เราสอบเข้าได้ใน ร.ร. มัธยมแห่งหนึ่งใน กทม. ตอนจบ ป.6แล้วค่ะ ม.1เทอมแรก เป็นเวลาทำความรู้จักกัน ตอนเลือกหัวหน้าห้องคุณครูเขาก็สุ่มๆไปก่อนถ้าเพื่อนๆเขาทำงานดีไม่ดียังไงค่อยเปลี่ยน แต่ด้วยความที่ห้องเราไม่มีใครชอบเสียสละ ก็เลยใช้ชุดเดิมจนจบ ม.1 แต่ระหว่างการเรียนม.1นั้น เพื่อนๆเราทำนิสัยแย่มากค่ะ คุยกันเก่ง ตะโกนคุยกันจนคุณครูชั้นสองเขาเดินลงมาว่า (ซึ่งก็ไม่หราบจำกัน) ครูประชำชั้นเขาก็เครียดค่ะ แต่ไม่รู้จะทำไง ขี้เกียจ ไม่กระตือรือล้น ทำงานส่งก็ช้ามาก ดื้อสุดๆ (เคยทำกำแพงห้องบุบ หน้าต่างหลุด) จนครูวิชานึงเขาบอกว่าไม่อยากสอนแล้วปีหน้าอย่าเจอกันอีกเลยนะ  และห้องเราก็เป็นห้องที่แย่และน่ารังเกียจของครูคนอื่นๆด้วยค่ะ แต่ครูเขาก็ดีนะคะ เก็บอาการกิริยา สอนดีเหมือนปกติ

ว่าด้วยเรื่องเวลาทำงานกลุ่ม ก็ใช้ไม่ค่อยได้ เพื่อนที่เขามีความรับผิดชอบเขาก็ต้องลงมือทำเอง เวลาจับกลับก็ไม่มีใครอยากอยู่ด้วย (ไม่มีใครอยากจับกลุ่มกับคนจี้เกียจ ไม่มีความรับผิดชอบหรอกใช่ไหมคะ)
และสังคมเพื่อนเราเขาคบกันเป็นกลุ่มค่ะ แบบเป็นกลุ่มแยกกลุ่มกันเลย จับกลุ่มก็จับกลุ่มแบบเดิมๆ ทุกอย่างเดิมๆ ตอนจบม.1 ก็ไปกราบขอขมาครูนะคะ แต่ก็ยังทำนิสัยเหมือนเดิม

ม.2(ปัจจุบัน) เปิดเทอมใหม่ ห้องใหม่ เพื่อนข้างห้องใหม่ ครูใหม่ ตอนที่เลือกหัวหน้าห้องก็เลือกเพื่อนคนนึงที่เขามีความรับผิดชอบ มีแววมาตั้งแต่ปีที่แล้วคนนึง ซึ่งเราก็เห็นด้วยค่ะ เราก็โหวตเขา แต่พอมาถึงรองหัวหน้าห้องแทบจะไม่มีใครกล้าอาสาเลยค่ะ ไม่อาสาไม่พอ ไม่เสนอชื่อเพื่อน ไม่ทำอะไรทั้งนั้นเลยค่ะ เราเลยเสนอตัวเอง(ซึ่งก็ได้เป็น)คือเราเป็นคนที่มีความเป็นผู้นำสูงค่ะ พอได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าห้องเราก็อยากจะเปลี่ยนแปลงห้องให้ดีขึ้น (ขนาดครู ม.2ยังเคยได้ยินกิตติศัพท์ห้องเรามาเลยค่ะ) เราเลยบอกปรึกษากับผู้ปกครองเพื่อนดูเรื่องเพื่อนไม่ค่อยสนใจเวลาเราประชุมประกาศอะไร และไม่ค่อยให้ความร่วมมือ เพื่อนก็ออกอาการไม่ชอบเล็กน้อยแต่ท่าทางดูเล่นๆมากกว่าเราเลยไม่ได้ติดใจสงสัย

และสิ่งที่แรงขึ้นคือการคุยค่ะ คุยๆๆๆๆๆๆๆคุยจนครูทุกคนบ่น เราเลยปรึกษากับครู ซึ่งครูเขาก็เห็นด้วยค่ะครูเขาเลยจับฉลากสุ่มให้ทุกคนนั่ง ซึ่งเพื่อนไม่พอใจอย่างแรงค่ะ เพราะไม่ได้นั่งใกล้เพื่อนในกลุ่ม ก็เลยมาว่าเราบ้างแต่ไม่ได้รุนแรงอะไร เราก็ต้องทำหูทวนลม ทั้งๆที่ในใจเจ็บมาก
แต่ผลที่ออกมาคือดีค่ะ ครูท่านอื่นเขาบอกว่าดีแล้วที่ย้ายที่ แต่บางวิชาเพื่อนเราก็เก่งค่ะ คุยกันข้ามหัวไม่สนใจครูได้...

ถ้าถามว่าเราอยู่กลุ่มไหน เราตั้งใจว่าเราจะอยู่กับเพื่อนที่เรียนดีมีความรับผิดชอบ แต่ด้วยความที่เขาสนิทกันอยู่แล้วเราเลยโดดดีดออกมา สุดท้ายก็มาอยู่กับเพื่อนที่ค่อนข้าง แก่แดด(แบบนี้สุภาพกว่าเนอะ) เราก็อยู่รั้งท้ายกลุ่มเสมอค่ะ แต่เราบอกกับตัวเองเสมอว่า ตั้งใจเรียนให้เก่งๆจะได้ออกไปจากห้องนี้ได้ตอนม.3 (ได้ยินครูพูดมาว่ามีเลื่อนห้องด้วย) แต่จะมีเพื่อนคนนึงที่เราสนิทที่สุด นางก็ชอบพูดแซวเรา (สมมุติว่าเราชื่อฟ้านะ)
นางจะชอบมาพูดว่า "ฟ้าเพื่อนทั้งห้องไม่ชอบเธออ่ะ" หัวเราะ
   "ฟ้าไม่มีเพื่อนคบ"  "ฟ้าเพื่อนไม่ชอบ"  "อุ้ย!ท่าทางตอ***จัง"
ด้วยความที่เป็นเเพื่อน เราไม่รู้ว่าเขาพูดแซวเล่นแรงตามประสาเพื่อนรึเปล่า เราเลยหัวเราะกลบเกลื่อนบ้าง พูดตลกกลบเกลื่อนเช่น "สวยไง" "เขินนะ" ทำท่าเว่อร์ๆไรงี้ไปค่ะ แต่ในใจเจ็บมาก แล้วเราชอบเก็บทุกอย่างมาเครียดมากังวล


เราไม่รู้จะทำไงดี ขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ อาจพิมพ์ผิดบ้าง ใช้ภาษาไม่ถูกขออภัยค่ะ🙏