม เราทะเลาะกันสุดท้ายก็ลงเอยด้วยให้อภัยกันและกัน ต่อมาผมจบม.6แล้วผมว่าจะต่อมหาลัย แต่ผมคิดถึงเธอด้วยความที่บ้านเธอก็ไม่ค่อยจะมีเงินเธอเธอมีน้องอีกคนที่กำลังเรียนม.5เธอม.6แล้วมีพ่อเพียงคนเดียวที่หาเงินให้เธอใช้เรียนพ่อเธอทำงานรับเหมาต้องทำงานกับสีกับทินเนอร์ผมก็กลัวว่าพ่อเธอจะถึงเวลาที่จะทำไม่ไหวขึ้นมากลัวเธอจะไม่มีเงินเรียนต่อ ผมจึงตัดสินใจว่าจะออกมาทำงานหาเงินเก็บไว้ให้เธอเรียนต่อมหาลัยเมื่อเธอจบม.6เธอก็จะได้ใช้เงินผมลดภาระของพ่อเธอ ผมเลยไปทำงานที่ต่างจังหวัด ตอนผมจะไปผมบอกเธอว่า เราจะไปทำงานหาเงินมาตั้งตัวกันนะคิดถึงกันด้วยนะ พอทำงานได้สักระยะหนึ่งที่ผมไปทำงานมันก็ติดต่อกันยากนานๆทีจะได้โทรหาเฟสหากันต้องรอเวลาเลิกงานเท่านั้นบางวันก็ทำจนดึกดื่นไม่ได้พักตลอดเวลาที่กำลังทำงานผมก็คิดถึงแต่เธอไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงจะอยู่ยังไงบ้างตอนนี้  ผมเลยเฟสหาว่ากินไรยังทำไรอยู่คิดถึงนะ ผมส่งไปแบบนี้ทุกวัน เธอบอกว่าเบื่อที่จะตอบคำถามเดิมๆ เธอว่าเธอม.6แล้วไม่มีเวลาอ่านหนังสือเลยขอไม่ตอบนะอ่านหนังสือดีกว่า ผมก็ไม่ว่าไรคิดว่าเธอไฝ่เรียน ผมเลยบอกโอเครไม่เปนไรไปอ่านหนังสือไป แต่ความจริงคือเธอไม่อยากคุยกับผม เธอไปคุยกับรุ่นน้อง ม.4สายรหัสเธอ เธอคุยจนตี2ต3โทรหากันทั้งวันทั้งคือเธอไม่เบื่อเลยรู้จักกันไม่ถึง1สัปดาห์ นัดมารับมาส่งที่หอ ไปไหนมาไหนกัน ออกจากหอ(เธออยู่หอหญิง) ออกจากหอ ไป5โมงเย็นกลับมา5ทุ่ม เธอไว้ใจเขาทั้งๆที่รู้จักนิสัยใจคอไม่ถึง1สัปดาห์ ตอนนั้นผมยังไม่รู้เพราะทำงานอยู่ต่างจังหวัด ถึงเวลากลับผมก็เอาเงินค่าแรงน้ำพักน้ำแรงผมพาเธอไปกินข้าวเลี้ยงข้าวซื้อของไปไว้กินที่หอกลัวเธออด ผมพาเธอไปกินไปเลี้ยงตั้งแต่6โมงถึง2ทุ่ม ผมก็พาเธอไปส่งหอคืนนั้นผมส่งข้อความหาเธอกลัวเธอเป็นห่วงผมว่าถึงบ้านยัง ผมเลยส่งข้อความไปว่าเราถึงบ้านแล้วนะ เธอก็เข้ามาอ่านข้อความผมแล้วเธอก็บอกเหมือนเดิมคือไปอ่านหนังสือก่อนนะรีบมากเลย ความจริงก็คุยกับไอ่หมอนั่นแหล่ะทำมาเรื่อยๆ จนผมจับได้มีคนมาบอกผมว่าเธอไปกัยคนนั้นตบอด ผมรูเผมเลยรับไม่ได้ด้วยความที่ว่าผมไปทำงานมาเหนื่อยๆทำเพื่อเธอเราจะสร้างอนาคตไปด้วยกันอย่างจริงๆจังๆ เธอกลับไปไหนมาไหนกับคนอื่นตลอดเวลา ผมโมโหมากลงไม้ลงมือเธอด้วยความเจ็บเราก็ทะเลาะกันเธอบอกว่าจะหยุดๆจะหยุดแล้วพอวันต่อมาเธอไม่หยุดทำเหมือนเดิม จนผมไปหาตัวผู้ชายคนนั้นแล้วผมก็ไปบอกเขาว่า เธอหน่ะแฟนผม ผู้ชายคนนั้นเขาบอกเขาไม่รู้ก็เห็นแฟนผมบอกว่าโสด แล้วเธอก็เล่นกับเขาด้วย เลยชอบกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน เธอบอกรักเขา ชอบเขา เขาเล่าให้ผมฟัง เธอบอกให้ไปรับไปส่งเธอตลอด ไปไหนมาไหนด้วยกัน ไปดูหนังเธอก็เลี้ยงเขา ดูหนังเสดก็ไปเดอนถนนคนเดินด้วยกัน ไปหาที่นั่งคุยกัน ผู้ชายคนนั้นเขาเริ่มไม่สนใจเธอ เพราะเขาบอกว่าเขาก็คุยกับอีกคนไว้เหมือนกันเขาว่าจะฟันแล้วทิ้ง แต่จังหวะไม่ให้ แล้วผมมาจับได้ก่อน ทุกวันนี้เธอยังคิดถึงเขาตลอดเวลาเลยแต่เธอไม่เชื่อว่าเขาจะหลอกฟันเธอ ผมเตือนเธอก็ไม่ฟัง จนผมต้องไปขอไอ่หมอนั้นรุ่นน้องเธอให้เป็นคนถอยออกไปแทน มันยอมออกไปดีดี ไม่มีปากเสียงอะไรไม่พูดอะไรนอกจากขอโทษนะพี่ ผมไม่รุ้จริงๆ ผมไม่คิดว่าพี่ผู้หญิงจะมีแฟนแล้วพี่ ผมก็ไม่ได้ว่าไร บอกว่าตอนนี้รู้แล้วก็อย่ายุ่งนะ หลังจากนั้นมามันก็ไม่ยุ่งมันก็กลับไปคุยกับคนที่มันคุยซ้อนไว้แล้วทิ้งแฟนผมมา ผมตามตื้อตามง้อแฟนผม กลัวว่าเขาจะไว้ใจคนอื่นแล้วโดนทำร้ายโดนฟันแล้วทิ้งโดนย่ำยีจนเสียหายไปมากกว่านี้ ผมสงสารครอบคนัวเขาสงสารพ่อเขาแล้วก็สงสารตัวเขาเอง ทางบ้านเธอรู้เลยย้ายเธอกลับไปอยู่บ้าน แต่เธอก็ไม่อยากอยู่ด้วยความที่ว่าไม่มีคนคอยคุมคอยว่าไรเธอ พอเธอกลับไปอยู่บเานผมก็ตามตื้อตามง้อ เพื่อที่จะได้เธอกลับมาดูแล ไม่ให้ใครมาทำไรเธอได้ แต่ผมก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้100%หรอกที่เธอจะหยุดการกระทำแบบนั้น เพราะทุกวันนี้เธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน พ่อทำงานหนัก ส่งเงินมาให้ลูกเรียนลูกเอาไปแต่งตัวเอาไปเที่ยวสนุกไปวันๆ ผมก็หาข้าวหาน้ำหาสิ่งที่เธออยากได้มาให้เธอตลอด ดูแลคนในครอบครัวเธอมาตลอด  ที่ผ่านมาเธอเป็นคนน่ารัก ไม่แรดแบบนี้ ทั้งบ้านไม่มีใครเอาเธออยู่แล้วตอนนี้เธอไม่ยอมฟังใครเลย ผมกลัวแค่เธอจะโดนหลอกโดนล่อไปทำไรแบบนั้น เพราาะเธอเป็นคนเชื่อคนง่ายแต่ไม่ยอมเชื่อคนที่บ้านหรือญาติเธอ เธอคุยกับใครก็จะเชื่อกับคนๆนั้น ผมควรจะทำไงดีให้เธออยู่กับผม เพราะผมอยากดูแลเธอจริงๆ ทางบ้านเธอก็ฝากเธอไว้ที่ผม แต่ผมไม่รู้จะช่วยจะหยุดเธอยังไงแล้ว ผมไม่อยากให้เธอไปเจอเหตุการณ์อะไรแบบนั้นเลย ช่วยผมหาทางออกหน่อยครับ