เวลาทะเลาะกับพ่อแม่ รู้สึกยังไงบ้างหรอคะ

คือว่าเราเป็นคนนึงที่ทะเลาะกับแม่บ่อยมากๆ กับพ่อแทบไม่เคยทะเลาะเลย แต่กับแม่อะไรนิดอะไรหน่อยก็ทำให้ทะเลาะกันแล้ว เวลาทะเลาะเราก็จะเถียงแม่ตลอด เรารู้นะว่ามันไม่สมควร มันแย่มากๆที่เถียงแม่ เราเองก็รู้สึกแย่ แต่ในตอนนั้นเหมือนเราต้องการชนะแม่ เวลาแม่บ่น ทะเลาะไรงี้ เราก็จะเถียงๆเถียงคำไม่ตกฟาก (เถียงของเราก็คือเราอธิบายเหตุผล แต่แม่เรียกสิ่งที่เราอธิบายว่าเถียง ก็แปลว่าเถียง=_=) พอต่างคนต่างเงียบ เราเองก็จะรู้สึกผิดที่หลังตลอด เราไม่อยากเถียงแม่เลยแต่พอเอาเข้าจริงๆก็เถียงสะงั้น แม่เราเป็นคนที่พอพูดถึงเรื่องนึงก็จะรามไปอีกเรื่องไม่รู้จบ บางเรื่องตั้งแต่เราเด็กๆแม่ก็หยิบขึ้นมาพูดอีกเหมือนเรื่องพึ่งเกิดเมื่อวาน บางครั้งเรากับพ่อนั่งดูหนังด้วยกันดึกๆแม่ก็เดินมาปิดไฟปิดทีวีและก็บ่นๆ บอกให้ประหยัดไฟไม่รู้จักประหยัด ดึกดื่นไม่รู้จักนอนนอนก็ตื่นสาย รู้จักตื่นเช้าๆมาทำนู้นนี่บ้าง ตื่นสายก็ไม่ได้กินข้าว ข้าวกูก็ต้องซื้อ จานก็กว่าจะล้าง นู่นนี้หมดกูก็ต้องซื้อ อะไรก็เกือนร้อนกู ขนาดทีวีกูยังต้องเดินมาปิดเองเลย นู้นนี่นั้นบลาๆๆ แม่เป็นคนที่พูดได้ทุกเรื่องเลย และเป็นแบบนี้ทุกวัน คือมันหลายเรื่องมากๆเรื่องเล็กก็เป็นเรื่องใหญ่ตลอด เราไม่อยากเถียงแม่เลยแต่บางทีมันเกินไป มันอดไม่ได้จริงๆ ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เราคิดว่าแม่เราก็เสียใจที่เราเถียงเค้า แต่เราห้ามปากตัวเองไม่ได้เถียงเสร็จก็ตบปากตัวเองตลอด
เราเลยอยากรู้ว่าตอนที่ทะเลาะกับพ่อแม่ เพื่อนๆรู้สึกยังไงบ้างคะ เป็นเหมือนกับเราไหม และมีวิธีแก้ไขยังไง
ขอบคุณค่ะ