มันคือความในใจของฉัน
ย้อนไปเมื่อหลายเดือนก่อน ฉันอยู่ที่ไทยฉันแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งเป็นรุ่นพี่อยู่ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง ฉันอยู่ม.4 เขาอยู่ม.5 ฉันกับเขาสนิทกันมากจนฉันรู้สึกว่า มันไม่ใช่แค่พี่น้อง คุยกันทุกวัน บางครั้งก็เลี้ยงขนม เลี้ยงไอติม ฉันมีความสุขมากๆนะ ฉันไม่กล้าบอกเขาหรอกนะ ว่าฉันชอบ ฉันไม่กล้าพูดอะไรเลย ต้นเทอมม.4เขาเฉยชากับฉันมากๆ ทำเหมือนไม่รู้จักกัน วันหนึ่งพ่อฉันมาบอกว่า พ่อจะส่งฉันไปเรียนต่อต่างประเทศ(อังกฤษ)3ปี ฉันตกใจมาก พ่อบอกว่า ลูกเคยบอกพ่อว่าอยากไปเรียนต่อต่างประเทศหนิ และวันนี้พ่อคิดว่ามันเหมาะแล้วล่ะที่ลูกจะได้เผชิญโลกกว้าง ฉันก็ตกลงไปค่ะ โรงเรียนที่ฉันจะไปจะเปิดเทอมสัปดาห์หน้า วันนั้นฉันทักเฟสทักไลน์ไปบอกเพื่อนเลย ทีแรกเพื่อนคิดว่าฉันล้อเล่น ฉันเลยส่งใบสมัคร ข้อมูลทุกอย่างยืนยันว่าจะไปจริงๆนะเพื่อนก็เชื่อค่ะ เพื่อนก็บอกว่า บอกพี่ต้นยัง(นามสมมุติ) ฉันไม่อยากบอกค่ะ ฉันอยากหายไปจากเขา ไม่ต้องบอกกล่าวอะไรกันทั้งสิ้น ฉันอยากหยุดรักเขาค่ะ ฉันคิดหนีปัญหาเลย บอกเลยว่ามันไม่มีความสุขเลย ที่ต้องเก็บความรู้สึก เก็บซ่อนน้ำตา ถึงฉันบอกเขาไปเขาก็บอกแค่โชคดี หรือไม่ก็ไม่บอกอะไรเลย ทุกวันนี้เขาเฉยชากับเรามากค่ะ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป็นอะไร ฉันทักไปเขาเขาก็ไม่ตอบฉัน ฉันไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไง ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย ก่อนวันที่จะไปหนึ่งวัน เพื่อนๆพาฉันไปเลี้ยงฉลองเต็มที่ ฉันมีความสุขมากๆ และฉันได้เจอพี่ต้นอยู่หน้าโรงอาหารคนเดียว ฉันอยากจะเอาไดอารี่ที่ฉันเขียนความรู้สึกทุกอย่างให้พี่เขา แต่ฉันไม่กล้าจนพ่อฉันมารับกลับบ้าน ฉันไม่เข้าใจทำไมวันนั้นฉันไม่ยืนสมุดนั้นให้เขา ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากย้อนเวลาไปบอกกับเขาว่า น้องขอบคุณมากๆสำหรับขนมและไอติมผีเสื้อ ขอบคุณมากที่คุยกับน้อง เวลาน้องทักไปพี่ก็คุย ไม่รู้ว่าพี่รำคาญรึเปล่านะแต่สำหรับน้องมันมีความสุขมากๆ น้องอยากจะบอกว่า น้องชอบพี่นะ ถึงแม้พี่จะไม่ชอบน้องเลยก็ตาม น้องอยากคุยกับพี่เหมือนเดิมมันไม่สำคัญหรอกนะว่าจะคุยกันในสถานะอะไรแต่มันสำคัญที่ว่าเราจะได้คุยกันอีกไหม อยากคุยกับพี่อีกนะ ทุกๆสิ่งที่มันเกิดขึ้นมันไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบแต่มันคือความตั้งใจให้มันเกิดขึ้นและในเมื่อมันตั้งใจให้มันเกิดขึ้นก็น้องก็พร้อมยอมรับความจริงในทุกๆเรื่องทุกๆอย่างเหมือนกัน อยากจะไปทักหานะแต่แชทเก่าพี่ยังไม่อ่านไม่ตอบเลย น้องก็ทำได้แค่อ่านแชทเก่าๆวันเวลาที่มีความสุขด้วยกัน ขอบคุณนะสำหรับวันเวลาดีๆที่มีให้กัน น้องเข้าใจพี่นะ
พี่คือรักที่ดีที่สุดและรักที่เจ็บที่สุด เป็นแค่น้องสาวก็ดีกว่าไม่ได้เป็นอะไรเลย
สำหรับใครที่จะไปเรียนต่อและกำลังชอบใครอยู่ก็บอกเขาไปเลยนะคะ เดี๋ยวจะเป็นเหมือนเรา ลองเสี่ยงดู ก่อนจะไม่มีโอกาส ดีกว่ามานั่งเสียดายเหมือนเรา เราบอกเลยนะคะ บอกรักผ่านเฟส ไลน์ มันไม่ค่โล่งและสบายกว่าบอกรักตัวเป็นๆหรอกค่ะเพราะว่า มันไม่เห็นความรู้สึกที่แท้จริงของคนที่เรากำลังบอกชอบ เราฝากไว้นะ ขอบคุณที่อ่านเรื่องของเรา
ใครที่จะไปเรียนต่อต่างประเทศแต่ยังไม่ได้บอกชอบ ให้ดูเรื่องนี้เป็นตัวอย่างค่ะ
ย้อนไปเมื่อหลายเดือนก่อน ฉันอยู่ที่ไทยฉันแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งเป็นรุ่นพี่อยู่ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง ฉันอยู่ม.4 เขาอยู่ม.5 ฉันกับเขาสนิทกันมากจนฉันรู้สึกว่า มันไม่ใช่แค่พี่น้อง คุยกันทุกวัน บางครั้งก็เลี้ยงขนม เลี้ยงไอติม ฉันมีความสุขมากๆนะ ฉันไม่กล้าบอกเขาหรอกนะ ว่าฉันชอบ ฉันไม่กล้าพูดอะไรเลย ต้นเทอมม.4เขาเฉยชากับฉันมากๆ ทำเหมือนไม่รู้จักกัน วันหนึ่งพ่อฉันมาบอกว่า พ่อจะส่งฉันไปเรียนต่อต่างประเทศ(อังกฤษ)3ปี ฉันตกใจมาก พ่อบอกว่า ลูกเคยบอกพ่อว่าอยากไปเรียนต่อต่างประเทศหนิ และวันนี้พ่อคิดว่ามันเหมาะแล้วล่ะที่ลูกจะได้เผชิญโลกกว้าง ฉันก็ตกลงไปค่ะ โรงเรียนที่ฉันจะไปจะเปิดเทอมสัปดาห์หน้า วันนั้นฉันทักเฟสทักไลน์ไปบอกเพื่อนเลย ทีแรกเพื่อนคิดว่าฉันล้อเล่น ฉันเลยส่งใบสมัคร ข้อมูลทุกอย่างยืนยันว่าจะไปจริงๆนะเพื่อนก็เชื่อค่ะ เพื่อนก็บอกว่า บอกพี่ต้นยัง(นามสมมุติ) ฉันไม่อยากบอกค่ะ ฉันอยากหายไปจากเขา ไม่ต้องบอกกล่าวอะไรกันทั้งสิ้น ฉันอยากหยุดรักเขาค่ะ ฉันคิดหนีปัญหาเลย บอกเลยว่ามันไม่มีความสุขเลย ที่ต้องเก็บความรู้สึก เก็บซ่อนน้ำตา ถึงฉันบอกเขาไปเขาก็บอกแค่โชคดี หรือไม่ก็ไม่บอกอะไรเลย ทุกวันนี้เขาเฉยชากับเรามากค่ะ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป็นอะไร ฉันทักไปเขาเขาก็ไม่ตอบฉัน ฉันไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไง ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย ก่อนวันที่จะไปหนึ่งวัน เพื่อนๆพาฉันไปเลี้ยงฉลองเต็มที่ ฉันมีความสุขมากๆ และฉันได้เจอพี่ต้นอยู่หน้าโรงอาหารคนเดียว ฉันอยากจะเอาไดอารี่ที่ฉันเขียนความรู้สึกทุกอย่างให้พี่เขา แต่ฉันไม่กล้าจนพ่อฉันมารับกลับบ้าน ฉันไม่เข้าใจทำไมวันนั้นฉันไม่ยืนสมุดนั้นให้เขา ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากย้อนเวลาไปบอกกับเขาว่า น้องขอบคุณมากๆสำหรับขนมและไอติมผีเสื้อ ขอบคุณมากที่คุยกับน้อง เวลาน้องทักไปพี่ก็คุย ไม่รู้ว่าพี่รำคาญรึเปล่านะแต่สำหรับน้องมันมีความสุขมากๆ น้องอยากจะบอกว่า น้องชอบพี่นะ ถึงแม้พี่จะไม่ชอบน้องเลยก็ตาม น้องอยากคุยกับพี่เหมือนเดิมมันไม่สำคัญหรอกนะว่าจะคุยกันในสถานะอะไรแต่มันสำคัญที่ว่าเราจะได้คุยกันอีกไหม อยากคุยกับพี่อีกนะ ทุกๆสิ่งที่มันเกิดขึ้นมันไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบแต่มันคือความตั้งใจให้มันเกิดขึ้นและในเมื่อมันตั้งใจให้มันเกิดขึ้นก็น้องก็พร้อมยอมรับความจริงในทุกๆเรื่องทุกๆอย่างเหมือนกัน อยากจะไปทักหานะแต่แชทเก่าพี่ยังไม่อ่านไม่ตอบเลย น้องก็ทำได้แค่อ่านแชทเก่าๆวันเวลาที่มีความสุขด้วยกัน ขอบคุณนะสำหรับวันเวลาดีๆที่มีให้กัน น้องเข้าใจพี่นะ
พี่คือรักที่ดีที่สุดและรักที่เจ็บที่สุด เป็นแค่น้องสาวก็ดีกว่าไม่ได้เป็นอะไรเลย
สำหรับใครที่จะไปเรียนต่อและกำลังชอบใครอยู่ก็บอกเขาไปเลยนะคะ เดี๋ยวจะเป็นเหมือนเรา ลองเสี่ยงดู ก่อนจะไม่มีโอกาส ดีกว่ามานั่งเสียดายเหมือนเรา เราบอกเลยนะคะ บอกรักผ่านเฟส ไลน์ มันไม่ค่โล่งและสบายกว่าบอกรักตัวเป็นๆหรอกค่ะเพราะว่า มันไม่เห็นความรู้สึกที่แท้จริงของคนที่เรากำลังบอกชอบ เราฝากไว้นะ ขอบคุณที่อ่านเรื่องของเรา