ใครเคยมีความรักแบบรักสามเศร้าบ้าง?

เรารู้จักผู้ชายคนนึงตอนท้องเพราะเราเลิกกับแฟนตอนท้องได้2-3เดือนแล้วคนนี้ก็เข้ามาจีบเราเขาทำให้ชีวิตเราดูมีความหมายมากขึ้นเป็นห่วงเราคอยเทคแคร์เราเสมอต้นเสมอปลายจนเรายอมรับในตัวเค้าและกล้าที่จะบอกใครต่อใครว่านี่คือคนที่ดีที่สุดในชีวิตที่เคยมีแฟนมาเขาดูรักเรากะลูกในท้องมากไม่รังเกียจลูกเรา...แต่เรามารู้เขามีครอบครัวอยู่แล้ววินาทีนั้นเหมือนโลกหยุดหมุนความรู้สึกวนกลับไปเหมือนตอนเลิกกับพ่อของลูกแต่ผู้ชายคนนี้เขาบอกว่ารักเรามากเหมือนกันเพราะเราก็เป็นเมียเขาอีกคนเราเลยถามว่าเมียน้อยหรอ? เขาเหมือนจะพูดปลอบใจเราอ่ะนะว่าเขาไม่เคยคิดว่าเราคือเมียน้อยมองว่าเป็นเมียเหมือนคนที่บ้านเขาเราก็รักเขาไปมากเช่นกันจนหลวมตัวไปโดนไม่คิดว่ามันผิดเราก็มาหากันบ่อยนะเขาดูแลเราเป็นอย่างดีลูกในท้องเวลาได้ยินเสียงป๊า(m) จะดิ้นจนเราจุกท้องเลยคือเค้าจะชอบให้เรียกป๊าน่ะเราก็ไม่ไประลานคนที่บ้านเขานะอาจมีบ้างที่แอบน้อยใจที่คนนั้นมีสิทธิ์ในตัวเขาทุกอย่างได้ตื่นมาเจอหน้าเขาทุกวันก็จะแอบอิจฉาๆบ้างแต่เขาก็ไม่เคยเอาเรื่องคนนั้นมาพูดให้เราไม่สบายใจเลยสักครั้งจนเดือนกุมภาพันธิ์เราจะคลอดพันธ์ที่26วันเกิดเราคืนที่25เราเลยขอให้เขามาอยู่กับเราเพราะเราอยากมีเขาในวันเกิดเราเป็นคนแรกพอเช้าที่26ตื่นมาเค้าก็จูบเบาๆที่หน้าผากเราพร้อมกะพูดว่าHappy Birthday. คับที่รักโหเหมือนโลกทั้งใบมีแค่เราสองคน555บ่ายๆมาเราเริ่มเจ็บท้องแต่ไม่คิดว่าจะคลอดนะเพราะยังไม่ถึงกำหนดตกเย็นมาเพื่อนซื้อเค้กมาเซอร์ไพรส์ซึ้งจนน้ำตาไหลนั่งกินเค้กแปบนึงท้องเกร็งเลยไปนอนทรมาณมากจนเช้าที่27กุมภาพันธ์ปวดเป็นระยะๆโทรหาแฟนบอกปวดท้องท้องเกร็จมากแฟนเลยบอกให้ไปหาหมอเพราะเราอยู่ใกล้ๆโรงบาลเองแต่เราคิดว่าคงจะเกร็งเฉยๆไงรอจนจะเที่ยงปวดจนลุกไม่ได้นอนไม่ได้เลยทักไลน์หาพ่อของลูกเขาบอกให้เราไปโรงบาลเพราะเขาคงมาไม่ทันเออตอนนนั้นไม่มีอารมณ์คุยกะเขาต่อเลยกดวางสายไปโทรหาแม่ว่ามีเลือดออกมาแม่เลยถามอาการเป็นไงบ้างเอาแล้วสิจะคลอดลูกเราเลยตะโกนบอกเพื่อนที่มาอยู่ด้วยเมื่อคืนให้พาไปโรงบาลร้องไห้เพราะมันทรมาณมากเพื่อนรีบตื่นไปเรียกแท็กซี่แล้วก็ไปโรงบาลแต่รถดันติดกลัวคลอดในรถมากน้าคนขับก็ใจดีมากพอถึงโรงบาลเราเข้าห้องคลอดเลยหลังจากที่ออกจากโรงบาลมาแฟนก็มาหาเรากับลูกแทบจะทุกวันเรามีความสุขนะที่เวลาเห็นเขาหยอกล้อเล่นกะลูกเราไม่รังเกียจล๊กเราแถมยังบังคับให้เราบอกลูกว่าเค้าคือป๊าของลูกเราครอบครัวฉันมีแต่ "ม"ฉันรู้สึกว่าชีวิตไม่ขาดอะไรแล้วมีครบหมดล่ะแต่ฉันเริมหึงเขามากขึ้นงี่เง่าน้อยใจแบบไม่มีเหตุผลจะชอบคิดไปเองบ้างกลัวเขาจะเบื่อเราคิดขนาดบอกเขาห้ามไปมีอะไรกับเมียที่บ้านเด็ดขาดตอนแรกเราก็มองว่าเออดีเนอะเมียเขาไม่มาตามตบจิกเราที่ไหนได้ขั้นเทพที่ทำเฉยอะไรยังไงก็ได้เนี่ยคือนางรู้นิสัยผัวไงถ้าวีนโวยวายผัวจะหนีไม่กลับบ้านก็นางอุตส่าห์ลงทุนแย่งแฟนของเพื่อนในกลุ่มแท้ๆนางมาคือเพื่อนกันทำได้ลงเนอะเราเลยเอาลูกไปให้แม่เลี้ยงให้ว่าจะรอทำงานแฟนก็มาหาเราหลังเลิกงานทุกวันรักเราอย่างนู้นอย่างนี้ตามใจเราทุกอย่างนั่งคุยไลน์กันเกือบทั้งวันทำแบบนี้เป็นกิจวัตประจำวันเรารู้สึกว่าเรายอมให้คนนินทาด่าเราว่าเป็นเมียน้อยบ้างไม่มีปัญญาหาผัวบ้างสารพัดคนจะเอาไปพูดถามว่าเจ็บไหมเจ็บนะแต่เรารักเขามากเราผ่านช่วยแย่ๆเหล่านั้นมาได้เพราะมีเขาคอยอยู่ข้างๆเป็นกำลังใจเสมอมาเหมือนความรักเราจะไปได้ดีนะแต่อิป้านั่นนางเริ่มแต่งตัวเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อจะให้สามีกลับไปหานางคนเดียวเราก็ต่างฝ่ายต่อยากเอาชนะกันแต่เราพูดกะแฟนตั้งแต่เเรกแล้วเราพอใจที่จะอยู่จุดๆนี่ไม่อยากแย่งมาเพื่อครอบครองแค่เรารู้และเข้าใจว่ารักกันก็พอแล้วเราไม่แย่งให้เขาเลิกกันนะแต่เราเริ่มเยอะขึ้นอาจเป็นเพราะรักมากขึ้นเรื่อยๆเริ่มไม่ยอมพยายามหาเรื่องเขาตลอดและโทษตัวเองเสมอว่าเป็นแค่เมียน้อยไม่มีสิทธิ์แสดงตัวตนให้ใครรู้ฝ่ายยัยป้านั่นก็ใช้ความยิ่งใส่ผัวคือนางนิ่งนางชนะใจผัวไงนางทำให้เราหึงแฟนจนเราขาดสติอาละวาดบ้านแตกเพราะเราว่าเปลี่ยนไปไม่ค่อยมาหาเราเขาก็บอกไม่เคยเปลี่ยนไปเลยยังเหมือนเดิมทุกอย่างอาจจะงานยุ่งหน่อยช่วงนี้"นี่คือเขาเริ่มจะโกหกเรา"เราเองก็จับได้ว่าเขาโกหกช่วงแรกเงียบใส่เขาทำเหมือนเราโง่แต่ความโง่นี่แหละยิ่งทำให้เขาเปลี่ยนไปกลับไปติดอิป้านั่นเรากลายเป็นนางร้ายนานๆทีมาหาพอมาเราก็อยากให้อยู่ด้วยนานๆสัก4ชั่วโมงก็ยังดีเขาหงุดหงิดใส่เราหาว่าเรางี่เงาอ้าวเพราะเขาไม่เหมือนเดิมเราเลยร้ายร้องไห้ต่อหน้าเขาบอกว่าเราขาดเขาไม่ได้เขาก็บอกเราอยู่เสมอแหละว่าเขาจดไม่มีวันทิ้งเราถ้าเราไม่มีคนใหม่แต่เหมือนเราจะทะเบ
ลาะกันมากขึ้นเขาไม่ง้อเราเลยเรากลับต้องไปง้อเขาก่อนเสมอแต่ก็ยังรักกันดีตลอดมาวันนึงพี่ชายเราทักไปด่าแฟนว่าชอบทำให้เราเสียใจนู้นนี่นั่นเยอะพอสมควรเรายังไม่รู้ไงโทรไม่ติดไลน์ไม่อ่านเขาหายไป6-7วันแต่เราก็ส่งข้อความเข้าเบอร์มือถือเขาแทบทุกวันจนเขาหายงอลแล้วกลับมาคุยกับเราดีกันได้2วันเราพูดไรนิดหน่อยเราก็ผิดขนาดหายใจยังผิดอ่ะเขาหายไปอีกไม่ติดต่อมาอีกเลยเราแทบบ้าตายกินยาแต่หมอช่วยไว้ทันเขาไม่ยอมมาหาเราเลยไม่โทรไม่อะไรทั้งสิ้นคือต่อให้เราตายเขาก็ไม่เหมือนเดิมแฟนเก่าเขาคุยกะเรานะพี่คนนั้นเลยโทรบอกแฟนเราว่าโทรหาเราหน่อยตอนแรกเขาไม่ยอมแต่ในที่สุดก็โทรมาเราดีใจมากยิ้มทั้งน้ำตาแต่เขาบอกว่าเราทำตัวเราเองแต่เขาไม่ยอมพูดคำว่าเลิกเลยเขายอมรับว่าเปลี่ยนไปจริงแล้วเราก็ยิ่งเจ็บเหมือนโดนมีดแทงหัวใจร้องไห้หนักมากเขาก็ตัดสายไป....พร้อมกับทิ้งเราไว้คนเดียว....ยังจำคำนี้เสมอมาห้ามหนูไปมีใครนอกจากพี่นะค่ะพี่สัญญาจะรักหนูตลอดไป..เวรกรรมเรามั้งที่แย่งเขามาถึงเขาจะเป็นฝ่ายเข้ามาเองก็เถอะยังไงก็ถือว่าเราผิด..ผ่านมาแค่1อาทิตย์ทุกวันนี้ยังทำใจไม่ได้ร้องไห้ตลอดเวลาเรารักคนนี้มากกว่าใครๆที่เคยคบมา..💖Mack💖